Ook zonder Femke Broeders-Bol in de gemengde estafetteploeg bewezen de Nederlandse 4x400-meterlopers tot de wereldtop te boren. De ploeg eindigde bij het Ultimate Championship in Boedapest als derde, achter de VS en Groot-Brittannië.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Als regerend olympisch kampioen was de Nederlandse gemengde 4x400-meterploeg per definitie uitgenodigd voor het Ultimate Championship, waar ook wereldkampioen Amerika zeker was van deelname. Dat is het uitgangspunt van dit toernooi: de besten tegen de besten. En ook zonder Femke Broeders-Bol, die zichzelf te vermoeid achtte om van waarde te zijn, wilde de Nederlandse ploeg tonen dat ze aan die status voldoen.
Al zat de zege er niet in, bewijs van het Nederlandse topniveau werd wel geleverd. Sterk was de start van Jonas Phijffers, die het afgelopen seizoen is doorgebroken in de mondiale top op de 400 meter. Hij was niet voor niets de enige Nederlandse man die bij het exclusieve Ultimate Championship op een individueel nummer mocht aantreden. Over zijn zesde stek op vrijdag was Phijffers niet helemaal tevreden, maar op zondagavond was dat anders. ‘Dit ging veel beter dan mijn individuele race.’
‘Hij kwam zo hard aan’, zei Lieke Klaver met ontzag in haar stem. Op zaterdag had ze na haar vierde plaats op de individuele 400 meter verteld hoe fit ze zich voelt. ‘Ik zit nu in de piek van mijn loopbaan tot nu toe.’ En dankzij Phijffers’ snelle opening kon zij haar kracht zondag perfect inzetten in het duel om de koppositie met de Amerikaanse Alexis Holmes.
Het was moeilijk te zien, maar Keenan Blake, de derde loper voor Nederland, dacht als eerste het stokje te hebben gekregen. Maar in een estafette komt het erop aan jezelf niet te overschatten. Blake wist dat het sportieve zelfmoord zou zijn om de kop te nemen en liet zich achter Jacory Patterson zakken om hem te volgen. ‘En ik hield het best nog lang vol.’
In die ronde werd duidelijk dat de Amerikanen te sterk waren. Zij finishten in 3.08,32. En terwijl Myrte van der Schoot als slotloopster de schoenen van Broeders-Bol te vullen had, schoot de Britse Charlotte Henrich haar in de laatste bocht nog voorbij. ‘Ik probeerde nog te verdedigen, maar ze kwam best hard over me heen.’
In de slotmeters leek Van der Schoot de tweede plaats nog bijna terug te grijpen, maar ze redde het net niet. Met 3.09,57 volgde ze nipt achter de Britse ploeg (3.09,40).
Ondanks de nieuwe samenstelling vocht de Nederlandse ploeg zich, zoals de afgelopen jaren al zo vaak het geval was, weer naar de top drie van een mondiaal titeltoernooi. Klaver: ‘Goed, hè? We zijn met andere teams en verschillende mensen en opstellingen bezig, maar toch zijn er elke keer weer medailles.’
Maar ditmaal was er geen medaille. In Boedapest kregen alleen de winnaars een trofee. Ook de op EK’s en WK’s gebruikelijke ereronde met de nationale vlag ontbrak, net als een podiumceremonie.
Nadine Visser maakte het vrijdag ook al mee, toen ze na haar derde plaats op de 100 meter horden zonder omhaal het stadion weer verlaten kon. Zij maalde er niet om. ‘Ik geef medailles altijd mee aan mijn ouders. Mijn moeder legt ze dan mooi in mijn oude kamer neer.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant