Zack Polanski | leider Britse Groenen Donderdag zijn in Londen tussentijdse verkiezingen voor de zetel in het Lagerhuis die is vrijgekomen door het vertrek van oud-premier Keir Starmer. De leider van de Groenen maakt kans op een doorbraak – maar een omstreden motie van partijgenoten over Israël kan hem opbreken.
Zack Polanski, leider van de Groene Partij, op 2 oktober tijdens een partijcongres in de Britse badplaats Brighton.
Op het pleintje in Londen staan misschien mensen die „van stevige discussie houden”, zegt één van de campagnemanagers van de Groene Partij. Haar stem klinkt door een luidspreker, net iets te schel. „Dat kunnen we vandaag niet gebruiken. Dus als je je niet kunt inhouden, wil ik je vragen om te gaan.” Ze spreekt tientallen leden van de Groene Partij toe die zich op een zonnige herfstdag hebben verzameld om te helpen met flyeren en campagnevoeren.
De Groenen hebben een positieve boodschap, gaat ze verder. Persoonlijke aanvallen op kandidaten van andere partijen, vooral die van regeringspartij Labour, zijn nadrukkelijk niet de bedoeling. „Alleen wijzen op de tekortkomingen van Labour is genoeg.” Voor de zekerheid noemt ze de belangrijkste onderwerpen waarover de twee partijen van mening verschillen nog eens: beleid rond huisvesting, klimaat en de genocide op de Palestijnse bevolking.
In Holborn en St. Pancras, een kiesdistrict in de Britse hoofdstad, zijn donderdag tussentijdse verkiezingen voor een zetel in het Lagerhuis. Het gaat om de vroegere zetel van oud-premier en Labourleider Keir Starmer. Kort na zijn vertrek als partijleider afgelopen zomer maakte Starmer bekend dat hij ook het Lagerhuis verliet.
Decennialang was dit district in handen van Labour, bij deze verkiezingen maakt Zack Polanski (43), leider van de Groene Partij, kans de zetel over te nemen. Dat zou een tegenvaller van formaat betekenen voor Labour-premier Andy Burnham. En een buitenkans voor Polanski. Als hij wint, geeft dat hem de gelegenheid de positie van de Groenen als progressief alternatief voor Labour verder uit te bouwen.
De Groenen stonden volop in campagnestand de afgelopen dagen en weken. Inwoners van Holborn en St. Pancras kregen meerdere folders door de bus. De partij gaf vrijwilligers adviezen. Kleed je netjes en benaderbaar, dus geen T-shirts met kreten erop. „Wij zullen je niet veroordelen, maar onze kiezers misschien wel. Onthoud dat je een uithangbord voor onze kandidaat bent, dus we moeten onze beste indruk achterlaten.”
Sinds Polanski in september vorig jaar aantrad als partijleider hebben de Groenen een grote ontwikkeling doorgemaakt. Hij vond de partij te weinig zichtbaar en wilde daar verandering in brengen met wat hij „ecopopulisme” noemt. Een politiek „gebaseerd op wetenschap en data, die we niet uit het oog verliezen, maar wel met een krachtig verhaal”. Polanski keek naar de aanpak van de radicaal-rechtse Nigel Farage, die hij „één van de succesvolste politici van dit moment” noemde, ondanks hun meningsverschillen. Mede door Farages campagne voor de Brexit stapte het VK uit de Europese Unie.
Polanski was het afgelopen jaar overal en sprak met wie maar wilde luisteren. Dat werkte: het aantal partijleden verviervoudigde, van rond de 55.000 leden tot ongeveer 230.000. De Groenen versloegen Labour bij een tussentijdse verkiezing in februari, ook in een traditioneel ‘rood’ district. In maart zou volgens opiniepeilingen 21 procent van de kiezers bij landelijke verkiezingen voor de Groenen gaan.
Polanski is „authentiek en zegt waar het op staat”, zegt partijlid Ulgen Semerci, die is komen flyeren. „Hij benoemt bijvoorbeeld de hypocrisie van de regering rond Israël.” Net als veel Groenen vindt ze dat Labour te weinig doet om Israël onder druk te zetten vanwege het geweld in Gaza. De Turkse kunstenaar Semerci woont sinds 2018 in Londen. Sinds mei zit ze namens de Groenen in de stadsdeelraad van het Londense Hackney, waar Polanski ook woont.
De verkiezing donderdag noemt Semerci bepalend. „Dit is een groot district en het is van symbolische waarde. Als we winnen, kan Zack beter druk op Labour uitoefenen.” Ze vergelijkt Polanski met Selahattin Demirtas, een Turkse politicus die al jaren in hechtenis zit. „Selahattin stal de harten van links. Hij is Koerdisch, maar kwam op voor iedereen. Zack doet dat ook. Hij is niet sektarisch en kan mensen verbinden.” Polanski, zelf Joods, spreekt zich stelselmatig uit voor de Palestijnen.
Over het Israëlisch-Palestijnse conflict is de afgelopen dagen veel te doen binnen de Groene Partij. De ophef is zo groot dat die Polanski’s kans op winst verkleint. En die was al gekrompen, doordat Burnham als Labourleider meer kiezers aanspreekt dan Starmer. Bij het Groene partijcongres afgelopen weekend nam een kleine meerderheid van de leden een omstreden motie aan, waarin wordt gesteld dat zionisme „moet worden behandeld als elke andere vorm van racisme”. Een vergaande uitspraak, omdat het zionisme in brede zin neerkomt op de ondersteuning van het idee van een Joodse staat – iets waar bijna alle Joden (en niet-Joden) in het VK achter staan.
Volgens de verklaring moet Israël worden vervangen door één Palestijnse staat – een radicale stelling, omdat de internationale gemeenschap een ‘tweestatenoplossing’ als de beste kans ziet voor beslechting van het conflict. Israël noemde de motie antisemitisch.
De vijf Groene Lagerhuisleden verklaarden tegen het nieuwe partijstandpunt te zijn, sámen met Zack Polanski. Ze zullen zich ervoor inzetten dat de Groene Partij „een antiracistische partij blijft”. Twee voorstellen die Polanski steunde om de uitspraak te verzachten, werden afgewezen door de leden. Het zal niet hebben meegeholpen dat de partijleider al was vertrokken van het congres toen de motie werd besproken: hij had zich afgemeld om te gaan flyeren in Londen.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie