Tot dit jaar kwam de Kazachse Elena Rybakina nooit verder dan de vierde ronde op de US Open, terwijl Aryna Sabalenka (Belarus) zich opmaakte voor haar vierde finale op rij. Toch was de winst zaterdag voor Rybakina, de nieuwe nummer één van de wereld.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Tot dit jaar kwam de Kazachse Elena Rybakina nooit verder dan de vierde ronde op de US Open, terwijl Aryna Sabalenka (Belarus) zich opmaakte voor haar vierde finale op rij. Toch was de winst zaterdag voor Rybakina, de nieuwe nummer één van de wereld.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Nog maar een paar weken geleden liep Elena Rybakina mank over het hardcourt van de US Open. Ze had een week lang haar racket niet kunnen aanraken door een enkel- en achillespeesblessure. Ze moest in de voorgaande weken belangrijke wedstrijden opgeven. De Kazachse liep, kortom, niet over van het zelfvertrouwen voor aanvang van de laatste grandslam van het jaar. Toch won ze zaterdagavond in New York de finale van de US Open van Aryna Sabalenka (6-4, 5-7, 6-2).
‘Het zal morgenochtend heel anders zijn om wakker te worden, wetende dat ik de US Open heb gewonnen en de nieuwe nummer 1 van de wereldranglijst ben’, zei Rybakina na haar winst. Het is haar derde grandslamtitel. Door haar sterke seizoen neemt ze aanstaande maandag voor het eerst in haar carrière de leiding van de wereldranglijst over van Sabalenka. En dat ook nog eens terwijl Rybakina, naar eigen zeggen, eigenlijk geen goede sportieve ervaringen had in New York.
Nooit kwam de inmiddels 27-jarige Rybakina verder dan de vierde ronde, een resultaat dat ze een jaar geleden voor het eerst bereikte. In haar overwinningsspeech direct na afloop zei ze: ‘Ik kom hier al tien jaar, maar om de een of andere reden was dit nooit een succesvol toernooi voor me. Geen prestatie komt ook maar in de buurt van wat ik nu bereikt heb. Dit is ongelooflijk. Ik word steeds verliefder op New York.’
Passievolle woorden, uitgesproken op Rybakina-wijze: monotone stem, zonder glimlach. Enigszins gehaast, alsof ze gezegd wil hebben wat ze vindt dat ze moet zeggen, om daarna zo snel mogelijk weer uit de schijnwerper te verdwijnen. Op de achtergrond op hetzelfde podium klapte een in felrode tenniskleding en met grote juwelen behangen Sabalenka zichtbaar balend mee met het publiek.
De finale was een treffen van twee Oost-Europese generatiegenoten en tegenpolen. De in Moskou geboren Rybakina, die in 2018 om financiële en sportieve redenen de Kazachse nationaliteit aannam, versus de Belarussische Sabalenka (28). De een ingetogen, schuchter, maar vastberaden, de ander immer expressief, krachtig en sprankelend.
Terwijl Rybakina haar winst met twee gebalde vuisten in de lucht en een kleine glimlach vierde, sloeg Sabalenka haar racket stuk op het hardcourt. Eerder in de finale, al na vijf games in de eerste set, had ze uit frustratie een bal het publiek in geslagen toen ze was gebroken op 2-3. Het leverde haar een waarschuwing voor onsportief gedrag op.
‘Het is erg lastig om je emoties te beheersen als je een grandslamfinale verliest en probeert voor de derde keer op rij te winnen’, zei ze na afloop desgevraagd. De keuze haar woede op haar racket te richten, was een even emotionele als tactische overweging. ‘Ik wilde alle teleurstelling en agressie eerst kwijt zijn. Als ik mijn gevoelens had opgekropt, had ik geen woord meer kunnen uitbrengen.’
En zo was Sabalenka, die de voorgaande twee edities van de US Open op haar naam had geschreven, niet veel later lovend, tijdens haar felicitatiepraatje op het podium. Met een zilveren trofee in een hand, complimenteerde ze Rybakina met aanvallend en agressief tennis: ‘Ze was simpelweg de betere speelster.’ Gevolgd door een poging tot een grap, met de mededeling dat ze hoopte dat Rybakina haar overwinning goed zou vieren, zodat ze zelf misschien nog wat andere titels zou kunnen pakken richting het einde van het jaar.
De twee respecteren elkaar; ze trainen af en toe samen. In de finale domineerde Rybakina de eerste set, hoewel haar eerste service niet liep; slechts 27 procent was raak. Dat maakte ze goed met een sterke tweede service. Maar Sabalenka wist er een derde set uit te slepen door aan het einde van de tweede set Rybakina te breken.
Voor Sabalenka was het haar achtste opeenvolgende grandslamfinale op hardcourt en ze had vier grandslamtitels gewonnen, waar Rybakina er tot zaterdag twee op haar naam had staan: Wimbledon in 2022 en de Australian Open in 2026, een finale die ze won van Sabalenka.
Sabalenka speelde zaterdag bovendien haar vierde US Openfinale op rij. Ze was erop gebrand te winnen, zo had ze vooraf gezegd. Het was haar enige kans om in 2026 een grandslamtitel bij te schrijven. Maar terwijl Sabalenka’s niveau in de derde set fluctueerde, bleef Rybakina onverstoorbaar kalm en gedecideerd. Al vroeg wist ze Sabalenka te breken, om uiteindelijk met een ace voor de winst te serveren.
‘Het is een opluchting. Je doet alles wat je kunt. Er zat veel werk in, veel zenuwen ook’, zei Rybakina na afloop, waarbij haar achillespeesblessure en haar linkerenkel nog even ter sprake kwamen. Een kort moment had ze gedacht niet te kunnen spelen in New York. Ze had een optreden in het lucratieve gemengd dubbel al moeten afzeggen. Na een MRI-scan en intensieve medische begeleiding groeide haar vertrouwen echter. ‘Ik had dit resultaat totaal niet verwacht toen ik naar het toernooi kwam. Maar op de een of andere manier viel alles mijn kant op.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant