De lezersbrieven! Over wat oude lp’s zeggen over Kunstmatige Intelligentie, de sabotage op het spoor tijdens Prinsjesdag, drugsgebruik op festivals, aan auto’s/fietsen sleutelende bijstandsgerechtigden, lachende muizen en kirrende padden.
In 1989 kreeg ik voor mijn verjaardag twee lp’s, New York van Lou Reed en Naked van Talking Heads. Afgezien van het feit dat beide platen na 37 jaar muzikaal gezien nog altijd overeind staan, komen er zinnen op voor die mij zijn bijgebleven. Sterker, ze hebben in toenemende mate aan betekenis gewonnen. Talking Heads-voorman David Byrne zingt in Facts of Life: ‘The monsters we create, they welcome us aboard.’ In het nummer Last Great American Whale praat/zingt Reed: ‘Don’t believe half of what you see, none of what you hear.’
Het eerste had een profetische boodschap over het huidige tijdsgewricht. Het tweede een advies hoe daarmee om te gaan. AI is en kan in de kern niets. Net als met alles krijgt het enkel betekenis en invloed door de waarde die we er als mens aan toedichten.
Trek de stekker eruit en AI zwijgt acuut. Fuck AI.
John Tampoebolon, Kranenburg (Duitsland)
‘Wij staan er niet achter, maar als er niet naar ons geluisterd wordt krijg je dit’, aldus Mark van den Oever van FDF. Hoezo krijg je dit? Naar mij wordt ook niet geluisterd, mijn kinderen hebben ook geen ‘recht’ op de baan die ze graag zouden willen hebben, daar moeten ze wat voor doen.
Ik denk wel recht te hebben op een gezonde leefomgeving en een gezond klimaat. Dat krijg ik niet. Toch steek ik geen hooibalen in brand en rijd ik niet met een trekker op de snelweg, laat staan dat ik politici die me niet welgevallig zijn bedreig. Dus: stop met deze acties, stop met de ontsierende omgekeerde vlaggen en spandoeken. Het is genoeg geweest. Accepteer dat het anders moet en lever een constructieve bijdrage. Kijk eens naar coöperatie Land van Ons: het kan wel!
Marchien van Doorn, Groningen
Kunnen de gemaakte kosten door de sabotage van het spoor niet verrekend worden met de exorbitante subsidies die de Nederlandse veeboeren ontvangen?
Joep Vossen, Amsterdam
Fascinerend hoe het hippe, jonge festivalvolkje de gevolgen van zijn ‘recreatieve’ drugsgebruik voor de samenleving wegwuift. Want ach, wat is er nou mis met een pilletje hier en een snuifje daar? Je voelt meer verbinding met anderen en krijgt er van die diepe gesprekken van. En trouwens: van alcohol word je pas echt brak! Maar zoals mijn economieleraar mij ruim een halve eeuw geleden al leerde: elke vraag schept zijn eigen aanbod. En het zijn meedogenloze criminele bendes die voorzien in de vraag van de zorgeloze drugsgebruiker.
Die ‘betrouwbare dealer’ bij wie je in de auto stapt, is alleen maar de laatste schakel in een door onnoemelijk leed en geweld gesmede keten die samenlevingen ontwricht en de bijl zet in de wortels van de rechtsstaat. In Nederland en Europa, maar met nog veel desastreuzere gevolgen in landen als Ecuador, Mexico en Albanië. Zie de docuserie Drugsdelta (NPO). Een citaat uit die serie: ‘Aan een touw liet ik mensen in een vat zoutzuur zakken. Eerst begonnen ze te schreeuwen, maar ze gingen gauw dood.’
Johan Nebbeling, Nieuwegein
Het kersverse Tweede Kamerlid Martin de Beer (VVD) meent dat bijstandsgerechtigden aan hun auto sleutelen. Hoeveel mensen met een bijstandsuitkering kunnen zich een auto veroorloven, denkt hij?
Er zal eerder gesleuteld worden aan fietsen, en aan alles in huis dat stuk is en waarvoor het geld ontbreekt om het te vervangen.
Line Wiener, Amsterdam
Wat een ludiek artikel zaterdag (Wetenschap, 12/9) over het onderzoek van Marlies Oostland naar laughter-like vocalisations bij muizen. Emotieonderzoeker Mariska Kret zegt dat als het inderdaad zo is dat muizen en ratten lachen, alle zoogdieren dat doen.
Het is bekend dat als je padden op de rug legt en dan hun keel en buik zachtjes kietelt, ze ‘gehypnotiseerd’ kunnen raken. Zelf heb ik bij het op die manier kietelen van de gewone pad (Bufo bufo) licht kirrende kwaakjes van genot waargenomen. Frans Hagedoorn, Leiden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant