Mike Pyle | econoom Als voormalig economisch veiligheidsadviseur van Joe Biden en als topeconoom bij vermogensbeheerder BlackRock kent Mike Pyle zowel de wereld van overheden als van private beleggers van binnenuit. „Er zijn voor Europa meer mogelijkheden dan vaak gedacht wordt.”
Mike Pyle, directielid bij BlackRock en oud-adviseur van de Amerikaanse presidenten Barack Obama en Joe Biden.
De vrijdag na het gesprek is Mike Pyle op tijd terug in New York om zijn vier kinderen van school te halen. Dat is het directielid van Blackrock, de grootste vermogensbeheerder in de wereld, veel waard. De net iets vrijere tijdsindeling in zijn baan als adjunct-hoofd van de portfoliomanagementgroep van BlackRock noemt hij als groot voordeel boven zijn vorige baan in het Witte Huis van Joe Biden. Van 2022 tot 2024 was hij actief als adjunct-nationaal veiligheidsadviseur in de regering van de vorige president.
Nee, ook als een Democraat in 2028 de presidentsverkiezingen wint, ziet hij zich daarom niet in het Witte Huis terugkeren, zegt hij desgevraagd. „Toen ik in Washington DC werkte en de hele wereld rondreisde, hebben mijn vrouw en kinderen enorm veel voor mij moeten opofferen. Hoe hard ik nu ook werk bij BlackRock, ik kan ze veel vaker zien. En ik ben aan hen verplicht dat zo te houden, dat heb ik mijn vrouw ook beloofd”, zegt hij tijdens een bezoek aan het kantoor van BlackRock in Amsterdam. „Twee dagen geleden sprak ik in Parijs nog mijn toenmalige Franse collega die nog steeds hetzelfde werk doet. De prijs die deze mensen ervoor betalen in hun persoonlijk leven is uitzonderlijk. Ik zou echt niet meer terug willen.”
Pyle heeft sinds hij is afgestudeerd als econoom aan Dartmouth College banen in Washington DC en bij BlackRock in New York afgewisseld. Ook tijdens de regeerperiode van Barack Obama was hij als econoom voor diens regering actief. Daarna ging hij voor BlackRock werken, onder meer als de belangrijkste beleggingsstrateeg.
Hij kent de werelden van de overheid en van private investeerders zo van binnenuit.
Als ‘sherpa’ zat Pyle als de persoonlijk begeleider van de president naast Biden bij economische topconferenties van internationale gremia als de G7 (groep van zeven grootste westerse economieën) en de G20 (de groep van twintig grootste economische landen) en was hij adviseur bij toppen van zijn president met andere regeringsleiders. In zijn huidige functie bij BlackRock kijkt hij hoe geopolitieke spanningen invloed hebben op de ontwikkelingen op financiële markten. Hij is ook hoofdverantwoordelijke voor de jaarlijkse outlook van deze grootste belegger in de wereld.
Natuurlijk ziet Pyle de bronnen van onzekerheid en grilligheid in de geopolitiek die voor onrust op de financiële markten zorgen. Maar er is volgens hem in het afgelopen jaar ondanks de Iranoorlog en de voortdurende handelsoorlog ook enige mate van stabiliteit gekomen. Dat komt volgens hem doordat de verhoudingen tussen de VS en China relatief stabiel zijn geworden. „Het feit dat Trump en Xi Jinping dit jaar een paar ontmoetingen hebben gehad is belangrijk, niet zozeer de uitkomst van hun bijeenkomsten. Het toont dat de leiders van de twee grootste economische machten allebei gecommitteerd zijn aan een periode van stabiliteit”, zegt hij.
„Grote beleggers en topmanagers kunnen ondanks de fragiele verhoudingen in de wereld daar enige rust uit halen, ondanks de grote concurrentie tussen de twee machtigste landen die onder het oppervlak schuilt.” Daarmee doelt hij op de concurrentie op het gebied van technologie, nationale veiligheid, handel en investeringen, die volgens hem de verhoudingen tussen de VS en China blijven bepalen.
Voor Europese leiders zijn de verhoudingen met China lastiger. Op zijn trip langs Europese hoofdsteden heeft Pyle veel gesproken over de China Schok 2.0, de paniek die bij Europese bedrijven en politici is ontstaan door de enorme Chinese exportgolf van hoogwaardig technologische producten als auto’s, machines, batterijen en geneesmiddelen die het continent de afgelopen jaren verraste. „De uitdagingen voor de Duitse industrie en ‘Mittelstand’ zijn groot. Met een steeds groter verlies van banen is het een belangrijk economisch, politiek en maatschappelijk issue.”
„Ik weet niet of ik het zo zou karakteriseren. Toen ik van 2022 tot en met 2024 in het Witte Huis werkte, stonden de Europese politici nog aan het begin van een reis. Inmiddels zien ze China niet langer als enkel een markt voor Europese export, maar in toenemende mate als een economie die gevaarlijke concurrentie oplevert voor de Europese industrie en een bedreiging voor werkgelegenheid en de technologische voorsprong die Europa in decennia heeft opgebouwd.”
„De Verenigde Staten hadden – met China Schok 1.0 – al twintig jaar geleden een dergelijke ervaring. Het Chinese exportmodel kostte toen al honderdduizenden banen, vooral in het midden van de VS. Dat heeft een langdurende economische, sociale en politieke impact gehad op ons land.
„In de VS moest over de betekenis van de Chinese integratie in de wereldeconomie dus veel eerder nagedacht worden. Omdat de eerste regering-Trump, daarna de regering-Biden en nu weer Trump een reeks aan invoerheffingen en andere handelsbelemmeringen hebben doorgevoerd waardoor de handel met China afnam, heeft de VS nu minder last van de nieuwere economische exportdreiging.”
„Het is nu een moment van risico’s, maar ook van mogelijkheden. Ik ben nogal onder de indruk van de strategische visie en helderheid bij Europese politieke leiders en opinieleiders over de noodzaak om strategisch zelfstandiger te worden. Of het nu gaat om defensie, energie of technologie. Ook als ik mijn oude vrienden en collega’s in Parijs of Berlijn spreek, dan raak ik overtuigd dat er stappen voorwaarts gezet zullen worden waardoor Europa de ongelooflijke vaardigheden kan behouden die de industrie in decennia heeft opgebouwd.
„Daar hoort ook bij dat vooral Duitsland de ruimte neemt om meer overheidsinvesteringen te doen. De Russische inval in de Oekraïne heeft veel ogen in Europa geopend dat er te veel strategische afhankelijkheden zijn ontstaan. In Berlijn en ook in Parijs, Brussel en andere hoofdsteden wordt sterker erkend dat Europa zich die afhankelijkheden in verschillende sectoren niet kan veroorloven.
Dat biedt kansen voor een verandering bij industriële bedrijven, die zich meer op die sectoren kunnen richten. Er ontstaat vraag voor de producten van de opkomende eigen Europese defensie-industriebedrijven en voor de innovatie die daar plaatsheeft. Er ontwikkelt zich een ecosysteem van startups op die terreinen. En in de financiering daarvan kunnen de kapitaalmarkten een rol spelen. Ik zie in Europa bemoedigende stappen om de kapitaalmarkten te hervormen. Daardoor zal meer kapitaal vrijkomen voor opschaling van die industrie als aanvulling op de overheidsinvesteringen.”
„Ja, precies. Ik denk dat er voor Europese en internationale beleggers hele goede investeringsmogelijkheden ontstaan om via investeringen in een sterkere defensie-industrie bij te dragen aan strategische doelen van Europa.”
„Het is belangrijk dat Europa het rapport van Mario Draghi volgt”, vindt Mike Pyle.
„Er is een toenemende concurrentie om kapitaal op wereldschaal en dat is een belangrijke aanjager van die oplopende rentes op staatsschulden. Maar zeker, je kunt niet naar de begroting van de VS kijken zonder in enige mate bezorgd te zijn. Het tekort is nu 6 procent, terwijl we in een periode van economische groei zitten. En onze voorspellers verwachten dat het tekort vanaf nu alleen nog maar hoger zal worden. Het deel van de Amerikaanse economie dat op zal gaan aan betaling van rente op de staatsschuld zal – en dat is nog zorgwekkender – alleen maar toenemen. De laatste vijftig jaar was de VS gemiddeld 2,1 procent van het bbp kwijt aan die rentebetalingen, dat is nu iets meer dan 3 procent en de voorspelling is dat het 4,5 procent over tien jaar zal zijn.
„Er is een noodzaak voor investeringen in infrastructuur in de hele wereld en die zal alleen maar meer druk zetten op de rente en dat zal veel spanningen opleveren voor lenende overheden binnen en buiten de VS. De hypotheekrentes lopen op, voor bedrijven wordt het duurder om te lenen. Bij Blackrock maken wij ons zorgen om welke impact dat kan hebben.”
„Ik zie ook hier mogelijkheden voor Europa. Kijk naar een bedrijf als Mistral in Frankrijk, dat een belangrijke bijdrage heeft in het mondiale AI-ecosysteem. Het is belangrijk dat Europa het rapport van Mario Draghi volgt. Het zal stappen moeten zetten om een sterker eigen technologisch ecosysteem te bouwen en zo ook meer autonomie en vrijheid verwerven om een eigen koers te varen.
„Draghi zelf wees onlangs op de enorme hoeveelheid data van hele hoge kwaliteit die Europa heeft door alle research die hier wordt gedaan. Daar kan Europa een eigen data-infrastructuur op bouwen waar het concurrentievoordeel uit kan halen.”
„De investeringen in AI zijn wereldwijd een ‘transformatieve kracht’. Wij denken dat er in de VS niet te veel infrastructuur wordt gebouwd, maar eerder te weinig gezien de vraag naar AI-toepassingen die wij zien toenemen. In de VS leiden die veranderingen tot een hogere groei, productiviteit en meer economische dynamiek. Europa, dat nog veel minder ver is op dit pad, heeft als er ook in datacenters wordt geïnvesteerd ook grote mogelijkheden voor een hogere groei, productiviteit en dynamiek. Nu en voor nog een lange periode te gaan.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie