Eva Marie Saint (1924-2026) | actrice De Amerikaanse actrice Eva Marie Saint speelde maar in 21 films, maar liet een onuitwisbare indruk achter.
Eva Marie Saint met Cary Grant in North by Northwest van Hitchcock.
In de restauratiewagen van een luxe passagierstrein wordt een reclameman in een donkergrijs pak aan een tafeltje geplaatst. Hij is nerveus: hij wordt gezocht voor moord, zijn foto staat op elke voorpagina. Tegenover hem zit een beeldschone vrouw in een strak gesneden mantelpak. De oogleden geloken, de lippen getuit. Alleen op reis, onafhankelijk. Ze kijkt hem geamuseerd onderzoekend aan. Hij zegt dat ze hem vast herkent, omdat hij zo’n „vaag bekend gezicht” heeft.
„Het is een leuk gezicht”, zegt zij, met een diepe stem en trage dictie. En dan begint zij een flirt zo gewaagd als bioscoopbezoekers in 1959 niet vaak te zien kregen.
„O, je bent eerlijk”, zegt hij. „Ik ben bang voor eerlijke vrouwen. Die brengen mij in een nadelige positie.”
„Omdat jij niet eerlijk tegen hen bent”, vraagt zij.
„Precies”, zegt hij. „Zodra ik een aantrekkelijke vrouw ontmoet, moet ik doen alsof ik haar niet probeer te versieren.”
„Waarom zou je dat verhullen?”, vraagt zij.
„Ze kan het idee verwerpelijk vinden”, zegt hij.
„Maar misschien ook niet”, zegt zij.
De man in het donkergrijze pak wordt gespeeld door Cary Grant, de vrouw in het mantelpak door Eva Marie Saint. De film is North by Northwest (1959) van regisseur Alfred Hitchcock. Hij leerde haar voor deze rol lager spreken dan ze gewend was te doen.
Cary Grant en Hitchcock zijn al veertig jaar of langer dood, maar Eva Marie Saint overleed pas dinsdag, op 102-jarige leeftijd. Met haar dood wordt het tijdperk van het gouden Hollywood afgesloten. De tijd van de almachtige filmstudio’s en grote filmsterren als Elizabeth Taylor, Grace Kelly, Marilyn Monroe en Lauren Bacall – allemaal later geboren dan Eva Marie Saint, allemaal eerder overleden.
In de herfst van 1949 wijdde het Amerikaanse Life Magazine een grote feature aan een onbekende actrice die exemplarisch was voor de honderden jonge vrouwen in New York die dagelijks audities afliepen en met hun portfolio onder de arm producenten opzochten. Ze traden voor 5 dollar op in een radiocommercial, voor 40 dollar in een bijrol op toneel. De actrice die in Life model stond voor deze beroepsgroep was Eva Marie Saint. Ze liet zich fotograferen in haar kelderwoning op West 74th Street. Ze vertelde de verslaggever dat ze zeven uur per dag 6,5 kilometer door de stad liep om baantjes te zoeken. In haar portfolio stond dat men haar kon casten als ingenue, een onschuldig, naïef meisje.
Ze vertelde later over de vernedering te worden gecast om dan op het laatste moment door een ander te worden vervangen. „Ik was heart sick”, zei ze in 2014 tegen televisie-presentator Robert Osborne. „Ik zei tegen mijn ouders: of ik ga door met acteren of ik ga mijn masters als onderwijzer halen. Ik besloot door te gaan, maar ook om me nooit meer zo te voelen. Een tegenslag kan ik prima verwerken, maar zo’n gebroken hart, dat overleef ik niet.”
Ze werd in 1924 geboren in Newark, New Jersey, waar ze opgroeide. Haar vader was zakenman, haar moeder onderwijzeres. Eva vertrok naar Ohio om op Bowling Green State University als actrice te worden opgeleid. In New York volgde ze lessen aan de Actor’s Studio, die in die jaren acteurs als James Dean en Paul Newman zou afleveren. Volgens hun method leerde ze zich verplaatsen in de personages die ze speelde. Daar ontmoette ze ook Marlon Brando en regisseur Elia Kazan. Kazan vroeg haar voor de vrouwelijke bijrol in On the Waterfront (1954). Ze speelde met overgave en stijl de naïeve, strijdlustige zus van een door de New Yorkse havenmaffia van Hoboken vermoorde jonge arbeider.
Met haar fijnbesneden gezicht en kaarsrechte houding blijft ze overeind tussen de ruwe bootwerkers. Haar ontmoeting met Terry Malloy, gespeeld door Marlon Brando, is wonderschoon. Hij herkent haar van zeven jaar eerder, voordat ze naar kostschool bij de nonnen ging. Toen had ze vlechten, een beugel, een bril. „Je zag er niet uit.” Maar ze was mooi opgegroeid, vindt hij. Zij is argwanend. Is Malloy misschien betrokken bij de moord op haar broer? Maar ze staat toch open voor hem. Hij vertelt haar dat de nonnen hem vroeger sloegen omdat hij niet wilde deugen.
„Misschien wisten ze gewoon niet hoe ze met je om moesten gaan”, zegt ze.
„Hoe zou jij dat dan hebben gedaan”, zegt hij kauwend.
„Met iets meer geduld en vriendelijkheid”, zegt ze. „Slaan, dat is wat mensen gemeen en moeilijk maakt.”
De onverschrokkenheid van Marlon Brando joeg haar schrik aan. „Ik dacht dat hij door me heen kon kijken”, zei ze in het interview met Osborne. Maar hij stelde haar gerust, hij de ruwe bolster, zij de ingenue. „Een personage moet één kwaliteit hebben: dat het gedurende een film verandert. Hoe langer je leeft, hoe slimmer je daarin wordt. Je wordt een betere actrice.”
In de jaren vijftig, op het hoogtepunt van haar carrière, koos ze ervoor minder rollen te accepteren dan ze had kunnen spelen. Ze wilde ook moeder en echtgenote zijn, zei ze over dat besluit. Saint maakte niet meer dan 21 films, waaronder ook de blockbuster Exodus (1960) met Paul Newman. Ze liet op toneel, in film en op televisie een grote spanwijdte van haar talent zien.
Toen NRC haar in 2020 benaderde voor een interview hield ze dat elegant af. „Ik ben te oud”, liet ze haar assistent zeggen. „Ik blijf liever in mijn eigen wereld.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie