FC Utrecht won voor het eerst dit seizoen na dikke thuisnederlagen tegen AZ en PSV die voor veel rumoer zorgden. De opluchting na de zege bij Excelsior was immens, in alle geledingen van de club, behalve bij trainer Anthony Correia. ‘Overal is de drang om te winnen even groot.’
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Terwijl hij een leeg glas witte wijn vervangt door een vol exemplaar, zegt Frans van Seumeren: ‘Man, ik ben zó gelukkig.’ De 76-jarige grootaandeelhouder van FC Utrecht, die in zijn leven de wildste avonturen ondernam, waaronder het bergen van een Russische onderzeeër, staat in de pers- annex bestuurskamer van Excelsior te glunderen als een 6-jarige die zojuist zijn favoriete club in blessuretijd heeft zien winnen.
Precies dat scenario ontrolde zich op Stadion Woudestein: winst van FC Utrecht op Excelsior (1-2) door een doelpunt in de 92ste minuut van Dani de Wit. De aanvoerder is een van de bekritiseerde spelers, zoals er bij FC Utrecht veel meer bekritiseerden rondlopen. Een winnaar was niet meer verwacht. Excelsior-verdediger Casper Widell hielp een flinke hand met een foutieve breedtebal. Het mocht de Utrechtse pret niet drukken.
‘We kunnen weer eens lachen’, zegt De Wit na afloop, gezeten op een bankje in de ontvangsthal annex mixed zone van Excelsior. Hij draagt oude adidas-slippers met daarop ‘DdeW’ geschreven, een teen bloedt. De Wit heeft het niet eens door. Zuchtend: ‘Deze hadden we wel even nodig.’
Dat bleek wel uit de reactie na dat doelpunt en na het eindsignaal; spelers en medewerkers vlogen elkaar om de hals. Commissaris Kees Jansma (79) schudt vrolijk de hand van Matisse Didden (24). ‘Sinds jij weer lacht, gaat het goed’, zegt Jansma.
Utrecht zit in een transitiejaar: veel bekende gezichten vertrokken, onder wie trainer Ron Jans, routiniers Viergever, Van der Hoorn en Haller, en de motoren El Karouani en Zechiël. De trainer van stuntclub Telstar, Anthony Correia, kwam; al te veel werd er verder niet geïnvesteerd.
Van Seumeren, die al tientallen miljoenen in de club stak, stelde deze zomer in een podcast dat de club is gaan ‘normaliseren’ na een ‘financieel zwaar jaar’ vanwege het uitblijven van grote uitgaande transfers. Geen jaarlijks verlies van 7, 8 miljoen meer, maar maximaal 4 miljoen, dat moet worden goedgemaakt met transfers.
In trainer Correia (44) wordt een wonderdokter vermoed. De trainer loodste eerstedivisielaagvlieger Telstar in 2025 naar de eredivisie en wist zich daar vorig seizoen te handhaven met een soort doordacht doolhofvoetbal waarbij menig tegenstander, onder wie kampioen PSV, hopeloos verdwaalde.
Vertaal je dat naar de selectie van FC Utrecht, met nog steeds veel talent aan boord, dan zou die club met Correia aan het roer zich toch in de top vijf moeten kunnen nestelen. Maar voetbal is geen rekensom.
FC Utrecht begon zelfs beroerd, leed dikke nederlagen tegen AZ en PSV in eigen huis. Het kon ook niet winnen bij FC Groningen en Sparta. Tegen Go Ahead dreigde het vorige week weer mis te gaan tot de wedstrijd werd gestaakt. De onvrede was overal, geuit via vuurwerk en spandoeken.
In het restant werd midweeks zonder publiek nog een remise uit het vuur gesleept tegen Go Ahead. Tegen Excelsior, dat al tien punten had verzameld, deed Correia een paar kleine omzettingen. Maar hij zag zijn ploeg ‘vooral mentaal’ progressie boeken.
De coach, 23 jaar jonger dan voorganger Ron Jans, sprak tijdens de wedstrijd doorlopend met zijn spelers, en anders lieten zijn assistenten wel van zich horen. Maar in de mixed zone, waar de 19-jarige topscorer Artem Stepanov – maker van de 0-1 – hardop roept dat FC Utrecht zo’n goede selectie heeft dat het van iedereen kan winnen, oogt Correia het rustigst van allemaal. ‘We gaven weinig weg, maar het drukzetten kan beter, we moesten ze vaker bij de strot pakken.’
Natuurlijk is hij ‘superblij’, zoals hij dat altijd is als hij wint. Externe druk zegt hij niet te voelen. ‘We zitten in een bubbel. Het is vervelend als we niet winnen, maar we blijven dezelfde route bewandelen om iets te bereiken. Je legt jezelf druk op.’
Dat hij minder zou lachen en meer gespannen zou zijn, zoals her en der gesuggereerd wordt, is niet iets wat hij thuis heeft gehoord. ‘Dat heb ik van mijn vriendin niet meegekregen.’ Hij kijkt ‘bijzonder weinig tv’. Op zijn laptop tuurt hij naar wedstrijden van zijn ploeg in plaats van op social media. ‘Mensen om me heen attenderen me wel ergens op als het nodig is, maar het verstoort me niet. Je moet je bezighouden met waar je invloed op hebt.’
Dat er een verschil is tussen Telstar en FC Utrecht in de mate van druk die loskomt na een serie mindere resultaten, vindt hij ‘een verkeerde schets’. ‘Overal is de drang om te winnen even groot. Ik snap op zich wat je zegt. De omgeving maakt dat het anders aanvoelt. Maar als ik met Telstar niet won, was ik net zo ziek als dit seizoen na een nederlaag. Dat hoop ik altijd zo te blijven voelen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant