Home

Horrorkomedie ‘Resident Evil’ moest vooral ‘de ziel’ van de Japanse videogames vangen – en dat is gelukt

De Amerikaanse comedian en cineast Zach Cregger toont zich ambitieus met Resident Evil. Met zorg en overtuiging stapelt hij escalatie op escalatie.

schrijft voor de Volkskrant over film.

Resident Evil is de achtste film gebaseerd op de geroemde videogamereeks van de Japanse gamemaker Capcom. Dat ruikt naar ideeënarmoede, maar niets is minder waar.

Die zeven vorige films, vaak met Milla Jovovich in de hoofdrol en geregisseerd door haar echtgenoot Paul W.S. Anderson, brachten tezamen ruim een miljard euro op. Commercieel succesvol, het moet gezegd. Maar ze droegen verder louter bij aan het toch al bedenkelijke imago van de videogameverfilming. Houterige, lawaaierige films waren het.

Enter Zach Cregger. De Amerikaanse comedian maakte naam met gentrificatiehorrorfilm Barbarian (2022) en zijn met een Oscar bekroonde heksenfilm annex schoolshooting-allegorie Weapons (2025) en kreeg de filmprojecten voor het uitzoeken. 20 miljoen dollar salaris én carte blanche voor een nieuwe adaptatie van Resident Evil maakten de keuze eenvoudig.

Cregger, een liefhebber van de games, toont zich ambitieus. Hij beschouwt de plot of personages van de games als filmisch oninteressant, en wil vooral hun ‘ziel’ vangen.

Dat is gelukt. Als kapstok biedt deze Resident Evil een aangenaam minimalistisch plot over een onhandige medisch-pakketbezorger Bryan (Austin Abrams), die een bestelling dient af te leveren in een stad waar een zombieapocalyps is uitgebroken. Je kunt hem zien als een (niet bijzonder behendige) speler in een van de games. Alles overkomt hem, hij heeft geen idee wat er gaande is.

Dat is spannend, zeker. Cregger bestendigt zijn status als filmer van het hoogwaardige genre en stapelt met zorg en overtuiging escalatie op escalatie. De essentie van het survival horror-subgenre dat door de games op de kaart wordt gezet – altijd te weinig kogels, altijd te veel tegenstand – wordt hier moeiteloos gevonden.

Geestig is dat ook. Bryans toch vooral vriendelijke pogingen om die nog nét niet volledig gezombificeerde vrouw te helpen, zijn zalige ‘wat gebeurt er nú weer’-blik aan het begin van weer een nieuwe gruwelsituatie, het aanhoudende geklungel om (steeds krachtigere) vuurwapens aan de praat te krijgen: Resident Evil laat zich geregeld kijken alsof de reïncarnatie van Buster Keaton een zombiefilm is ingetuimeld.

Ook voor kijkers die de games nooit spelen is Resident Evil overigens geschikt. Zoals Sam Raimi (The Evil Dead) en Peter Jackson (Braindead) dat in hun vroege films zo knap deden, slaagt ook Cregger in iets bijzonders: humor en horror botsen onder zijn regie zelden, maar versterken elkaar van begin tot eind.

Horrorkomedie
★★★★☆
Regie Zach Cregger
Met Austin Abrams, Paul Walter Hauser, Zach Cherry, Kali Reis
94 min., in 110 zalen.

Source: Volkskrant

Previous

Next