is chef-buitenland van de Volkskrant. Hiervoor schreef ze over Afrika, migratie en mondialisering.
President Trumps onzalige oorlog met Iran dreigt nu ook bondgenoot Saoedi-Arabië mee te slepen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Dat Iran een wespennest is gebleken waar de Amerikaanse president Donald Trump en zijn onervaren oorlogsminister Pete Hegseth hun hand beter niet in hadden moeten steken, mag duidelijk zijn. Na ruim een half jaar oorlog tonen de Iraniërs zich onverzettelijk en bovendien machtiger dan de VS, met hun controle over de cruciale Straat van Hormuz, waarmee ze de brandstofprijzen opdrijven en de wereldeconomie in gijzeling houden.
Trump weet geen uitweg uit de impasse te vinden, waardoor hij nu met historisch lage populariteitscijfers – vanwege zijn gebroken belofte geen nieuwe oorlogen te starten én de torenhoge benzineprijzen als gevolg – aan de tussentijdse verkiezingen in november moet beginnen.
De kans dat het tij voor hem tijdig keert, is vrijwel ondenkbaar nu ook de door Iran gesteunde Houthi’s in Jemen zich in de strijd hebben gemengd en daarmee ook Trumps belangrijke bondgenoot Saoedi-Arabië de oorlog in wordt gesleurd. Het is de nieuwste misrekening van Trumps amateuristische regering.
Dat de Houthi’s een niet te onderschatten machtsfactor zijn, was al duidelijk toen ze in 2014 in een mum van tijd vanuit de bergen in het noordwesten van Jemen oprukten naar de hoofdstad Sanaa om de regering te verdrijven. Een internationale coalitie, geleid door Saoedi-Arabië, hervestigde de officiële regering, maar een langdurige burgeroorlog en een ongeëvenaarde humanitaire crisis waren een feit.
In die jaren hebben de Houthi’s zich strategisch en militair verder weten te versterken, totdat in 2022 een staakt-het-vuren werd bereikt, waarna de Houthi’s een deel van de Rode Zeekust onder controle bleven houden. Na 7 oktober 2023 werd al duidelijk welke mogelijkheden die strategische toegang bood voor de Houthi’s om met aanvallen op Israëlische schepen hun solidariteit met de Palestijnen te tonen.
Nu Iran met succes de Straat van Hormuz afsluit, ruiken de Houthi’s opnieuw hun kans door de eveneens cruciale mondiale vaarroute over de Rode Zee te controleren via de smalle toegangspoort Bab el-Mandeb. Daarmee kunnen zij druk uitoefenen op hun geopolitieke tegenspelers: de VS en Israël enerzijds om de oorlog tegen bondgenoot Iran te beëindigen, Saoedi-Arabië anderzijds om de militaire steun aan de Jemenitische regering te heroverwegen en de economische blokkade op het door Houthi’s gecontroleerde deel van Jemen op te heffen.
Zo is nu dus ook Trumps trouwe bondgenoot Saoedi-Arabië onderdeel geworden van zijn onzalige oorlog tegen Iran, waarmee de crisis in het Midden-Oosten compleet is. Voor Saoedi-Arabië zijn er immers geen goede oplossingen. Met verdere militaire escalatie lokt het nog meer aanvallen uit op de eigen olie-infrastructuur. Voor een bestand met de Houthi’s om de uitvoer van olie door de Rode Zee veilig te stellen zal een hoge prijs moeten worden betaald.
Een verzoek aan Trump om Saoedi-Arabië bij te staan met luchtaanvallen op de Houthi’s werd vorige week nog afgewezen. Trump heeft immers niets te winnen bij uitbreiding van zijn impopulaire oorlog, waarbij de VS al een groot deel van hun strategische munitievoorraden hebben verspeeld. Maar het is de vraag hoe lang de ratio standhoudt bij de impulsieve en strategisch onbekwame Amerikaanse regering. Zolang Trump in het Witte Huis zit en de verkeerde bondgenoten kiest, is vrede in het Midden-Oosten een utopie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant