In woord heeft het kabinet nog een klimaatbeleid, maar de daden blijven daar ver bij achter. Dat is uiteindelijk ook slecht nieuws voor het Nederlandse bedrijfsleven.
is hoofdredacteur en commentator van de Volkskrant
Het groene profiel van Rob Jetten is verbleekt. In een vernietigend rapport oordeelt het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) dat er van een serieus klimaatbeleid geen sprake meer is. De uitstoot van CO2 daalt niet langer en de klimaatdoelen voor 2030 zijn volledig uit zicht geraakt.
In woord blijft het kabinet herhalen dat de klimaatdoelen nog recht overeind staan: in 2050 zal Nederland klimaatneutraal zijn. Maar de daden die daarvoor nodig zijn, blijven uit. De belofte is loos geworden.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Ook de troonrede straalt geen urgentie uit. Het kabinet lijkt zich bij de opwarming te hebben neergelegd. ‘Denk, na deze extreem droge zomer, aan de noodzaak van aanpassing aan een veranderend klimaat’, is de eerste passage waarin het klimaat aan de orde komt. ‘Rem deze opwarming zoveel mogelijk af, probeer de uitstoot van elke gram CO2 te voorkomen’ was een betere oproep geweest.
In 2022 trad Rob Jetten aan als klimaatminister. Hij was vast van plan de Nederlandse energievoorziening snel te vergroenen. Zo scherpte hij de klimaatdoelen aan en introduceerde hij een klimaatfonds van 35 miljard, waarmee de vergroening versneld kon worden.
Als premier laat hij het onderwerp bij voorkeur links liggen. Toen de opwarming van de aarde afgelopen zomer hard toesloeg in de vorm van hitte en bosbranden, bleef het stil. Brandweerlieden werden geprezen, maar niemand in het kabinet greep de gelegenheid aan om met hernieuwde energie te pleiten voor het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen.
Omdat Jetten steun van beide kanten van het politieke spectrum denkt nodig te hebben – of in ieder geval die mogelijkheid open wil houden – probeert hij polariserende onderwerpen zoveel mogelijk te mijden. Het klimaat hoort daarbij. Pro wil graag veel sneller verduurzamen. De andere potentiële gedoogpartner, JA21, wil het hele klimaatbeleid het liefst van tafel.
Ook Henri Bontenbal had tot voor kort een zeer groen profiel, zeker voor een CDA’er. Als een van de weinige politici vliegt hij nooit en als Kamerlid was hij aanvankelijk een fervent voorvechter van duurzame energie.
Inmiddels heeft ook hij gas teruggenomen: zolang het elektriciteitsnet alle nieuw opgewekte stroom niet kan verwerken, heeft het niet veel zin om bedrijven te dwingen op elektriciteit over te stappen, is zijn redenering.
Hij wil het bedrijfsleven sowieso niet te hard aanpakken. Door de netcongestie is de overgang naar duurzame energie van een wenkend toekomstperspectief verworden tot een ingewikkelde hindernis.
Het enthousiasme over duurzame energie wordt nog vooral gedreven door het verlangen om energie-onafhankelijk te zijn. Sinds Nederland bijna geen eigen gas meer oppompt, moet energie uit steeds verdere oorden komen, met alle risico’s van dien. ‘Vasthouden aan de fossiele economie is economisch gezien geen slimme zet, zeker niet op termijn’, concludeerde de koning terecht in de troonrede.
Te vaak laten politici zich door bedrijven overtuigen dat strenge milieuregels hun concurrentiepositie verzwakken. Dat mag op korte termijn zo zijn, maar op lange termijn is het omgekeerde het geval. Wie niet bijtijds omschakelt, verliest uiteindelijk de concurrentieslag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant