Lekker fris, om eens een film te zien die zo duidelijk de mannelijke, homoseksuele gemeenschap wil plezieren. Jim Queen zit zo boordevol grappen dat het niet erg is als sommige je ontgaan.
is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
Er waart een afschuwelijk virus rond onder homoseksuelen, waar geen medicijn voor is. Symptomen: het dragen van sokken in sandalen, monogamie en het plots kunnen verklaren van de buitenspelregel. Heterosis wordt het genoemd, deze aandoening die zelfs de meest uitbundige gay in een heteroman verandert. Influencer en ‘gym queen’ Jim Parfait trekt wit weg als hij zich het eindstation van zijn ziekte realiseert: nooit meer een prostaatorgasme.
Moge dit meteen duidelijk zijn: de Frans-Belgische animatiefilm Jim Queen is niet voor kinderen, gevoelige zieltjes of preutse moraalridders. In deze hysterische musical in zuurstokkleuren gaat Jim op avontuur om een remedie te vinden. Dat doet hij met de zachtaardige Lucien, een maagdelijke ‘twink’ die zich tot dan toe vooral in een kast vol seksspeeltjes verstopt voor zijn dominante moeder.
Debuterend regisseurs Nicolas Athané en Marco Nguyen drijven in deze satire liefdevol de spot met het gaymilieu én de vooroordelen die erover bestaan. De sprookjesachtige queeste van Jim en Lucien voert langs verschillende subculturen binnen de queercommunity – van een berenbar tot een bekend park in Parijs waar de kontjes uit de heg ploppen zodra ze erlangs lopen. Ondertussen jaagt de ‘gaystapo’ op besmette homoseksuelen om ze te dwingen tot hetero-conversietherapie.
Lekker fris, om eens een film te zien die zo duidelijk als primair doel heeft de mannelijke, homoseksuele gemeenschap te plezieren en niets afzwakt met oog op een breder publiek. Tegelijkertijd hoeft een open-minded kijker met liefde voor absurde, onbehouwen animatie (zoals Rick and Morty) zich niet buitengesloten te voelen – veel begrippen worden tussen neus en lippen door uitgelegd, de chaotische energie is aanstekelijk en Jim Queen zit zo boordevol grappen en visuele knipogen dat het niet erg is als sommige je ontgaan. Het is een campy film die het best tot zijn recht komt in een volle zaal.
Natuurlijk zou de plot van Jim Queen alsnog makkelijk kunnen afkoersen op een zoetsappig einde, maar zelfs daarin is deze film prettig recalcitrant. Verwacht geen écht diepe bespiegelingen over identiteit, lichaamscultuur en hokjesdenken. Hoeft ook niet: het bestaan van deze film – een vrolijke, expliciete, concessieloze viering van de gaycultuur – is al een statement op zichzelf.
Animatie
★★★★☆
Regie Nicolas Athané, Marco Nguyen
85 min., in 38 zalen.