Voor de tentoonstelling Eén liefde, vele gezichten zocht fotograaf Bianca Pilet via sociale media en tattooshops naar mensen die hun tatoeage én hun verhaal over de Grote Kerk Breda en de stad wilden delen. De foto’s en hun verhalen zeggen veel over de liefde voor de stad.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Laten we in 1538 beginnen, toen in opdracht van Anna van Hamal een groots grafmonument van natuursteen en albast werd vervaardigd voor haar echtgenoot Frederik van Renesse, drossaard of bestuursambtenaar te Breda. Het monument werd neergezet in de Grote Kerk Breda. Twaalf jaar later werd Anna bijgezet in het graf.
Het thema van het graf waren de zeven smarten van Maria, de Heilige Maagd – in de katholieke kerk de herinnering aan de lijdensweg die Maria tijdens haar leven aflegde, tot aan de kruisiging van haar zoon. In 1566 raasde de protestantse Beeldenstorm door de kerk en werden de afgebeelde gezichten weggebikt, inclusief het centrale portret van Maria; noem het de achtste smart.
Dat is ongeveer de situatie waarin het beeld zich sindsdien bevond, minder een monument van de liefde van de drossaard en zijn vrouw, maar meer een herinnering aan een episode van religieuze razernij.
In 2025, meer dan 450 jaar later, zette fotograaf Bianca Pilet Ray uit Breda met ontbloot bovenlijf voor het grafmonument. Hij zet zijn handen op zwart Belgisch hardsteen, buigt zijn hoofd om de fotograaf het beste zicht op zijn rug te bieden, waar een imposante kerktoren is getatoeëerd, van zijn broekband tot in zijn nek. Het is de toren van de Grote Kerk Breda en om het metaniveau nog wat op te krikken, is de foto nu op groot formaat in diezelfde Grote Kerk te zien.
Aangezien de modellen nu vol trots hun familie meenemen naar de expositie in de Grote Kerk Breda, en daar weer foto’s van maken, is er alleen maar weer een nieuwe laag aan het verhaal van de liefde voor de stad en de kerk toegevoegd.
De foto van Ray is onderdeel van de tentoonstelling Eén liefde, vele gezichten, die Pilet hier met Stacii Samidin heeft gemaakt. Stacii is de stad ingegaan en portretteert de vele subculturen in de schaduw van de kerk en ver daarbuiten.
Voor het project van Pilet, die jarenlang in Parijs woonde en werkte en naast talloze internationale publicaties veel foto’s voor Volkskrant Magazine maakte, zocht ze via sociale media en tattooshops naar mensen die hun tatoeage én hun verhaal over de kerk en de stad wilden delen.
Pilet steekt weleens een kaarsje voor haar oma op in een kerk, maar ze wil zichzelf bepaald niet gelovig noemen. Ze voelde wel hoe in haar tatoeage-project verschillende aspecten van de eeuwigheid samenkomen.
Met misschien een kleine uitzondering voor het model dat ‘Made in Breda’ in de gevoelige voetzolen had laten zetten, maar al een aantal keer terug naar de tatoeëerder was gegaan omdat de inkt was weggesleten. Zo groot was de liefde voor de geboorteplek.
Eén liefde, vele gezichten – Een stad in beeld, tot en met 1 november te zien in de Grote Kerk Breda. Van 11 september tot en met 25 oktober kunt u deze tentoonstelling combineren met een bezoek aan BredaPhoto.
Dit is een artikel uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant