Zelden is een bondscoach met zo veel enthousiasme onthaald als Xavier Hernández Creus, roepnaam Xavi. Dat had ook te maken met opluchting dat er tenminste nog íémand de telefoon opnam toen de KNVB belde.
Xavi weet waaraan hij begint, hij kent de Nederlandse voetbalcultuur als zijn broekzak. Een slimme pr-medewerker van de KNVB legde hem, in het persbericht waarin zijn benoeming wereldkundig werd gemaakt, in de mond dat hij zichzelf zag als een ‘zoon van het Nederlandse voetbal’.
Wat heet. Xavi’s Nederlandse roots gaan terug tot Rinus Michels. Die leerde op zijn beurt Johan Cruijff de fijne kneepjes van het vak en wie Cruijff zegt, zegt Barcelona en tikkietakkie. En wie tikkietakkie zegt, zegt Guardiola, Iniesta en – inderdaad – Xavi.
En dan heb ik het nog niet eens over Louis van Gaal, Frank Rijkaard en Henk ten Cate, trainers die Xavi leerden wat voetbal écht inhoudt. Niet maar een beetje wezenloos met de bal staan pielen, maar efficiënt en doelgericht volgens de Hollandse school. En flink afjagen.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De lijst met Nederlandse spelers met wie Xavi samenspeelde en die hem in contact brachten met de rijke Hollandse voetbalschool is bijna eindeloos: Kluivert, de De Boertjes, Overmars, Bogarde, Reiziger, Cocu, Afellay, Zenden, Van Bronckhorst, Hesp, Davids, Van Bommel: allemaal brachten ze Xavi’s kennis van het spel op een hoger niveau.
Xavi een Spaanse voetballer noemen is een gotspe. Hij is veel meer dan een zoon van het Nederlandse voetbal, Xavi komt uit Enschede en heet eigenlijk Sjakie.
Dat hij in de WK-finale van 2010 bijdroeg aan de Spaanse zege op Oranje, was bijna landverraad. In de WK-finale van 2030 kan Xavi de natuurlijke gang der dingen herstellen door Spanje er met 3-0 op te leggen en zo zijn schuld in te lossen.
Xavi heeft als speler van Barcelona aardige successen geboekt, maar zijn palmares als trainer is aan de magere kant. Hij was trainer van Al Sadd in Qatar, voor iedereen (behalve Xavi) eerder een diskwalificatie dan een aanbeveling. Daarna was hij twee seizoenen trainer van Barcelona en werd eenmaal kampioen, geen uitzonderlijke prestatie. Daarna volgden twee jaar werkloosheid en was iedereen hem vergeten, behalve Nigel de Jong van de KNVB.
Maar dat zegt allemaal weinig. Vermoedelijk is Xavi een geboren bondscoach, clubvoetbal vindt hij moeilijk te combineren met zijn gezinsleven. Als bondscoach heb je dat niet, dat is bezigheidstherapie voor het luiere menstype. Je laat je assistenten een selectie samenstellen, organiseert tijdens een kort trainingskamp de pubquiz, houdt een speech, staat Jeroen Stekelenburg te woord, gaat op de bank zitten en klaar is Kees.
Heb je de beschikking over een stuk of wat knappe spelers, dan zit je gebakken. En dat is precies het punt waar Xavi kwetsbaar wordt. De kwaliteit van het Nederlands elftal houdt niet over, dat hebben we in juni wel gezien. De oude spelers zijn over hun top heen en de jonge spelers moeten daar nog zien te komen. Bovendien gaan er een paar voetballen in de woestijn, waar ze ook niet beter van worden.
Waar tovert Xavi de spelers vandaan die ons in 2028 Europees kampioen gaan maken en twee jaar later wereldkampioen? Hij wil op zijn Spaans gaan voetballen, omdat dat dus eigenlijk cruijffiaans is. Xavi moet Oranje weer bijbrengen hoe je Nederlands speelt, maar met wie? De speurtocht naar de Nederlandse Rodri, Cubarsí en Yamal wordt zijn belangrijkste opdracht.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant