Home

Ik verhonger als ik in Groningen met alle parklezers in gesprek ga, dus loop ik er ook een aantal straal voorbij

is mediaverslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft vooral over televisie, podcasts en boeken.

Na het debacle in Den Bosch en Eindhoven, waar de parklezerspopulatie – afgaand op mijn observaties althans – is uitgestorven, ga ik de ochtend erna, ondanks de blauwe lucht, met een zwaar gemoed naar Groningen.

Nerveus vraag ik in de trein rond of men denkt dat er daar nog wel parklezers bestaan. ‘Je moet zoeken in het Noorderplantsoen’, zegt een vrouw met de geruststellende glimlach waarmee ook talloze Brabanders me iets tipten, waarna ik eindigde in een leeg veld.

Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Mijn scepsis blijkt onterecht. Ik ben nog geen minuut in het park of ik heb al beet. ‘Ik lees The Rise of Theodore Roosevelt’, zegt de 26-jarige Joost. Vooralsnog vindt hij de pil van achthonderd pagina’s een ‘kutboek’. ‘De schrijver is te veel een fanboy. Tijdens een reis door Europa vernederden Roosevelt en zijn vader daklozen voor hun persoonlijke vermaak. Maar in plaats van kritisch te zijn, zegt de schrijver: ‘Boys will be boys’.’

Ik verlies mijn concentratie, niet vanwege Joosts verhaal – hij zegt alleen maar zinnige dingen – maar omdat ik in mijn ooghoek nóg twee parklezers zie en ik na Brabant bang ben er eentje te missen.

Nadat ik ze heb gesproken, wil ik lunchen, maar dat lukt lange tijd niet, want de parklezers zijn overal. De meesten spreek ik aan, al open ik steevast met de nonchalante mededeling dat ik niet zeker weet of ik in mijn column nog een plekje heb voor hun citaten, maar omdat ik verhonger als ik met iedereen in gesprek ga, loop ik er onderweg naar de supermarkt ook een aantal straal voorbij.

Als ik nog twijfel of ik me in het parklezerswalhalla bevind, krijg ik daarvan de definitieve bevestiging als ik een kring van acht parklezers aantref. Hoeder van de kudde is Esmée (29), eigenaar van een Engelstalige boekwinkel. ‘In een groepsapp met vierhonderd lezers vroeg ik vorige week of mensen zin hadden om te lezen.’

Bijna iedereen leest Engelstalige fantasy. ‘Ik lees gewoon Kees van der Spek hoor’, zegt een blonde man ietwat plompverloren. Esmée: ‘Hij is mijn man.’ Lachend: ‘Hij moest mee.’

Rond half zeven zitten een man en een vrouw naast elkaar te lezen, een meter of drie van elkaar verwijderd. Eelco (29) leest een liberaal manifest geschreven door zijn vader Peter Lamberts.

Carlotta (19) leest Intervista con la storia, een bundeling interviews van Oriana Fallaci. ‘Zij was de eerste belangrijke Italiaanse journalist.’

Zes dagen geleden is Carlotta voor haar studie van Bologna naar Groningen verhuisd. ‘Ik heb veel gehuild’, zegt ze met een lach. ‘Het verlaten van mijn ouders is het engste wat ik ooit heb gedaan. Soms ga ik lezen in dit park, want hier zijn ook andere mensen en dan voel ik me minder eenzaam.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next