De Walle moest zijn Sinterklaas door woelige tijden loodsen, met felle discussies over Zwarte Piet. Hij stopt er nu mee, maar gaat wel door met acteren.
schrijft voor de Volkskrant over dans en (circus)theater.
Deze zomer torste Stefan de Walle (61) avond aan avond een groot geheim. Als kroegeigenaar Henk verborg hij in de intieme theatervoorstelling Huus van Twente (2026) een forse schuld voor zijn zus Wil (Johanna Ter Steege). Hij wilde de feestvreugde rond het 75-jarig bestaan van hun dorpszaaltje niet bederven. Dat de acteur nog iets verborgen hield, bleek afgelopen woensdag toen de NTR – terecht wat cryptisch – bekendmaakte dat De Walle ‘per direct stopt als adviseur van Sinterklaas’.
Vanaf 9 november draagt een andere acteur diens staf en mijter. Het Brabantse vestingstadje Grave heeft op 14 november de primeur van de eerste intocht van De Walles opvolger. De naam van Daan Schuurmans (54) gonst rond, maar die wordt niet bevestigd.
Vijftien jaar gaf De Walle met pretoogjes een energieke twinkeling aan de rol van Nederlands grootste kindervriend, in het Sinterklaasjournaal (NPO 3) en aanverwante programma’s. Met informele begroetingen als ‘Hallootjes’ en ‘Nou, dag hoor!’ maakte hij van de goedheiligman een speelsere persoonlijkheid dan zijn voorganger Bram van der Vlugt (1934-2020). Die had van 1986 tot en met 2010 al met lichte ironie het onkreukbare imago van het belangrijke decemberambt minder statig gemaakt.
Maar waar de rustige Van der Vlugt met diepwarme stem toch corrigerend kon optreden met de autoriteit en gevatte wijsheid van een ouder heerschap, koos De Walle voor een milde, menselijke, meelevende en soms zelfs feilbare mensenvriend. Als hij al boos werd op zijn pieten, gaf hij ze ‘geamuseerd’ op hun falie, aldus cabaretier Erik van Muiswinkel, die 18 jaar de hoofdpiet vertolkte.
Niet iedereen geloofde in 2011 dat de toen 46-jarige De Walle de gedroomde opvolger was van de 79-jarige Van der Vlugt, die hem zelf had voorgedragen. Van der Vlugt en De Walle kenden elkaar van het ingenieuze toneelstuk Kopenhagen (2009, Het Nationale Toneel), over een cruciale ontmoeting tussen de atoomgeleerden Niels Bohr (Van der Vlugt) en Werner Heisenberg (De Walle). De voorstelling won de Toneelpublieksprijs.
Een jaar later werd De Walle gelauwerd met de Arlecchino, de belangrijkste toneelprijs ‘voor de meest indrukwekkende, mannelijke bijdragende rol’. De jury prees zijn ‘weergaloze’ invulling van het personage Lopachin in Tsjechovs De kersentuin (2009). Drie jaar later won De Walle wederom de Arlecchino, voor zijn rol als goedbedoelende leraar in Speeldrift (2013, Toneelschuurproducties & Het Nationale Toneel), omdat hij ‘met minimale gezichtsexpressie een hele reeks van emoties van verwarring wist duidelijk te maken’.
Maar het grote publiek had De Walle op het netvlies als sullige Kees in de populaire televisieserie Flodder (1993-1999), over een asociale familie met vetkuiven en een knalroze Cadillac in een chique villawijk. Die simpele Kees en de alwetende Sint: konden die rollen wel door één en dezelfde persoon worden gespeeld?
Juist die combinatie typeert De Walles klasse: in tragikomische rollen geeft hij fysiek vorm aan ‘koningsdrama’s van de gewone man’. Herkenbare veertigers en vijftigers die even herkenbare tegenslagen moeten incasseren, maar ook weer herrijzen. Zoals het titelpersonage in de comedyserie Tweede Hans (2022, Omroep MAX) over een hobbyloze medewerker van een tuincentrum die met prepensioen wordt gestuurd. ‘Het gewone leven is ook niet altijd lachen, gieren, brullen. Maar het is evenmin alleen maar ellende’, zei hij over die hoofdrol tegen deze krant.
In interviews sprak hij ook over de wederopstanding na een verdrietige scheiding van actrice, schrijfster en regisseuse Esther Scheldwacht, met wie De Walle twee zonen heeft: de acterende Billy en de musicerende Moos.
De Walle kreeg lovende kritieken voor de rol van Otto Frank, de liefhebbende vader van Anne Frank in de Nederlandse oorlogsfilm Mijn beste vriendin Anne Frank (2021). Voor zijn hoofdrol in de film De Marathon werd hij genomineerd voor een Gouden Kalf en een Rembrandt Award voor beste acteur.
Een jaar geleden bedankte De Walle voor een comeback als Kees in de reboot van Flodder. Het plotse overlijden van zijn televisie-‘broer’ Coen Vrijberghe (Johnnie), door een hartaanval tijdens een Flodder-schnabbel op een bedrijfsfeest, liet hem niet los.
De Walle, geboren in Den Haag en opgegroeid in Twello, wist als schuchtere jongen al vroeg dat hij acteur wilde worden. Als zoon van ouders die van muziek en beeldende kunst hielden, ontdekte hij dat hij door gek te doen spanningen tussen mensen kon oplossen. Hij speelde als kind al Sinterklaas. Later volgde hij de Toneelschool Arnhem.
Volgens Erik van Muiswinkel had De Walle hooguit twee ‘aanpasjaren’ nodig als nationale Sinterklaas, zo zei hij drie jaar geleden tegen De Limburger. Daarbij roemde hij De Walles fabuleuze improvisatievermogen, dat ook blijkt uit zijn bijdragen aan de televisieserie De Vloer Op. Een van de meest memorabele uitzendingen van het Sinterklaasjournaal is er een uit 2023, waarin De Walle als zichzelf auditie komt doen als hulpsinterklaas. In zijn gewone kloffie en met zijn eigen grijze haar en korte baard staat hij tussen de auditanten.
De Walle moest zijn Sinterklaas ook door woelige tijden loodsen, met felle discussies over Zwarte Piet. In 2017 kreeg hij bescherming als gevolg van doodsbedreigingen. Vanaf 2014 speelde er gekleurde pieten mee. In 2019 verdwenen alle Zwarte Pieten uit het Sinterklaasjournaal.
Waarom hij nu plotseling stopt, voordat de opnames beginnen in het Grote Pietenhuis (het Maarten Maartenshuis op Landgoed Zonheuvel in Doorn), wil De Walle vanaf zijn vakantieadres niet toelichten. Hij blijft wel acteren. Vanaf februari speelt hij een bankmanager in Het uur van de waarheid, een nieuw toneelstuk over een mislukte bankoverval in Haaksbergen. Komend najaar al is hij te zien in de nieuwe serie Pro Deo en later in het tweede seizoen van de crimi Tonnano. Hij houdt het erop dat hij ‘met dankbaarheid en pijn in het hart’ stopt met het Sinterklaasjournaal: ‘Aan alle kleine en grote kinderen van Nederland zeg ik: het was mij een eer en een genoegen. Wees lief voor elkaar! Dag hoor!’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant