De groep Duitsers van de fotografie-avontuurreis van Frank Kunath heeft de camera’s met speciale filters in de middag al klaargezet.
Bij de vuurtoren op de Cabo Mayor boven Santander verzamelen zich in de middag al vele eclipswatchers uit heel Europa. Zoals de Duitse fotografieliefhebbers die een week op reis zijn met Frank Kunath, die fotografie-avontuurreizen aanbiedt.
Nu is hij een week op stap met een kleine groep om samen langs de Atlantische kust foto’s van landschappen te maken, en gelijk ook van de zonsverduistering én de meteorietenregen die daarna komt. „Die bereikt om 04.00 uur vannacht zijn hoogtepunt. Er komen dan honderd meteorieten per uur voorbij, dat is erg veel. We zullen ze fotograferen met een groothoeklens, die we 15 seconden laten openstaan, om voldoende licht op te vangen.”
Op de lange steile rotspunt voor de vuurtoren heeft de groep vast acht statieven neergezet, met camera’s erop met speciale filters voor de lens. Die hebben ze zelf gemaakt in het hotel van wit karton met folie „dat nog maar 1 miljoenste deel van het zonlicht doorlaat”, zegt Kunath. „Zonder zo’n filter verniel je je camera – of je smartphone – als je recht in de zon fotografeert.”
Achter hen loopt Mike Roirdan (21). Hij is speciaal naar Santander gekomen „omdat ik nog nooit een zonsverduistering heb gezien. Dat wilde ik een keer meemaken.” Hij is niet speciaal in astronomie geïnteresseerd, maar heeft wel voor de gelegenheid zijn kleurige shirt vol sterren en planeten aangedaan. „Dat leek me wel zo gepast.”
De Brit Robert Phee (58) kun je wel degelijk een specialist noemen: dit wordt zijn zestiende zonsverduistering, hij reist ze al achterna sinds 1995, vertelt hij in de schaduw van de vuurtoren. „En volgende jaar is er een echte grote, in Egypte.”
Phee dost zich niet speciaal uit, en reist ook niet met statieven en dure camera’s, benadrukt hij. „Ik fotografeer de eclips niet, het gaat mij om de ervaring. Door de zonsverduisteringen kom ik nog eens ergens, en zie ik nieuwe plaatsen. Zoals Santander.” Hij heeft net een videogesprek beëindigd met zijn „missus” in Londen die niet meekon dit keer.
Dan haalt hij zijn „kleine geheim” uit zijn tas. Het is een verrekijker van het merk Eclipsmart, met verduisterde glazen. „Kijk er maar door naar de zon”, zegt hij – en inderdaad is een zilveren bal te zien, en verder niets. „Vijftig dollar via Amazon. En zo’n zonsverduisteringsbril heb ik nu niet meer nodig.”