DELFT - Een acrobaat als partner die altijd precies hetzelfde doet, nooit klaagt, maar soms zomaar uit elkaar valt. Circusartiest Daniel Simu treedt wereldwijd op met robot Robin. Wat begint als een experiment tijdens corona, groeit uit tot een complete acrobatiekvoorstelling. Toch noemt hij Robin geen echte partner. 'Het is een stuk machine wat ik ken van binnen en buiten.'
Simu volgt een circusopleiding in Rotterdam en later in Londen. Als hij tijdens corona niet kan optreden, begint hij zich in techniek te verdiepen. 'Ik ben techniek gaan onderzoeken en daar is een robot uit komen rollen. Uit de vrije tijd van onderzoeken: hoe werken motoren en hoe werkt 3D-printen?'
Zijn eerste poging is eenvoudig. Simu koopt een paspop en bouwt een motor in de schouder, met het idee dat de pop misschien een handstand kan maken. Lang houdt die robot het niet vol. Een arm breekt af. 'Het was gebouwd door een clown, namelijk ikzelf, niet door een ingenieur.'
Toch smaakt het naar meer. Simu bouwt een tweede, een derde en uiteindelijk een vierde robot: Robin de Acrobot. De naam is een verwijzing naar de robot Robin uit Bassie en Adriaan. Aan de huidige versie werkt Simu twee jaar fulltime. Daarna kost het hem nog eens twee jaar om de voorstelling te ontwikkelen die hij nu speelt.
Robin kan lopen en samen met Simu verschillende acrobatische trucs uitvoeren. Juist doordat de robot relatief eenvoudig beweegt, kan Simu hem als acrobatiekpartner gebruiken.
Volgens Simu bewegen sommige moderne robots veel vloeiender, maar reageren die ook zelfstandig wanneer ze uit balans raken. Robin doet dat niet. 'Omdat hij geen knieën heeft, is hij wat makkelijker voor mij in te schatten wat hij kan. Daardoor durf ik hem op te tillen en te gebruiken als danspartner.'
Die voorspelbaarheid is belangrijk tijdens de acrobatiek. Tegelijkertijd is het volgens Simu ook een beperking. Robin voert steeds hetzelfde vooraf ingestelde programma uit. 'Elke show doet hij precies hetzelfde en dat doet geen enkele menselijke partner.'
Daarom experimenteert Simu inmiddels ook met een industriële robotarm, die hij probeert te gebruiken als jongleer-assistent. Dat gaat nog niet altijd goed. 'Hij is nu vooral bal-laten-vallen-assistent.'
Simu wil uiteindelijk een machine waarmee hij meer kan improviseren. Een robot die reageert op wat er op het podium gebeurt, zodat de samenwerking meer gaat lijken op die tussen twee menselijke artiesten.
Optreden met een robot brengt ook praktische problemen mee. Robin vertelt niet wanneer er iets mis is en onderdelen kunnen onverwacht breken. Vooral de plastic schouders zijn kwetsbaar.
'Een mens krijgt blessures, maar een robot? Die gaat gewoon meteen kapot', zegt Simu. 'Dat gebeurt natuurlijk altijd op het minst goede moment. Bijvoorbeeld op het podium. Of wanneer hij net boven op mijn hoofd staat.'
Dat kan ook gevaarlijk zijn. Robin is sterk en staat tijdens sommige trucs op het hoofd van Simu. Als de robot instort, kan hij de artiest raken. Daarnaast kunnen er problemen ontstaan met de programmering of verbinding.
Ondanks die nadelen heeft Robin Simu veel gebracht. De robot maakte het voor hem mogelijk om internationaal op te treden. 'Robin was voor mij een manier om op wereldtournee te gaan. Om mensen te laten zien wat voor gekke ideeën ik kan stoppen in een voorstelling.'
Simu verwacht niet dat hij altijd hetzelfde kunstje met dezelfde robot zal blijven doen. De manier waarop het publiek naar robots kijkt, verandert volgens hem snel. Daarom blijft hij experimenteren en nieuwe machines bouwen.
Ook werkt hij samen met de TU Delft aan onderzoek naar manieren om zachte materialen aan robots te bevestigen. 'Ik blijf graag uitvinden', zegt Simu. 'Ik wil niet alleen maar op tournee zijn, maar mezelf ontwikkelen.'
Source: Omroep West Den Haag