Amerikaanse marine Om Amerikaanse militaire operaties in de hele wereld mogelijk te maken blijven vliegdekschepen vaak maandenlang op zee. Onder de bemanning van de USS Abraham Lincoln, nu in het Midden-Oosten, lijdt dat tot ernstige geestelijke problemen.
Het Amerikaanse vliegdekschip USS Abraham Lincoln in zijn thuishaven in San Diego, eind 2024.
Onvoldoende eten, kapotte wc’s, beschimmelde douches, tekorten aan zeep, deodorant en tandpasta, onveilige werkomstandigheden en een falende postbezorging: het toch al zware leven aan boord van de USS Abraham Lincoln zorgt bij een deel van de vijfduizendkoppige bemanning voor serieuze geestelijke gezondheidsproblemen.
Bijna negen maanden is de ‘Abe’, een van de supervliegdekschepen van de Amerikaanse marine, al onderweg voor een reeks overzeese missies. Op 21 november vorig jaar gingen de trossen los in de marinehaven van San Diego en vertrok het schip richting de Zuid-Chinese Zee. Om de druk op het Iraanse regime te verhogen werd het vlaggenschip met de rest van de Amerikaanse Carrier Strike Group 3 begin dit jaar naar het Midden-Oosten gedirigeerd.
In de Golf van Oman is de bemanning sindsdien onafgebroken aan het werk op de drijvende luchthaven. De USS Abraham Lincoln, geëscorteerd door een vlootverband van kruisers, destroyers en een onderzeeër, heeft tientallen gevechtsvliegtuigen en -helikopters aan boord die zijn ingezet voor luchtaanvallen op Iran, surveillancemissies en communicatie- en commandotaken. Iets meer dan de helft van de bemanning van het schip is marinepersoneel, ruim tweeduizend andere opvarenden zijn onder meer piloten en ondersteunend personeel.
Dankzij nucleaire aandrijving is het 333 meter lange vliegdekschip onbeperkt inzetbaar zonder brandstof bij te tanken. Maar na 250 dagen op volle zee hebben de bemanningsleden van de marine en het korps mariniers daar hun eigen gedachten over. Volgens de Amerikaanse zender MS Now kwamen de bemanningsleden de afgelopen maanden twee keer één dag aan land, in december in Guam, in de Stille Oceaan, en vorige maand in Oman.
Eén anonieme opvarende schrijft in een bericht aan mediapersoonlijkheid Aaron Parnas dat wc’s en kranen kapot zijn, waardoor hij „helemaal naar de voorkant van het schip” moet lopen als hij naar het toilet wil. Ook klaagt hij over kip en bonen die „onvoldoende verhit” zijn, over post die niet regelmatig wordt bezorgd en over het feit dat hij deodorant van collega’s moet lenen omdat hij die niet heeft gekregen.
Tegenover de BBC zegt een familielid van een ander bemanningslid dat die 29 kilo is afgevallen door het gebrek aan goed voedsel. In berichten aan het thuisfront klaagt de matroos over het onophoudelijke lawaai en getril van de scheepsmotoren en de opstijgende en landende vliegtuigen.
In april kwamen al klachten naar buiten over de kwaliteit van het gerantsoeneerde voedsel, kapotte wasmachines en watertekorten, die minister van Defensie Pete Hegseth „fake news” noemde. Deze week meldden twee publicaties die over de Amerikaanse strijdkrachten berichten, de Navy Times en Stars and Stripes, dat sommige opvarenden zeer ernstige mentale problemen hebben.
Familieleden van matrozen en mariniers op de Lincoln uitten deze week hun zorgen in een gesprek met marinevertegenwoordigers, meldt Stars and Stripes. Een echtgenote vertelde daar dat haar man die dag een sms had gestuurd waarin hij zei dat „hij hoopt dat hij morgen niet wakker wordt”. Een ander zei tegen de Navy Times dat haar man had geprobeerd overboord te springen, maar was tegengehouden.
Aanvankelijk zou de Lincoln in mei terugkeren naar de VS, maar vanwege de aanhoudende oorlog in de Perzische Golf werd de missie met onbepaalde tijd verlengd. Het schip deed ruim tweehonderd dagen achtereen geen enkele haven aan, en dat is een record voor de Amerikaanse marine, schreef de Democratische senator Richard Blumenthal in een brief aan Hegseth. De senator eist opheldering. Met name het gebrek aan uitzicht op terugkeer naar de VS zou veel marinepersoneel opbreken.
Hegseth wilde donderdag niets weten van kritiek op de marine. „We zorgen ervoor dat elk schip, elke bemanning, elke kapitein op elk moment alles krijgt wat we hun kunnen bieden”, zei hij tegen verslaggevers in Panama, waar hij op bezoek was. „Sommige uitzendingen duren langer dan andere, en ik heb meer respect en dankbaarheid voor die matrozen dan voor wie dan ook. Wat zij doen op die woeste zeeën, onder die barre omstandigheden, met minder havenbezoeken — het is ongelooflijk.”
De vloot van elf vliegdekschepen stelt de Amerikanen al decennia in staat om overal ter wereld militair in te grijpen. Ook bij Operation Epic Fury, de aanval op Iran, spelen de supervliegdekschepen een belangrijke rol. Maar de langdurige inzet van het kostbare marinematerieel eist wel zijn tol. De Abraham Lincoln – die als wapenspreuk Shall Not Perish voert – is geen uitzondering.
Van een ander vliegdekschip, de USS Gerald R. Ford, werden in het voorjaar al ernstige problemen gemeld. De ‘Ford’ vestigde dit jaar een record toen het na een missie van maar liefst 326 dagen eindelijk terugkeerde in zijn thuishaven Norfolk in Virginia. Het schip was vorig jaar van de Middellandse Zee naar Venezuela gestuurd, bij de militaire operatie waarbij president Nicolás Maduro werd ontvoerd. Daarna ging het direct door naar het Midden-Oosten als onderdeel van de troepenopbouw rond Iran. De bemanning van dit vliegdekschip werd ook geteisterd door voedseltekorten en sanitaire defecten en kreeg zelfs te maken met een ernstige brand in een van de wasruimten.
Maar de Amerikaanse marine is nog niet klaar in het Midden-Oosten. Inmiddels is besloten een nieuw vliegdekschip naar de Golf te sturen, dit keer de USS George Washington, zo meldde The Wall Street Journal vrijdag.
De Amerikaanse strijdkrachten worden de laatste weken vaker geconfronteerd met berichtgeving over slechte leef- en werkomstandigheden. Eerder deze week beschreef de Navy Times een erbarmelijk werkklimaat op Amerikaanse marinebases in Japan, waar het personeel wordt geconfronteerd met asbest, lekkages, schimmel, instortende muren en niet-werkende communicatielijnen.