De lezersbrieven! Over plannen met een langetermijnperspectief, schaamte, grondrechten, Nederlandse tolerantie en vervangbillen.
Wat goed dat we in de vorige eeuw nog een politiek hadden (de kabinetten van Wim Kok) die plannen met een langetermijnperspectief durfde door te zetten. De Betuwelijn is, met de huidige beperkingen voor de scheepvaart op de Rijn (niet eerder stroomde er bij Lobith zo weinig water als nu), een cruciaal alternatief voor zwaar goederenvervoer.
En dat terwijl de Volkskrant notabene nog tijdens de aanleg van de lijn op 7 juni 2003 in een groot artikel de Betuwelijn wegzette als duur, onnodig, onrendabel en slecht voor het milieu.
Ook toen vertelden de feiten al een ander verhaal dan de opiniepeilingen. Gelukkig was de politiek standvastiger dan in de afgelopen 20 jaar. Ze investeerde niet in meer scheepvaart.
Hadden politici zo consistent gehandeld met klimaat-, energie- en stikstofvraagstukken, dan stond Nederland er nu een stuk beter voor.
Marten van der Gaag, Utrecht
Vliegschaamte, vleesschaamte, zuivelschaamte, en als nieuwste de sproeischaamte als de planten in je zorgvuldig aangelegde groene tuin het loodje dreigen te leggen, de regenton leeg is en ook het opgevangen water van de douche te weinig is. We wonen te groot, rijden te veel, eten verkeerd, douchen te lang en bestellen te gemakkelijk.
Maar waar eindigt het? Er is niets maar dan ook helemaal niets, wat geen invloed heeft op het klimaat, het welzijn van iemand anders of de wereld om ons heen. Moeten we dan allemaal naar een micro-appartement verhuizen zonder tuin, auto, vliegvakanties, barbecue, of huisdier met een vooraf vastgesteld percentage gebruik voor iedere categorie?
Natuurlijk moeten we blijven nadenken over de gevolgen van ons gedrag. Maar als iedere persoonlijke keuze verandert in een morele rekensom, wordt duurzaamheid vooral een wedstrijd wie zich het schuldigst voelt.
Misschien moeten we minder wijzen naar elkaar en meer kijken wat werkelijk verschil maakt. Niet iedere druppel uit de tuinslang is een maatschappelijk probleem. En niet iedere burger hoeft zich voor zijn bestaan te verantwoorden.
Ilona Dekker, Nieuwegein
Tijdens de boerenprotesten van vrijdag, waarbij twee doden vielen, zei LTO-voorzitter Ger Koopmans: ‘als een vergunning zomaar kan worden ingetrokken, dan zijn de grondrechten van mensen in het geding’. Hoe zit het met míjn grondrechten en die van mijn kinderen en kleinkinderen, meneer Koopmans, op schone lucht, enigszins dragelijke temperaturen, water en voedsel zonder pesticiden, antibiotica die nog werken en een restje natuur om van te genieten?
Niek van Dijk, Amsterdam
Jarl van der Ploeg noemde het ook weer in zijn column: de verdwijnende vaak geroemde Nederlandse tolerantie. Was die er ooit? Hoe dan ook, ik betwijfel of het echt een verlies zou zijn.
Klimaatontkenners, vaccinwappies, anti-wokejihadisten, Trumpvolgers, Wildersnapraters, migratievrezers, blokkeerfriezen, azc-bestormers, Baudetfascisten, diversiteitsgeweldplegers, trotse Nederlanders, wolvenjagers, haatmisdaadterroristen, lhbti-haatpredikers, vroemvroemmers, stikstofuitbaters, gifstrooiers, vlaggenkeerders, rechtsstaatondermijners; Veel woorden voor een piepkleine minderheid die op veel te veel tolerantie van ons allen kan rekenen.
Rob Klöpping, Zeist
Interessant artikel van Ernst Arbouw over ‘het melkkliermysterie’: waardoor zijn vrouwenborsten zo groot. In het artikel miste ik de theorie uit het boek van de Britse zoöloog, kunstenaar en schrijver Desmond Morris, De naakte aap (1967).
Hij schreef het ontstaan van de permanente grote borsten toe aan het feit dat de mens ooit rechtop ging lopen. Daardoor verdwenen de primaire seksuele prikkelaars, de billen (denk aan veel apensoorten), uit het zicht. Daarvoor in de plaats verzorgde de evolutie de grote en blijvende borsten als nieuwe organen voor seksuele prikkeling, vervangbillen dus.
Toch een te aardige theorie om onvermeld te blijven.
Eric Augusteijn, Schiermonnikoog
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant