De zomer dichtbij NRC vroeg fotografen om de zomer dicht bij huis vast te leggen. Wat gebeurt er als je het bekende als vertrekpunt neemt? Mona van den Berg fotografeerde vaste bewoners van een recreatiegebied waar zij zelf niet kon blijven.
Lotta van Wijk en Martijn van der Linden (midden) wonen sinds oktober 2025 permanent op De Berkenhof bij de Maarsseveense Plassen.
Wát een blije mensen!
Ja, wát een blije mensen. Mona van den Berg had geen vooropgezet plan – „dat heb ik nooit” – toen ze naar haar voormalige buurt ging om bewoners te fotograferen. Maar de mensen die ze er ontmoette waren allemaal „heel blij en uitgelaten”, dus dat werd de rode draad. „En ik wilde ook vastleggen dat je hier in de zomer niet weg hoeft, je bént op vakantie.”
Ellen Lennartz zwaait de buurman gedag. Zij bewoont een chalet op De Berkenhof.
Yuri van der Horst en Pleun Pijnenburg hebben hun huis op De Berkenhof zelf gebouwd.
Staycation, schreeuwt inderdaad Van den Bergs serie. Overal is de natuur ontploft, zijn de kinderen om op te vreten en genieten mensen. Onder een schitterend belichte foto van een stel met kind, hond en rode bal in het water schreef de fotograaf droog: „Elke dag in de zomer gaan ze naar de Maarsseveense Plassen.”
Jody Geerling (rechts) woont met Noam Nativ en dochter Aluma in een chalet aan de Maarsseveense Plassen.
Mona van den Berg woonde er zelf zeven jaar, als huurder van een chalet op een van de recreatieparken aan de Maarsseveense Plassen, tussen Utrecht en Maarssen. Ze moest weg toen, na decennialang gedoogbeleid, permanent wonen op de parken legaal werd en het chalet waar ze zat werd verkocht. „Ik kon dat als zzp’er niet betalen.”
Ze was benieuwd naar de mensen die nu in „dat paradijsje” verblijven en deed via-via een oproep voor dit fotoproject. Het resultaat: „Hele leuke ontmoetingen. Ik heb overal eerst wel een uur zitten praten.” Een van de mensen die ze fotografeerde woont al 25 jaar in recreatiepark De Berkenhof.
Sandra Overbeek en Mandy Mienes wonen op De Berkenhof. Sandra woont er al bijna 25 jaar. Mandy ligt vaak in haar hangmat terwijl Sandra de tuin sproeit.
Een beetje pijn in het hart gaf het wel, terug zijn op de plek waar zij niet kon blijven. „Maar ik woon nu ook mooi hoor.” Uiteindelijk heeft Van den Berg zeven stellen en gezinnen gefotografeerd. Ze had ook „meer volkse” bewoners willen fotograferen, maar mensen die ze benaderde wilden niet meedoen, zegt ze.
Wat haar opviel is dat er ondanks de hoge huizenprijzen veel jonge mensen wonen. „Die chalets kosten tussen de drie en vier ton. Vaak zijn ouders financieel bijgesprongen.”
Mariska Wessels en Rob Kooymans bij hun chalet, met hun pasgeboren baby Kareltje.
Nici en Max Friedman nemen elke zomerdag een duik in de Maarsseveense Plassen.
Wat haar „pijnlijk” opviel: ze zag er geen mensen van kleur. „Het is wel een privilege om daar te wonen.” Het contrast was ook best groot met waar ze vandaan kwam, voegt ze toe: ze was nét terug uit Bangladesh en Nepal voor een langjarig fotoproject over conflict-gerelateerd seksueel geweld. „Schakelen tussen opdrachten is soms best lastig.”
Lotta van Wijk en Martijn van der Linden.