VOORBURG - De eerste tattoo van horecaondernemer Rein Rambaldo (52) begon met een te vroeg geboren baby. Het gevoel, de wil om 'dat mannetje te beschermen', wilde hij vastleggen met een tattoo. 'Ik wilde dat gevoel bewaren.'
Dit verhaal is onderdeel van onze zomerserie over tattoos. Tatoeages zijn voor veel mensen heel betekenisvol. Wat is het verhaal achter een tatoeage? In een reeks verhalen portretteren wij een aantal mensen die hun verhaal over hun eigen tatoeage delen.
Meer dan twintig jaar geleden stond Rein op het punt om voor het eerst vader te worden toen bleek dat zijn vriendin zwangerschapsvergiftiging had.
Dit was voor de artsen reden om het kind na 32 weken al te halen, zodat in elk geval het leven van de moeder gered zou worden. Rein kreeg te horen dat hij zijn drukke leven onmiddellijk moest loslaten om 24/7 voor de baby te zorgen.
Zijn vriendin bleef leven en was gezond. Onzeker was of de baby het zou halen. Dus liep hij urenlang door de gangen van het Juliana Kinderziekenhuis met zijn piepkleine zoon Jesse in een buidel tegen zijn blote borst. 'Omdat de baby dan je hart voelt kloppen.'
Zijn drukke leven leek nu ver weg. 'Eigenlijk vond ik het fantastisch.' In gedachten zei hij tegen zijn zoon: 'Ik zal jou beschermen, ik zal over jou waken, zo lang als het nodig is.' Rein voelde een verantwoordelijkheid die hij nog nooit had gevoeld.
Jesse redde het en is nu 21 jaar oud. Rein kreeg uiteindelijk vier kinderen. De relatie met de moeder van Jesse eindigde. Op zijn rechterarm liet hij zijn eerste tattoo met de naam van Jesse zetten. Later liet hij daaronder een ridder tatoeëren en nog weer later de namen van zijn andere kinderen.
Die ridder staat voor de beschermingsdrang die hij voor zijn kinderen, en ja, ook voor zijn personeel, voelt. In de drie restaurants van Rein - die zijn naam vestigde met MaMa Kelly in de Binckhorst, dat hij na een paar jaar verkocht - werken zo'n 140 mensen. Hij kent ze allemaal bij naam.
Als er iets gebeurt, stel dat een klant zich extreem vervelend gedraagt, gaat Rein ervoor staan, letterlijk. Zijn flinke postuur zal wel helpen, maar vooral is het dat gevoel van verantwoordelijkheid dat hij voor het eerst voelde opkomen toen hij zijn kleine zoon op zijn borst droeg.
Rein is door zijn moeder vernoemd naar Reinout de Ridder, held uit een stripboek. 'Vroeger heb ik daar natuurlijk nooit bij stilgestaan.' Pas als vader ging hij daar over nadenken. 'Ik werd me ervan bewust dat ik het altijd wel had opgenomen voor de buitenbeentjes.'
Hij is al jarenlang hockeytrainer. Hij let vooral op de kinderen die stiller zijn, die niet zo makkelijk meekomen en misschien net wat meer aandacht nodig hebben. 'Een ridder ben je niet met een zwaard, maar met een open blik.'
Zijn jongste zoon Bodhi is autistisch. Hij is dertien en kan niet wat andere kinderen van zijn leeftijd wel kunnen. Bodhi is een vrolijke jongen die stappen zet, maar het zijn andere stappen dan zijn leeftijdsgenootjes. 'Iedere stap van Bodhi is een geschenk.'
Op vakantie in Miami wilde Bodhi elke dag in het zwembad springen, maar toch durfde hij elke keer niet. Zijn ouders moedigden hem aan, zijn broers en zus riepen in koor dat hij het kon, maar Bodhi kwam niet verder dan de rand van het zwembad.
Toen, op een dag dat niemand erbij was, sprong Bodhi in het water. 'Ik zag het toevallig omdat ik naar buiten keek. Even later stonden we met zijn allen om het zwembad te juichen.'
Source: Omroep West L'dam