Jarenlang was Alexander Zverev ‘the best of the rest’. Nu heeft hij binnen vier maanden twee grandslamtitels op zijn naam. Op de US Open versloeg hij thuisfavoriet Ben Shelton.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
De ‘vloek’ van tennisnatie Amerika blijft nog een jaar bestaan. Het land wacht al 23 jaar op een nieuwe mannelijke grandslamkampioen en alle hoop om de droogte te bezweren lag de afgelopen dagen bij Ben Shelton. De publiekslieveling, de man in vorm, de 23-jarige linkshandige speler die in de kwartfinale stuntte door Carlos Alcaraz te verslaan. Maar in de finale was Alexander Zverev in vier sets te sterk: 6-3, 7-6(2), 5-7, 6-2.
Jarenlang vocht Zverev voor het bemachtigen van een grandslamtitel, maar nu heeft de Duitser er binnen vier maanden twee gewonnen. Na zijn winst op Roland Garros in mei, na zijn jarenlange positie als ‘best of the rest’, na dat eeuwige hiaat op zijn palmares; het ontbreken van een van de vier grootste tennistitels, is Zverev nu ook US Open-kampioen. In New York werd hij de opvolger van Alcaraz, de winnaar van een jaar geleden.
‘Ik denk dat God heeft gezien hoe hard we hebben gewerkt, hoeveel pijn we hebben gehad en hoeveel we hebben afgezien. Daar is dit, wat nu in 2026 gebeurt, de uitkomst van’, zei Zverev tijdens de podiumceremonie na afloop.
Wellicht profiteert hij van de afwezigheid van Jannik Sinner, de nummer één van de wereld, die ontbrak door een knieblessure, terwijl Alcaraz Roland Garros geblesseerd moest afzeggen. Maar Zverev is sowieso veranderd. Zijn winst van Roland Garros bracht vertrouwen en rust, zo vertelde Zverev eerder al. Het is te zien in zijn wedstrijden. Voorheen fluctueerden zijn prestaties vaak in een partij. Nu speelt hij stabieler, overtuigender, gedecideerder.
Shelton oogde nerveus aan het begin van de eerste set. De Amerikaan had de toss gewonnen en ervoor gekozen te serveren, maar werd vervolgens direct in zijn eerste game gebroken. Na twee kabbelende sets, waarin Zverev weinig fouten maakte en weinig onnodige energie verspilde, kwam de spanning in de derde set de wedstrijd in. Shelton ging aanvallender en dynamischer spelen. En de stabiliteit die Zverev eerder liet zien, begon voorzichtig te wankelen.
De statistieken, de ervaring: alles wees vooraf in het voordeel van Zverev. Shelton en hij speelden vijf keer eerder tegen elkaar, alle keren eindigde Zverev als winnaar. Met als kanttekening dat ze elkaar dit jaar – voor beide spelers het beste jaar uit hun loopbaan – niet troffen.
Ze meten allebei ruim 190 centimeter en schelen zes jaar: Zverev – 198 centimeter lang – is 29, Shelton, vijf centimeter korter, 23 jaar. Maar terwijl Zverev op zijn zestiende al prof werd, wachtte Shelton tot zijn negentiende met zijn profdebuut. Dat is relatief laat voor een uiterst talentvolle tennisser. De Amerikaan koos in zijn tienerjaren voor collegetennis aan de Universiteit van Florida, waar zijn vader Bryan, een voormalig proftennisser, coach was. Evenals Shelton wordt Zverev inmiddels al jarenlang gecoacht door zijn vader.
Terwijl de US Open-finale voor Zverev zijn derde grandslamfinale op rij was, kwam Shelton tot deze week nooit verder dan twee halve finales op een grand slam: in 2023 op de US Open en in 2025 in Australië. Zverev stond in 2020 al in zijn eerste grandslamfinale; op het hardcourt van Arthur Ashe Stadium. Maar destijds leverde dat een voor hem dramatische wedstrijd op.
Zverev leek de winst destijds in drie sets binnen te slepen, tot Dominic Thiem aan een indrukwekkende comeback begon. En terwijl Zverev met 5-3 in de vijfde set zelfs voor de wedstrijd kon serveren, gaf hij die winst uiteindelijk uit handen en verloor hij de beslissende tiebreak.
Zijn route naar succes begon al vroeg met obstakels. Lang hield Zverev geheim dat hij diabetes heeft. Tegenwoordig komt hij ervoor uit. Na afloop dankte hij zijn moeder, die nooit bij wedstrijden aanwezig is, maar die Zverev de voor hem belangrijkste persoon op aarde noemt. ‘Als je 4-jarige zoon de diagnose diabetes krijgt en er wordt gezegd hij een gelimiteerde toekomst voor zich heeft, zowel op sportgebied als in het gewone leven, dan heb je een heel sterke moeder nodig die zegt: mijn zoon wordt wat hij wil worden. Deze ziekte zal hem niet definiëren.’
Zelfs met de ogen dicht zou het zondag mogelijk zijn geweest een groot deel van de wedstrijd te volgen. Het publiek dat zich duidelijk opgetogen liet horen bij elk punt van Shelton, of bij een misser van Zverev. Maar duidelijker nog klonk het opvallend lange gestuiter van de Duitser voordat hij aan zijn service begon. Een keer of veertien was hem niet ongewoon.
Dat stuiteren was ook een onderwerp in aanloop naar deze finale. Het was een reden voor de scheidsrechter om Zverev een waarschuwing te geven zondag, waar de Duitser het duidelijk niet mee eens was.
Volgens een telling van Tennis TV, de zender die de ATP Tour uitzendt, kwam na de eerste vijf wedstrijden van Zverev een opvallende statistiek naar voren: hij zou de bal ruim 12.000 keer hebben laten stuiten vóór zijn opslag. Na zijn gewonnen halve finale was Zverev gevraagd naar die nieuwe manier van serveren en hij begon als reactie te lachen. ‘Ik zag het, wel grappig.’ En hij stelde niet te weten waarom hij het deed. ‘Ik doe het niet opzettelijk.’
Minder grappig is het voor zijn tegenstanders, zei Karen Kachanov, die in de halve finale tegenover de Duitser stond. ‘Het irriteert niet alleen mij, maar meer spelers. Je weet niet hoe je je moet voorbereiden op de service; je staat er klaar voor en dan komen er weer twaalf stuitjes.’
Of de terechtwijzing van de scheidsrechter hem voedde en hem wat meer agressie gaf in de vierde set, is de grote vraag. Na het verlies van de derde set begon Zverev voortvarend aan de vierde. Hij wist Shelton weer te breken en serveerde uiteindelijk de wedstrijd uit zonder dat hij er zelf in eerste instantie erg in had – het duurde zo’n halve minuut voordat het vieren begon.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant