Indonesische reddingswerkers worstelen nog steeds met de gevolgen van de zware aardbeving die zaterdag het eiland Flores trof. Het dodental is opgelopen tot 51, maar gevreesd wordt dat er nog slachtoffers onder het puin worden gevonden.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
Nog steeds zijn reddingswerkers niet in alle getroffen gebieden doorgedrongen, omdat wegen zijn geblokkeerd en communicatie door stroomstoringen niet mogelijk is. De verwoesting door de beving, die een kracht had van 7,7 op de schaal van Richter, is groot.
Zeker negenhonderd huizen zijn verwoest, meer dan 1.300 andere huizen zijn beschadigd, evenals honderden openbare gebouwen, zoals scholen, kerken en gezondheidscentra. In hele gebieden viel de stroom uit, waardoor ook lokale vliegvelden en havens werden stilgelegd.
Het grote vliegveld van Labuan Bajo, Komodo Airport, raakte beschadigd, maar bleef in gebruik. Een taxibaan werd onbruikbaar en ook een aantal gebouwen liep schade op, maar na een snelle inspectie gingen de meeste vluchten door. Labuan Bajo is de uitvalsbasis voor bootreizen naar Nationaal Park Komodo, waar dagelijks tot duizend toeristen naartoe gaan om komodovaranen te zien.
Zaterdag kwamen 986 toeristen tijdelijk vast te zitten op het eiland Padar, een van de eilandjes in Nationaal Park Komodo. Omdat er korte tijd een tsunamiwaarschuwing gold, konden de boten naar Labuan Bajo niet varen. De waarschuwing werd na korte tijd weer ingetrokken en de toeristen konden ongedeerd naar Flores terugkeren.
Labuan Bajo is een vrij nieuwe plaats en de meeste hotels hebben de aardbeving en de honderden naschokken doorstaan. Twee hotels raakten echter zo zwaar beschadigd dat de toeristen daar moesten worden geëvacueerd en elders moesten worden ondergebracht.
Labuan Bajo ligt op de uiterste westpunt van Flores. Meer naar het midden van het eiland, in de regio’s Manggarai en Nagekeo, werd zaterdag de zwaarste schade gemeld. Vooral de noordkust van Flores is vaker door aardbevingen getroffen. De zwaarste was in 1992, toen het eiland eveneens werd getroffen door een beving met een kracht van 7,7 op de schaal van Richter. Bij die beving kwamen destijds 2.500 mensen om het leven.
Het epicentrum van de beving van zaterdag lag op een diepte van 10 kilometer, 68 kilometer uit de kust van Ende, de tweede stad van het eiland. De schok trof het eiland zaterdagochtend in alle vroegte, rond 5 uur lokale tijd. Duizenden mensen vluchtten hun huizen uit, honderden raakten gewond door vallend puin en tientallen kwamen om onder hun instortende huizen of bedolven onder de modder van aardverschuivingen.
Zeker vijfduizend mensen raakten ontheemd. In de grootste stad van Flores, Maumere, zochten mensen hun toevlucht in tenten die voor een lokaal ziekenhuis waren neergezet.
Onmiddellijk na de grootste beving begonnen de naschokken, waarvan de zwaarste nog altijd een kracht had van 6,2. In Labuan Bajo werden de patiënten van een ziekenhuis uit voorzorg naar buiten gebracht en tijdelijk op de binnenplaats gezet, tot de naschokken wat afnamen en de schade was geïnventariseerd.
Tot zondagochtend werden zo’n 350 naschokken geteld. Verwacht wordt dat het nog dagen zal duren voordat de aarde weer tot rust komt.
Zondag begonnen hulpverleners voedsel, drinkwater en medicijnen uit te delen. Volgens de lokale autoriteiten was de belangrijkste uitdaging zondag echter het herstel van de stroomvoorziening en van telefoonverbindingen. Prioriteit had het ontsluiten van gebieden die nog altijd onbereikbaar waren omdat wegen nog steeds waren geblokkeerd door puin, omgevallen bomen en scheuren in het wegdek.
Source: Volkskrant