Stichting Donorkind is maandag namens dertig ouders een procedure begonnen tegen massadonor Simon, die 199 kinderen zou hebben verwekt. De stichting wil de man stoppen en aansprakelijk stellen voor de gevolgen van zijn leugens. ‘Mannen moeten weten dat ze hier niet mee kunnen wegkomen.’
is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over jeugdzorg en de toeslagenaffaire.
Toen Babs (56) zo’n vijftien jaar geleden besefte dat het nu of nooit was voor haar kinderwens, kwam ze op de site verlangennaareenkind.nl terecht. Daar trof ze spermadonor Simon, die meteen een goede indruk op haar maakte. ‘Hij kwam integer en bescheiden over’, zegt Babs. Ze wil wel op de foto maar niet met haar achternaam in de krant, vanwege de privacy van haar inmiddels 13-jarige dochter. ‘Hij vertelde dat hij van wandelen, dieren en de natuur hield. Ik dacht, wat is dit een prettig contact.’
Nu is Babs een van de dertig ouders namens wie de Stichting Donorkind maandag de eerste juridische stap tegen spermadonor Simon heeft gezet. Hij blijkt een massadonor, die vooral actief is geweest in het noorden van het land. Zelf heeft Simon deze zomer toegegeven dat hij 199 kinderen heeft verwekt.
Deze donor moet stoppen, vindt Stichting Donorkind, die hem daarnaast aansprakelijk stelt voor de gevolgen van zijn leugens. Als een gesprek met Simon hierover niet het gewenste resultaat heeft, volgt een gang naar de rechter.
Het is niet de eerste procedure tegen een massadonor. In april 2023 oordeelde de rechter in een zaak van Stichting Donorkind tegen donor Jonathan – met zeker 550 kinderen – dat deze man direct als donor moest stoppen.
De rechter oordeelde dat zijn donorkinderen ‘een reële kans op schade’ lopen bij de ontwikkeling van hun identiteit als zij zich moeten verhouden tot honderden halfbroers en halfzussen. Ook willen de moeders schade op de donor kunnen verhalen, bijvoorbeeld als zij psychologische hulp nodig hebben.
Een spermadonor mag maximaal bij twaalf gezinnen kinderen verwekken, bij meer dan 25 kinderen wordt hij een massadonor genoemd. Pas sinds vorig jaar wisselen klinieken standaard gegevens uit over donoren in een centraal register, om excessen te voorkomen. Maar daarnaast zijn donoren ook vaak actief in het informele circuit via sociale media, waar deze controle niet geldt.
Dolblij was Babs toen ze snel zwanger werd van Simon. Na de geboorte van haar dochter hield ze de donorvader eens per jaar op de hoogte van de ontwikkeling van het kind. Ook bracht Simon Babs in contact met een andere moeder bij wie hij een kind had, via een ziekenhuiskliniek. De vrouwen werden vriendinnen. Die kliniek waarschuwde vorig jaar Babs’ vriendin dat Simon bij meerdere klinieken in totaal zeker 34 kinderen zou hebben verwekt.
‘Zo hoorde ik ervan, daarvoor had ik nooit onraad geroken’, zegt Babs. ‘Simon had een keer wat verwarde appjes gestuurd, maar dit had ik nooit verwacht. Al snel kwamen we er achter dat er nog veel meer kinderen van Simon zijn.’ Eerst was Babs boos, daarna verdrietig. ‘Het slaat een krater in je leven.’ En het bleek nog erger dan ze toen dacht.
Dit jaar kwam zijn zaak in de publiciteit, toen een ziekenhuis aan een stel met een kinderwens vertelde dat de donor van wie ze zwanger wilden worden al te veel kinderen had verwekt. Daarna meldden zich steeds meer vrouwen met kinderen van Simon. Eind augustus stuurde de donor een aantal van deze moeders een brief met de mededeling dat hij 199 kinderen heeft verwekt. Hij schreef dat het hem spijt en dat hij stopt met doneren.
‘Ik schrok van het aantal in die brief. Dat was nog hoger dan ik vreesde’, zegt Babs. ‘Maar ik geloof niet dat hij stopt.’ Daarom is volgens haar deze juridische procedure nodig. ‘Mannen moeten weten dat ze hier niet mee kunnen wegkomen.’
‘Met deze juridische stappen willen wij grenzen stellen aan massadonoren’, zegt voorzitter Ties van der Meer van Stichting Donorkind. Zijn organisatie heeft ‘een handjevol’ mannen in het vizier, die op deze manier vrouwen ‘belazeren’. ‘Het zijn er gelukkig niet heel veel, maar ze veroorzaken veel schade’, zegt Van der Meer. ‘Een aantal van hen, zoals Simon en Jonathan, kennen elkaar ook en wisselen tips uit, ze spelen een spelletje.’
Tegen meerdere moeders zei Simon bij de kennismaking dat hij vijf kinderen had en dat deze moeder zijn zesde kind zou dragen. Veel moeders maken zich nu zorgen over de gevolgen van dit bedrog voor hun kinderen. ‘Dat ze een van de honderden zijn, doet iets met hun identiteit’, zegt een moeder die anoniem wil blijven. ‘Als ze daten moeten ze altijd op hun hoede zijn, dat er geen halfbroer of halfzus voor ze zit.’
Maar ook deze moeder beklemtoont net als Babs hoezeer Simon er destijds voor haar uitsprong ten opzichte van de andere donoren. ‘Hij was beleefd en drukte zich netjes uit, ik geloofde hem volkomen.’
Babs’ dochter behoort met haar 13 jaar tot de oudste donorkinderen van Simon – één vrouw is nog zwanger van hem. De dochter van Babs begrijpt precies wat er speelt. De moeder hoopt dat haar dochter zich na deze schok toch goed kan ontwikkelen. ‘Daar heb ik alle vertrouwen in.’
Ook zal Babs het mogelijk maken als haar dochter haar verwekker op een gegeven moment wil ontmoeten. ‘Dat vind ik belangrijk’, zegt Babs. ‘Mij heeft hij bedrogen, maar het gaat om het belang van mijn kind.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant