Over de schorsing van zijn coach blijft Caspar Corbeau terughoudend, ook al beïnvloedde die periode zijn voorbereiding op de EK. Op de 200 meter schoolslag zwom hij donderdagavond naar het zilver.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Een Vlaams accent is nog wat lastig te verstaan, vindt wereldburger Caspar Corbeau. Hij is geboren en getogen in Amerika, verhuisde in 2023 naar Amsterdam voor het zwemmen, om een jaar geleden zijn spullen te pakken en Antwerpen als woonplaats te kiezen, zijn coach Mark Faber achterna. In Parijs bij de EK antwoordt hij niet van harte, als de daaropvolgende maandenlange schorsing van Faber ter sprake komt.
Het liefst richt Corbeau (25) zich op het zwemmen. Op de 200 meter schoolslag, zijn favoriete afstand. Het nummer waarop hij in 2024 in dezelfde stad als nu olympisch brons pakte en in Los Angeles over twee jaar olympisch goud wil bemachtigen. In het Centre Aquatique Olympique zwom hij donderdagavond naar zilver in 2.07,78. ‘Het was een van de moeilijkste jaren in mijn leven. Dus toen ik met zilver op het podium mocht staan, was ik heel trots op mezelf.’
Onlangs overleed de fysiotherapeut met wie hij de afgelopen jaren intensief had samengewerkt. Twee van de vier honden in huize Corbeau overleden ook in de afgelopen weken. ‘En dan die periode zonder coach.’ In juli schreef de Volkskrant na eigen onderzoek dat zwemcoach Faber, voormalig hoofdcoach van de Nederlandse ploeg, een wereldwijde schorsing van een half jaar uitzat wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag. Die straf was tot dat moment publiekelijk geheim gebleven.
Tijdens de EK staat Faber deze week weer langs de badrand. Na afloop van races praat hij met Belgische journalisten over wedstrijdresultaten – op een vraag van Nederlandse pers volgt een vriendelijke afwijzing. Corbeau twijfelde nooit over de toekomst met zijn coach, die na de Spelen van Parijs besloot naar België te verkassen. In Antwerpen ging Faber als high performance manager aan de slag bij de Vlaamse Zwemfederatie. Corbeau: ‘Hij is als een soort vader voor mij. Hij is de beste voor mij. Hij geeft me steun en vertrouwen wanneer ik dat nodig heb.’
Corbeau, zoon van een Nederlandse vader en Amerikaanse moeder, vertrok drie jaar geleden juist naar Amsterdam om bij Faber te trainen. Hij wilde onder diens leiding zwemmen met de andere schoolslagspecialisten Tes Schouten, die eveneens naar Antwerpen was verhuisd, en Arno Kamminga, die in 2021 in Tokio goed was voor twee keer olympisch zilver.
Bij de recentste Spelen, in 2024, brachten Schouten en Corbeau het enige Nederlandse olympische zwemsucces op de langebaan. Allebei pakten ze brons op de 200 meter schoolslag. Maar ook daar ging commotie aan vooraf: Faber was in aanloop naar de Spelen onderwerp van een integriteitsonderzoek, nadat diverse zwemmers en leden van de begeleidingsstaf in 2023 melding hadden gemaakt van zijn gedrag en handelswijze bij het Centrum Veilige Sport Nederland.
‘Ook in Amerika was ik het al gewend om wat controverse te hebben in het leven’, zei hij eerder in de week al. ‘Niets is perfect, niemand is perfect.’ Al wenst hij die problemen in Amerika niet toe te lichten. ‘Dat was niets bijzonders. Maar het gaat erom: als je je richt op de dingen die je omlaag halen, krijg je er negatieve ervaringen bij. Ik wil niet blijven hangen in het negatieve.’
Die instelling leerde hij van zijn ouders, zegt hij. Zijn zinnen komen deze week met een zekere nonchalance, maar zijn vaker nog terughoudend. Sprak Corbeau eerder nog regelmatig in het Engels, nu voert hij zijn gesprekken voornamelijk in bijna vloeiend Nederlands. Hij oefent al vier jaar dagelijks met Duolingo. ‘Bij het einde van mijn carrière wil ik het vloeiend spreken.’ Hij klinkt vaak opmerkelijk stoïcijns, of filosofisch af en toe.
‘Je moet niet naar voren kijken, of naar achteren, gewoon in the present blijven.’ En: ‘Alles kan in het leven in een flits veranderen. Of het nu om coaches gaat, of familie, vrienden en geliefden. Daarmee moet je kunnen omgaan.’ Hij voelt zich thuis in Antwerpen, waar de zwemgroep waar hij deel van uitmaakt als familie voelt.
Tegelijkertijd is hij inmiddels de kopman van het Nederlands team, de oudste man van het stel en de man met het grootste palmares. Dat brengt een verantwoordelijkheidsgevoel met zich mee, stelt hij. Jongere teamgenoten vertelt hij dat ze moeten genieten van het leven als topsporter. ‘Maar ook dat ze hun kansen moeten pakken. Je kunt dit niet eeuwig doen.’
Voor hem zijn deze EK een tussenstap, op weg naar de volgende: volgend jaar de WK, in Boedapest. Oogsten wil hij het jaar daarna, bij de Olympische Spelen in zijn geboorteland. Eén zekerheid deelt hij alvast: ‘Ik wil door naar Los Angeles met Mark.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant