In de rechtbank van Groningen wordt een eerste stap gezet in de zoektocht naar het antwoord hoe het kan dat een jong meisje zo zwaar door haar eigen moeder is mishandeld. Na maanden van marteling werd ze in februari in het ziekenhuis kortstondig in kunstmatige coma gebracht.
Waarschuwing: dit artikel bevat schokkende details.
Het is ergens in mei als mensen van de Raad van de Kinderbescherming de kelder van het huis aan de Oranjestraat in Stadskanaal binnengaan. Door hun knieën gezakt zodat ze hun hoofd niet stoten, proberen ze zicht te krijgen op de donkere ruimte waarin een raam ontbreekt. In het kunstlicht zien ze spullen liggen, waaronder een deken. Horizontaal over de muur loopt een verwarmingsbuis.
Het is de buis waar in de maanden voorafgaand aan het huisbezoek een destijds vijfjarig meisje uit Stadskanaal regelmatig aan werd vastgebonden met kabelbinders. Net hoog genoeg dat ze niet kon zitten. Ze werd er geslagen, geschopt en kreeg nauwelijks eten. Als ze naar school moest mocht ze er weer uit.
Terwijl de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) uitzoekt waarom het zolang duurde voordat het meisje uit huis werd gezet, ondanks duidelijke signalen dat er wat mis was, concentreert het OM zich op de strafzaak.
Een van de dingen die in het onderzoek opvalt is de vermeende rol van Sharona B. Het is in de woning van de 31-jarige vrouw uit Stadskanaal waar het gros van mishandelingen plaatsvindt, maar het slachtoffer is de dochter van haar beste vriendin Liza van A. Het is Van A. die de mishandelingen uitvoert, zo bekend ze later. Hierbij valt het sadistische karakter op.
Schrijnend is het voorval waarbij het kind gedwongen wordt grote hoeveelheden pap te eten. Van A. en B. willen hiermee voorkomen dat het meisje tijdens het kerstdiner op school gaat lopen "bunkeren", verklaart de moeder maanden later. Het meisje is ondervoed en haar lichaam te verzwakt om alle pap te verwerken. Als ze moet overgeven, wordt ze gedwongen het braaksel op te eten. Vervolgens wordt ze naar school gestuurd.
Het is de school die ook meerdere malen aan de bel trekt en in december vorig jaar Veilig Thuis op de hoogte brengt. Het meisje is met een snee in haar hoofd op school gekomen en vertelt dat haar moeder haar heeft geslagen met een bezem. Veilig Thuis is een instantie dat zelf geen hulp biedt, maar er wel voor moet zorgen dat de juiste zorg wordt geboden. Het lijkt er sterk op dat er in dit geval voor de gemeente en lokale wijkteams is gekozen.
Maanden later gaat het vreselijk mis. Een dag nadat school moeder sommeert om naar de huisarts te gaan omdat het meisje heftig moet overgeven, wordt ze op 7 februari opgenomen in het ziekenhuis. Het meisje begint opnieuw over te geven en met de ambulance afgevoerd.
In het UMCG constateren doktoren dat het meisje is ondervoed, uitgedroogd en wordt er vastgesteld dat haar longen en hart onvoldoende samenwerken om het lichaam van zuurstof te voorzien. Ze zien geen andere oplossing haar in een kunstmatige coma te brengen.
Het leidt opnieuw niet tot ingrijpen. Wel wordt de begeleiding intensiever. Als het meisje enigszins is opgeknapt, worden zij en haar moeder beiden in een zogenoemd ouderkindhuis geplaatst. Het is een tijdelijk onderkomen waar deskundigen proberen om de opvoedvaardigheden van moeder te verbeteren. Maar het probleem is veel groter dan dat.
Daarnaast wil het meisje ook helemaal geen band meer met haar moeder. Ze zet zich af en vraagt meerdere gezinsondersteuners of zij haar moeder willen zijn. Maar er valt de deskundigen nog iets op. Van A. heeft meer aandacht voor haar telefoon, dan voor haar kind. Ze staat in contact met haar vriendin B. Volgens de deskundigen voert laatstgenoemde controle over Van A. uit.
In een mail aan het ouderkindhuis, verstuurt door B. maar met het mailadres van Van A., laat ze weten dat het telefonisch contact absoluut niet mag worden verbroken "anders gaat er een beerput open, aldus de mail. B. blijkt over beelden van de mishandeling te beschikken.
Het is de reden dat van A. eind april bekent dat ze haar dochter stelselmatig heeft mishandeld. Ze wil niet dat zij van alles de schuld krijgt. Het is weken nadat het meisje opnieuw enkele dagen in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Volgens Van A. was B. de drijvende kracht achter de mishandelingen. Luisterde ze niet dan moest de vrouw zichzelf pijn doen of andere opdrachten uitvoeren.
Ze zou onder andere haar haar hebben afgebrand en de banden van haar ex-vriend hebben lek gestoken. B. ontkent dit en wijst op haar beurt naar Van A. als degene die haar heeft bedreigd. Het zal een belangrijk twistpunt worden in de strafzaak. Vandaag wordt de verdenking van poging doodslag voor het eerst op een openbare zitting besproken.
Een zaak die heftige emoties oproept. Vlak nadat het nieuws over de mishandeling naar buiten kwam, vlogen er stenen door de ruiten van de woningen van B. en Van A.
Ondertussen gaat het met betrokken kinderen naar omstandigheden beter. Kinderen, omdat ook de zoon van B. uit huis is geplaatst. Ook hij zou zijn mishandeld en getuige zijn geweest van wat het meisje is overkomen. Het is geen onderdeel van de strafzaak.
Omdat de rechter concludeerde dat de vader niet in staat was om het meisje de juiste hulp te bieden is ervoor gekozen om haar onder te brengen bij pleegzorg.
Source: Nu.nl algemeen