Midden mei ontving ik een e-mail waarin stond: ‘Clara en ik vroegen ons af wie de beste peetvader voor ons kind kon zijn. We kwamen allebei op jou. We konden geen betere vinden. En we kennen veel goede mensen.’
De afzender was David, directeur van een klein museum in het oosten van Zwitserland waarvoor ik twee jaar geleden een tekst schreef.
Het kind scheen verwekt te zijn op mijn verjaardagsfeest, zoiets schept verplichtingen. Ik vroeg wat het peetvaderschap inhield en het antwoord luidde: ‘Eén keer per jaar een lange brief schrijven.’ Daarna volgden complimenten en instructies die ik hier niet zal herhalen.
Eind mei ontving ik een e-mail waarin stond: ‘Clara en ik willen je graag uitnodigen voor onze werkelijk heel informele bruiloft.’
Het huwelijksfeest bleek plaats te vinden in een pizzeria in een voorstad van Luzern en was inderdaad informeel. De bruid was zeven maanden zwanger, er waren 28 mensen van wie er twee niet uit Zwitserland kwamen en na de pizza zou er gezwommen worden in het meer.
Om het ijs te breken moesten de gasten elkaar op discrete wijze vragen stellen die David had bedacht. Ik moest aan de moeder van de bruidegom vragen, aan Davids moeder dus: ‘Hoe is het om op hoge leeftijd nog seks te hebben?’
Het antwoord luidde: ‘Als je zo oud bent als ik, moet je alleen nog seks hebben als je echt niets beters te doen hebt.’
Per geserveerde pizza werden circa zeven flessen natuurwijn geschonken, waardoor de stemming er snel in kwam en beledigingen, complimenten, verdachtmakingen en aanzoeken elkaar in hoog tempo afwisselden.
Rond middernacht sloot de pizzeria en ging iedereen zijns weegs. Een architect van een jaar of zestig die veel had gerookt en veel had gedronken en tegen mij had gezegd: ‘Je bent sexy’, wilde nog naaktzwemmen, maar hij was de enige.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant