Wekelijks bezoekt Gidi Heesakkers een eetgelegenheid ergens in het land. Met een klant neemt ze het leven door, na haar vraag: hier opeten of meenemen? Vandaag: Max Keasberry (16), Teun Hoefnagel (17) en Niek Hoefnagel (21), McDonald’s, Waalwijk.
Gidi Heesakkers is chef van Volkskrant Magazine. Ze schrijft over stand-upcomedy & cabaret en populaire cultuur.
Eén oortje heeft Max Keasberry (16) in, daar beukt het feestnummer Ik schrijf je naam van Bassfeest. Tussendoor de vraag: doet hij dat vaker, met de trekker stoppen bij McDonald’s? Nee, is het antwoord, maar je moet wat als je honger hebt, en haast.
Ondertussen sjezen twee vrienden de parkeerplaats in Waalwijk op – ze zagen zijn trekker vanaf de weg. Brabants commentaar uit het open raam: ‘Ge gaat hier toch niet met die kuttrekker staan jongen, frikandel!’
Kaesberry moet door, broers Teun Hoefnagel (17) en Niek Hoefnagel (21) blijven achter. Zij komen net van hun werk af; Niek rijdt in de avonduren soms op de vrachtwagen, Teun gaat dan voor de gezelligheid mee.
Niek: ‘Overdag ben ik zzp’er in het grondverzet, net als Max. Zijn vader en onze vader waren al vrienden voordat wij werden geboren. Op donderdag gaan ze borrelen, met nog een vriend erbij. Meestal gaan wij daar ook naartoe. We zijn een beetje hetzelfde volk: genieten van het leven, hard werken.
‘We gaan in het weekend veel naar truckshows, door heel Nederland. Waar wij zijn opgegroeid hadden we 25 hectare land. Van jongs af aan zitten we op de quad, op de crossmotor, op de trekker.’
Teun: ‘We crossen met alles waarmee je kunt crossen.’ Knikt naar zijn auto, met achterin een matras. Veelzeggende grijns: ‘Hij gaat maar 45 kilometer per uur. Als we ergens gaan zuipen en ik ben te dronken, dan slaap ik in de wagen en ga ik de volgende dag naar huis.’
Niek vertelt dat er steeds meer vrouwen op de vrachtwagen rijden. ‘Eerst stond je daar van te kijken, nu is het heel normaal. Ik vind het leuk. Bij het grondverzetbedrijf zit ook een meisje van 18, 19 op de kraan. Dat is gewoon stoer. Je moet alleen niet op je mondje zijn gevallen. Eén collega roept naar alles wat lang haar heeft en 38 graden is. Dat vind ik eigenlijk niet normaal.
‘Toevallig heb ik er vandaag nog iets van gezegd. Er loopt bij ons een vrouwke rond dat veiligheidskunde doet, zij is heel wit van zichzelf, en hij zei: ‘Ben je ziek?’ Nee, antwoordde ze, ik voel mezelf topfit. Stond hij daar een beetje vuil in z’n handen te wrijven: ‘Wij dachten dat je zwanger was.’ Doe eens normaal joh, zei ik, dat kan zo niet.’
Teun: ‘Ik ben twee jaar geleden gestopt met school. Lekker veel werken. Ik hou er echt niet van om thuis te zitten. Deze zomer ben ik naar Lloret geweest. Daarna zou ik nog de hele week vrij zijn. Toen belden ze, of ik toch wou komen werken. ‘Met alle liefde’, zei ik.’
Niek: ‘Ik ben vorige week naar Cherso geweest. ’s Nachts geland, 3 uur thuis. Om 7 uur was ik alweer aan de gang.’
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant