Vanwege zowel Spaanse als Marokkaanse maatregelen kwam het dit weekend niet tot een nieuwe trek naar Ceuta, ziet buitenlandverslaggever Maartje Bakker, die ter plaatse is.
is mediaverslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft vooral over televisie, podcasts en boeken.
Hallo Maartje, een nieuwe run van migranten uit Marokko op Ceuta, waartoe via sociale media was opgeroepen, bleef gisteren uit. Hoe denk je dat dit komt?
‘De potentiële migranten uit Marokko hebben zich vermoedelijk door de vorige keer, twee weken geleden, laten afschrikken. Duidelijk is geworden dat Spanje hen niet met open armen ontvangt en hun niet allemaal een verblijfsvergunning geeft. Van de ongeveer 70 duizend migranten die toen de oversteek maakten, was het merendeel alweer snel terug.
‘De Marokkaanse autoriteiten waren dit keer ook massaal uitgerukt. Gisteren was ik aan de Marokkaanse kant van de grens en moest ik langs allerlei politiecontroles om Ceuta (spreek uit: seejoeta) binnen te komen. Om migranten de pas af te snijden, zijn de afgelopen dagen langs de kust en in de zee ook dranghekken en barricades neergezet.
‘Ondanks deze maatregelen hebben enkele honderden mensen – vooral uit West-Afrikaanse landen – het toch weer geprobeerd, maar zij stuitten bij de grens al snel op de politie en de gendarmerie. Bijna driehonderd mensen zijn gearresteerd en naar het zuiden van Marokko gebracht.’
Je bent nu in Ceuta. Hoe is het daar?
‘Hier zijn nog steeds veel migranten, echt heel erg veel. Ik vermoed meer dan vijfduizend, op een bevolking van tachtigduizend inwoners.
‘Gisteren was ik op het strand Playa del Trampolín, waar een hele nederzetting is verrezen. Honderden mensen verblijven daar. Ik was onder de indruk van hun inventiviteit. Ze hadden riet verzameld en daar hutjes mee gebouwd en die met kartonnen dozen en vuilniszakken dichtgemaakt, zodat ze konden zitten en slapen in de schaduw – het is hier heet.
‘Spanjaarden schieten ook te hulp. In de Spaanse media waren verhalen verschenen over verkrachte vrouwen, waarna een buurtvereniging van het plaatselijke, betonnen voetbalveldje een kampement heeft gemaakt voor enkele honderden vrouwen en meisjes. Mannen mogen daar niet zomaar in.
‘Sommigen slapen daar op een matras, zag ik gisteren, sommigen alleen op een dekentje. Ze hebben touwen gespannen en daar zeilen op gelegd om ook daar schaduw te creëren, maar die touwen waren al helemaal naar beneden gezakt, zodat de zeilen op bepaalde plekken nog maar op een halve meter hoogte hangen.
‘De omstandigheden zijn slecht, ze verblijven daar al twee weken, maar hebben niet eens een wc of een douche.
‘Ook het eten is een probleem. De vrouwen op het voetbalveldje krijgen wel drie keer per dag te eten, maar bij de mannen op het strand deelt het Rode Kruis alleen in de avond iets uit. Ik vroeg een jongen waar hij de meeste behoefte aan had. ‘Kleding’, zei hij, ‘ik heb alleen dit shirt’.’
Wat is hun plan? Denken ze er dan over om weer terug naar Marokko te gaan?
‘Zeker niet. Er zijn natuurlijk al veel mensen teruggegaan, en degenen die nu nog op Ceuta zijn, zijn vastbesloten te blijven. Ik sprak een aantal Marokkaanse meisjes van 17 die niet terugwillen vanwege hun tirannieke vaders. ‘Het moeilijkste hebben we nu gehad’, zei iemand tegen me, ‘we houden vol.’
‘De grote vraag is: wat nu? Veel mensen vragen ook aan mij wat slim is om te doen. ‘Moet ik asiel aanvragen in Spanje of juist niet?’ Maar ik ben hier pas een dag, dat weet ik natuurlijk niet.
‘Voorheen konden mensen die in Ceuta asiel aanvroegen die procedure soms op het vasteland van Spanje afwachten, maar het is nog onduidelijk hoe dat onder de huidige, uitzonderlijke omstandigheden gaat.
‘Spanje is in gesprek met Marokko om Marokkanen terug te sturen. Met Sub-Sahara-Afrikanen zal Spanje dit nog lastiger voor elkaar krijgen.’
Hebben de migranten plannen om op illegale wijze Spanje te bereiken?
‘Op het strand vroeg ik een jongen met flippers aan of hij nu naar het Spaanse vasteland wilde zwemmen. Maar dat is ver – met de boot een uur, geloof ik. ‘Ik ga liever dood dan dat ik terugga naar Marokko, zei hij. ‘Dus we gaan een manier zoeken om aan de overkant te komen.’ Ik vroeg of er mensensmokkelaars waren die iets organiseerden, maar dat ontkende hij.
‘In de avond keerde ik terug naar datzelfde strand en zag ik een grote boot van de Spaanse politie in de zee liggen, dus het lijkt erop alsof de autoriteiten bedacht zijn op pogingen om het Spaanse vasteland te bereiken. Ik heb nog niet gezien dat dit is gebeurd, wat niet wil zeggen dat het niet is gebeurd.’
‘Hoe ervaren de Spaanse inwoners van Ceuta deze situatie?’
‘Een taxichauffeur was behoorlijk nijdig. Hij zei: we willen lekker naar het strand, maar veel van ons durven niet naar buiten, houden zelfs de rolluiken dicht. Verder heb ik nog geen Spanjaarden gesproken. Mijn eerste reflex is om te praten met de migranten zelf, omdat deze situatie voor hen het moeilijkste is.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant