Home

Elk jaar raak: met het briljante zesde seizoen overtreft ‘Slow Horses’ zichzelf voor de zoveelste keer

In het streamingtijdperk zijn er nog maar weinig series waarvan elk jaar een nieuw seizoen verschijnt, laat staan elk jaar een steengoed seizoen. De tragikomische spionnenserie Slow Horses is de zeldzame uitzondering.

is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.

Het begint bijna saai te worden om wéér de loftrompet te steken over Slow Horses, de geweldige spionageserie van Apple TV. In de Volkskrant werden de voorgaande twee seizoenen ook al bekroond met de volle vijf sterren, dus de zesde reeks moest wel van goeden huize komen om nóg een keer zo’n beoordeling te verdienen.

Maar de conclusie na zes spannende, hilarische en ontroerende afleveringen is dat Slow Horses zichzelf met de zesde reeks wéér heeft overtroffen. Je zou het bijna voor lief nemen, maar het is tamelijk ongelooflijk hoe hoog het niveau is waarop deze serie blijft acteren. Elk jaar lijkt de lat weer een stukje omhoog te gaan. De balans tussen drama, humor en spanning is in weinig series zo sterk.

In het zesde seizoen is er meer dan ooit stront aan de knikker in Slough House, de MI5-afdeling waar ‘mislukte’ spionnen belanden nadat ze een onvergeeflijke fout hebben gemaakt of hun superieuren tot last zijn geweest. Deze losers, de slow horses, blijken vaak slimmer dan menig professioneel spion, maar de kansen op een terugkeer naar het hoofdkantoor zijn nagenoeg nihil.

Verveling

Los van de incidentele hulp bij grote zaken is het leven in Slough House een kwestie van pesterijtjes en verveling. Maar in de zesde reeks wordt het team van voormalig meesterspion Jackson Lamb (een vertrouwd geniale Gary Oldman) plots van alle kanten bedreigd.

Oud-medewerkers worden een voor een uit de weg geruimd met in scène gezette ongelukken en iemand heeft alle sporen van de slow horses uit de archieven van MI5 gewist. Niemand is zijn leven nog zeker, en dus moet het hele team tijdelijk van de radar verdwijnen.

Ook aan de top van MI5 rommelt het. Diana Taverner (Kristin Scott Thomas, ook vertrouwd briljant) is inmiddels de grote baas van de spionagedienst en wordt van alle kanten tegengewerkt. Leek ze in eerdere seizoenen nog onkreukbaar, nu is ze opvallend kwetsbaar en zelfs chantabel. Diana had altijd al weinig moeite om anderen voor de bus te gooien om haar eigen hachje te redden, maar dit seizoen gaat ze daar nog verder in.

Het zesde seizoen barst daarmee van de (politieke) intriges en existentiële dreigingen. Dat geeft het voortreffelijke ensemble de kans om te imponeren, waarbij weer opvalt hoe geweldig acteur Jack Lowden is in zijn rol als slow horse River Cartwright.

Lowden geldt volgens ingewijden inmiddels als een van de voornaamste kandidaten om de nieuwe James Bond te worden. Dat is goed nieuws, omdat Lowden een voortreffelijke acteur is, die een veel interessantere Bond zou zijn dan grotere namen als Jacob Elordi, Paul Mescal of Harris Dickinson.

Nepo-kleinzoon

Toch is de door Lowden perfect tragikomisch gespeelde spion Cartwright waarschijnlijk veel interessanter dan die toch wat saaie Bond. River dénkt in de serie voortdurend dat hij James Bond is, maar is in werkelijkheid vooral een niet bijster getalenteerde nepo-kleinzoon die voortdurend achter de feiten aan loopt.

Natuurlijk is hij soms best nuttig, maar River is nog altijd van mening dat hij goed genoeg is om met de grote jongens mee te doen. Per seizoen blijkt meer en meer dat hij toch echt thuishoort in Slough House. De grap van de serie is dat River op die manier steeds meer gaat lijken op de verwaaide, door en door cynische Jackson.

River heeft het zwaar in deze zesde reeks: hij hobbelt vrijwel het hele seizoen rond in een begrafenispak (waar veel geslaagde grappen over worden gemaakt) omdat zijn opa (prachtrol van Jonathan Pryce) is overleden. Alsof dat nog niet erg genoeg is, duikt ook zijn vader, de ijskoude huurmoordenaar Frank Harkness (Hugo Weaving), weer op om de slow horses te frustreren.

River krijgt hulp uit onverwachte hoek, als een geliefd personage uit de eerste reeks op verrassende wijze opnieuw opduikt. We verklappen hier niet om wie het precies gaat, maar dit terugkerende personage voegt héél veel goeds toe aan de serie, vooral ook in de dynamiek met River.

Een andere geweldige toevoeging aan het ensemble is de 17-jarige acteur Lenny Rush, als kind van een om het leven gekomen spion. Met zijn grote mond en onverwachte manoeuvres is hij een plaag voor de spionnen, waarbij hij zelfs Jackson van zijn stuk weet te brengen. Het resulteert in een paar van de grappigste scènes van de serie tot nu toe, met als hoogtepunt een in een fastfoodrestaurant die zowel hilarisch is als bloedstollend.

Haast een unicum

Een belangrijk, niet te onderschatten onderdeel van het succes van Slow Horses is dat de serie elk jaar consistent met een nieuw seizoen komt, haast een unicum in het streamingtijdperk. Ziekenhuisserie The Pitt liet ook al zien hoe fijn het is als een serie gewoon elk jaar met nieuwe afleveringen komt. Daardoor blijf je veel beter bij met het verhaal, bouw je sneller een band op met de personages en krijgt een serie als vanzelf iets vertrouwds. Niet dat gezeik met soms wel drie jaar wachten, zoals bij Severance, maar hup: doorwerken!

En dus komt Slow Horses volgend jaar gewoon met een zevende reeks en wordt het achtste seizoen nu gefilmd. De seriekijker heeft het goed.

★★★★★
Misdaad
Zes afleveringen
Met Gary Oldman, Jack Lowden, Kristin Scott Thomas
Te zien op Apple TV.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next