De in Duitsland gedraaide romantische komedie is een persoonlijk en politiek drama, maar ook een liefdesverhaal met grappige momenten.
schrijft voor de Volkskrant over film.
Ze wilde een romantische komedie maken, de eerste uit Afghanistan. Nog voor het plan goed en wel vorm kreeg, moest filmmaker Shahrbanoo Sadat in alle haast Kabul verlaten. Ze werd geëvacueerd nadat het Amerikaanse leger zich terugtrok uit Afghanistan in augustus 2021.
Het was wrang: Sadat wilde niets liever dan laten zien dat er in Afghanistan niet alleen sombere, serieuze films gemaakt kunnen worden, dat er ook ruimte is voor humor en optimisme, maar de werkelijkheid haalde haar in. Sinds de machtsovername van de Taliban valt er voor een vrouwelijke Afghaanse regisseur al helemaal weinig te lachen.
Toch bleef ze in haar nieuwe woonplaats Hamburg schaven aan een filmscenario dat niet alleen maar woede en frustratie bevat. No Good Men, openingsfilm van het filmfestival van Berlijn, werd uiteindelijk een hybride film: het is een persoonlijk en politiek drama, maar ook een romantisch verhaal met grappige momenten. En juist die combinatie maakt Sadats derde speelfilm zo indrukwekkend.
Cameravrouw Naru (gespeeld door Sadat zelf) werkt voor een nieuwszender in Kabul. Ze is net weggegaan bij haar lamlendige echtgenoot en probeert de voogdij te behouden over hun 3-jarige zoon. Op haar werk moet ze genoegen nemen met suffe klusjes. Terwijl haar mannelijke collega’s het nieuws verslaan, is Sadat veroordeeld tot kookprogramma’s en conservatieve talkshows.
Dat verandert wanneer ze op reportage mag met Qodrat (Anwar Hashimi), een oudere verslaggever. In eerste instantie lijkt hij precies zo vervelend als verwacht; volgens Naru en haar vriendinnen zijn alle Afghaanse mannen agressief en bezitterig. Maar hoe beter ze hem leert kennen, hoe meer Qodrat haar verrast.
Sadat verwerkte haar eigen ervaringen rond de val van Kabul in het scenario. Al sinds haar mooie speelfilmdebuut Wolf and Sheep neigen haar fictiefilms naar documentaire, onder meer door een zorgvuldige casting van vaak onervaren acteurs. Dat No Good Men zo realistisch oogt, is bijzonder, want de film werd noodgedwongen gedraaid in Duitsland. In Afghanistan filmen was uiteraard geen optie.
Nog knapper is de balans tussen luchtige en pijnlijk ongemakkelijke, soms gewelddadige scènes. Sadat gaat niets uit de weg en schetst met open vizier een portret van haar Afghanistan, vol liefde en ongezouten kritiek.
Drama
★★★★☆
Regie Shahrbanoo Sadat
Met Shahrbanoo Sadat, Anwar Hashimi, Yasin Negah, Torkan Omari
103 min., in 78 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant