Aangetrokken door de zeldzame bijna volledige zonsverduistering verzamelden duizenden eclips-bebrilde Nederlanders zich woensdagavond op het strand in Den Haag, onder een heldere hemel. ‘Dit zien we pas weer als we opa’s zijn.’
Doorgaans is de Vulkaan, het hoogste duin van Den Haag, de favoriete plek van fanatieke vogelaars, die er in het voor- of najaar omhoog klauteren om de trekvogels langs te zien komen. Wie geluk heeft, treft hier lepelaars of zelfs een enkele ijsvogel.
Maar vandaag is dit de perfecte plek voor het spotten van een nog zeldzamer fenomeen: de bijna volledige eclips, die zich in Nederland pas in 2081 opnieuw zal voordoen. Tientallen mensen met kijkdozen, telescopen en eclipsbrillen kijken langs het duinlandschap naar de zon, die langzaam maar zeker achter de schaduw van de maan verdwijnt.
Iets verder, onder het hoge duin, tuurt Arjan van der Hulst door zijn telescoop. Normaal kijkt de hobbyist, die als vrijwilliger bij de Oude Sterrewacht van Leiden werkt, door zijn kijker naar planeten. Maar vandaag heeft hij een speciale lens gemonteerd om het scherpst mogelijke beeld van de zon te hebben.
Hij is niet alleen: duizenden mensen zijn vanavond naar de duinen en stranden van Den Haag gekomen om het natuurverschijnsel op zijn best mee te maken. Pleun Meeder zit met de familie van haar vriend op het strand. De eclipsbrillen die ze bestelde, kwamen niet aan. De paniek sloeg toe. ‘Uiteindelijk heb ik vanochtend de lasgroothandel gebeld, of zij misschien nog iets hadden.’
De helft van de voorraad glazen lasplaatjes was al uitverkocht. ‘Toen heb ik meteen m’n stiefvader eropaf gestuurd, die heeft ze gelukkig voor ons weten te bemachtigen. Vijf euro per stuk, eigenlijk hartstikke goedkoop vergeleken met sommige van die brilletjes.’
Het kan nog goedkoper: Sonja Wald en haar partner Stephen Donoghue gebruiken een vergiet om op een notitieboek een projectie te maken van de eclips. ‘Werkt perfect, hoor’, zegt Wald. Ze hadden geen brillen gekocht, maar zagen op het nieuws dat dit ook zou werken. Het valt ze op hoe druk het is: ‘Gisteren zaten we hier ook, maar toen was hier niemand’, zegt Donoghue.
Aan de rand van de zee heeft geboren en getogen Hagenaar Arjan Vieselman samen met dochter Gaby en vriend Abdu Omar een geïmproviseerde camera-installatie geplaatst. Met een eclipsbrilletje voor de lenzen proberen ze een foto van de verduistering te schieten. De zon is dan bijna voor de helft bedekt. Het wil niet echt lukken. ‘Pap, pap, nu! Foto maken!’, roept zijn dochter. Vieselman haast zich naar de camera: ‘Yes, deze is perfect!’
Een paar minuten voordat de eclips haar hoogtepunt bereikt, wordt de sfeer in de duinen hechter. Groepjes spreken elkaar aan, enkele mensen lenen hun bril uit aan anderen die achter het net visten.
Als de climax van de verduistering om elf minuten over acht daar is, blijft de reactie onder de spotters naast de Vulkaan koeltjes. ‘Volgens mij is dit het’, zegt iemand. ‘Ja, hij gaat nu weer de andere kant op’, klinkt het net verderop. Een paar minuten later verlaat een grote stroom mensen het strand, terug de stad in.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant