De lezersbrieven! Over boeren die het stikstofprobleem ontkennen, Rob Jetten die over links of rechts gaat, de Dag van de Democratie, smartphoneverslaving, orgaandonatie, geweld tegen lhbti-vluchtelingen, AI en een zonnestraal in de krant.
Natuurlijk moet er iets veranderen op het gebied van landbouw en stikstofuitstoot en draagt de ontkenning in de landbouw hier niet aan bij, zie ook de column van Peter Middendorp. Datzelfde geldt voor de industrie, het wegverkeer, de luchtvaart, airco’s, het gebruik van AI en opslag in de cloud. Want in die ontkenning zitten we (bijna) allemaal. Wie zonder zonde is... Hé, waar blijven die stenen?
Els Straathof, Voorschoten
Het ligt voor de hand dat Rob Jetten werkt aan een carnavalskraker. Zijn eigen versie van Links rechts van Snollebollekes en die andere Rob. Niet hij gaat naar links of rechts, maar links en rechts komen bij toerbeurt naar hem toe. Conclusie: ‘De tent die wordt gemold.’
Tiemen van der Worp, Bilthoven
Ludo Grégoire stelt voor een nieuwe nationale feestdag (‘Dag van de Democratie’) in te voeren die samenvalt met Prinsjesdag. Hij ziet de democratie onder druk staan en denkt dat door een nationale dag (met vrij voor nagenoeg iedereen) dat proces gestopt kan worden. Op zich is dat een sympathiek plan, mits goed begeleid door Nederlandse onderwijsinstellingen (onder het motto: wie de jeugd heeft, heeft de toekomst) .
Zijn plan om ter compensatie Koningsdag als nationale feestdag te schrappen, zal vermoedelijk weinig weerklank vinden. Deze vrije dag (met groots carnaval) is te veel verankerd in het DNA van de gemiddelde Nederlander. Bovendien is ons Koninklijk Huis al zeer lang een trouw dienaar en ceremoniemeester (node gemist bij de kabinetsformatie) van de democratie. Zo’n voorbeeldige steunpilaar mag ook weleens in het zonnetje worden gezet.
Maarten Rácz, Enschede
In de media wordt steeds gesproken over demonstranten die pro-Palestijns of pro-Israël zijn. Maar we hebben het hier niet over voetbalfans. Het gaat over een nog steeds groeiend aantal doden, onder wie meer dan twintigduizend kinderen. Al meer dan duizend dagen lang. En over een bevriend staatshoofd, Netanyahu, een man die is aangeklaagd voor oorlogsmisdaden.
Dat zijn feiten, geen meningen. De realiteit wordt alleen recht gedaan als de media voortaan spreken over demonstranten die vóór het handhaven van de internationale rechtsorde zijn en demonstranten die daartegen zijn. Het is immers ook ons eigen internationale recht dat op het spel staat.
Clara Legêne, Etten-Leur
Na het lezen van de column van Jarl van der Ploeg over smartphoneverslaving van politici tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen werd mij ineens duidelijk waarom Mark Rutte het toch zo lang heeft volgehouden als primus inter pares.
Het geheim? Zijn Nokia-telefoon met ruimte voor twintig sms’jes. Hoewel de gebrekkige opslagruimte van dit apparaat vergeleken kan worden met zijn gebrekkige geheugen, biedt het mij troost dat Rutte tijdens debatten wel degelijk mentale ruimte (en daarmee aandacht) had voor zijn collega’s in de Kamer.
Sven Schellekens, Den Bosch
In mijn favoriete column stond: ‘(…) de toegang tot sociale media voor kinderen onder de 15 jaar te beperken. Mijn advies: pak gelijk door en stel exact hetzelfde verbod in voor Nederlandse volksvertegenwoordigers.’ Daar had natuurlijk moeten staan: ‘(...) stel exact hetzelfde verbod in voor iedereen boven de 15 jaar.’
François Dumoulin, Hengelo (Ov.)
Op 4 februari 1982 nam ik een taxi naar het UMCG in Groningen. Daar werd mijn eigen zieke lever vervangen door een donorlever. De man die plotseling was overleden, had een donorcodicil. Gelukkig voor mij maakte de familie van de man geen bezwaar. Mijn getransplanteerde lever besefte dat allemaal niet. Die deed en doet wat levers doen, en goed. De lever doet zijn werk nu al ruim 44 jaar.
Op de dag van de operatie was ik 34. Geen drank, geen drugs, gewoon pech. Maar tegelijkertijd het geluk dat een moeder op die dag verder keek dan haar verdriet. Ik gun iedereen zo’n moeder, zo’n zoon die dat papiertje, het codicil, altijd bij zich draagt. Zelfs meubels en kleding krijgen tegenwoordig een tweede leven. Dan gaan we toch niet het waardevolste wat we als mens hebben weggooien! We zijn toch niet gek?
Bram Wiertz, Amsterdam
Krankzinnig als je leest hoe er wordt gepleit voor aparte opvang van lhbti-vluchtelingen om ze te beschermen tegen agressie in het azc. Een gewelddadige asielzoeker is direct gediskwalificeerd, zou je zeggen. De agressor is degene die apart ondergebracht moet worden en zo snel mogelijk uitgezet.
Daarmee versnel je de processen ook. Maar het is vrij duidelijk dat het hele systeem van asielaanvragen niet goed werkt. Een soort Hunger Games waarbij velen met groot gevaar naar Europa reizen, en waarbij enkelen de hoofdprijs winnen en een welvarend leven kunnen leven. Het is tijd dat links Nederland dit ook inziet, zodat immigratie van de politieke agenda kan en we belangrijkere zaken prioriteit kunnen geven.
Lars Krekt, Oostvoorne
‘Het COA laat weten dat COA-beveiligers geen bevoegdheden hebben om buiten het terrein handhavend op te treden.’ Wat is dit voor tunnelvisiepraat? COA-beveiligers zijn óók gewone burgers, en als burger hebben we elkaar bij wet verplicht om een mens in nood bijstand te verlenen (artikel 450 Wetboek van Strafrecht: het niet helpen van iemand in levensgevaar is strafbaar, tenzij de situatie te gevaarlijk is; wel ben je dan verplicht hulpdiensten te alarmeren). Dus beveiliger: wees een held, zet je COA-pet af en ga als gewone burger hélpen wanneer iemand die vlak bij je staat met een mes wordt aangevallen. Ook al staat er een hek tussen jullie in.
Lies Brouwer, Wageningen
Treffend Commentaar in de Volkskrant. Zeven redenen waarom premier Rob Jetten zijn gebruik van AI vanzelfsprekend vindt; zeven herhalingen van dezelfde boodschap. Hij had in zijn drie minuten durende interview kunnen volstaan met het één keer zeggen. Daarna had ik graag een ander geluid gehoord. Ik krijg sterk het idee dat zijn argumentatie ook door AI is ingegeven. De kracht van deze veelvuldige herhaling wordt juist haar zwakte. Waarvan akte.
Brigitta Wemekamp-Koopman, Ommen
Door AI verliezen woorden hun persoonlijke waarde, schrijft Michael Persson in het Commentaar. Maar hoeveel persoonlijke waarde hadden woorden die toch al werden geschreven door spindokters en communicatiemedewerkers? Persoonlijke berichten geschreven door een spindokter of door een LLM, dat lijkt me lood om oud ijzer. Een ander punt dat hij noemt, is de onbeheersbare stroom van klachten, Kamervragen en Woo-verzoeken die wijdverspreid AI-gebruik zal veroorzaken. Het verwerken daarvan kost ambtenaren veel kostbare tijd. Waarom gebruiken ze geen AI om al die verzoeken af te handelen?
En dat geldt niet alleen voor de overheid. In de moderne samenleving hebben veel mensen een baan die bestaat uit het verwerken en doorschuiven van data en/of informatie. Een groot deel daarvan zijn wat David Graeber ‘bullshit jobs’ noemt. Zou het geen zegen zijn als snelle, efficiënte AI’s het eindeloze geschuif met informatie overnemen?
David Offereins, Rasquert
Zomaar, op vrijdagochtend een flinke straal zon in mijn krant, een interview met Paul Schenderling. Iemand met een ideaal waar ik me zó in kan vinden. En vandaag laat ik me maar even niet ontmoedigen door de gedachte dat dat ideaal een utopie is. Bedankt dat jullie deze man een stem in de krant gegeven hebben, en voor deze rubriek, een verademing tussen alle ellende.
Lia De Kok, Breukelen
In het interview met Paul Schenderling wordt aangestipt dat tegenwoordig alles lijkt te draaien om ‘geluksbeleving’. Ik wil daaraan toevoegen: de mens laat zichzelf hierdoor willens en wetens en met open ogen een oor aannaaien. Geluk is namelijk – in weerwil van de maakbaarheidsideologie –niet maakbaar. Lees onder meer Olaf Tempelmans De kunst van het missen maar eens. Geluk valt je alleen weleens toe als je er niet naar streeft, en er niet op bedacht bent.
F.M. Boon, Delft
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant