Tv-recensie Voor elke levensfase heeft de publieke omroep een programma. We zien het leven beginnen in Meer dan verwacht, het leven gevierd worden in Beste Zangers en het einde naderen in Leven tot het laatst.
Nergens wordt zo groots en meeslepend geleefd als bij Beste Zangers.
In het weekend kun je bij de publieke omroep de hele circle of life meemaken. Van de geboorte, via het volle leven, tot de naderende dood, en daar voorbij. Alles geoptimaliseerd voor de televisie.
Is dit een babykamer? Of het opslaghok van een doomsdayprepper? Muren van pampers vullen een walk-in closet. Aanstaande vader Ben heeft AI namelijk gevraagd hoeveel hij er per dag nodig heeft (30) en álles ingeslagen. Hij oefent met een knuffel in een draagzak. Naast hem liggen drie identieke babypakjes in drie identieke ledikantjes.
De Vlaamse Melissa en Ben zijn de nieuwe ouders in Meer dan verwacht (EO): een realityshow over ‘meerlingen’. Ze verwachten een drieling – iets wat in slechts één op achtduizend zwangerschappen voorkomt in België.
Van het vaderschap weet Ben vooral dat hij „sandalen met sokken” moet dragen. Gelukkig kan hij afkijken bij de andere ouders in Meer dan verwacht. Daar zie je dat het meerlingengezin onderhevig is aan een soort natuurwet. Een entropie: het gezin verschuift langzaam van orde naar wanorde. Eerst zitten de kinderen ordentelijk in die buik. Dan liggen ze in aparte ledikanten. Daarna kruipen ze als dreumesen weg in alle windrichtingen. En uiteindelijk loop je als moeder te polytasken in sportbroek om ze te leren fietsen met achteruittraprem.
In de stilte voor de storm van een kinderverjaardag heeft meerlingenmoeder Cora een advies: „Toch even je haar netjes en wat make-up op je giechel, dan voel je je al een stuk beter.”
Nog zo’n natuurwet: het gezinsleven is tegelijkertijd een van de meest intense dingen om zélf mee te maken, én een van de saaiste om naar te kijken.
Alternatief: Vier handen op één buik – BN’ers helpen tienerouders.
„Een snoepwinkel van geweldige zangers”, zo vat zangeres Desray het negentiende seizoen van Beste Zangers (AVROTROS) samen. Yves Berendse voelt een grap opkomen. „En dan ben jij de zure mat!”
Er wordt bij meerdere NPO-programma’s geleefd, maar nergens zó groots en meeslepend als bij Beste Zangers.
Een BZ-dag verloopt altijd hetzelfde. Je begint naast het zwembad, Jan Smit aan je zijde, zon op je wasbordje. Als de avond valt word je geëerd. De beste zangers doen elk één nummer uit je oeuvre. En is je oeuvre niet toereikend? Dan gewoon een nummer dat belangrijk voor je is. Zo swingt je leven voorbij met een lach én een traan, want ‘zonder de zwarte wand heeft de spiegel geen reflectie’. Dan komt er een plaat champagne en dans je de nacht in.
Dit seizoen zagen we volkszanger Yves Berendse zijn „witte soul” toevoegen aan Jeangu Macrooys ‘Alive’. We zagen zanger Zoë Livay het lied ‘Because of you’ hertalen tot een overwinningsliedje over Macrooys gescheiden ouders. En in de aflevering van Bizzey droegen liefst drie artiesten hun liedje op aan de vrouw van de rapper. Bizzey bleef in tranen achter.
De seizoensafsluiting draaide traditiegetrouw om viering, vriendschap én duetten, want „alleen is maar alleen en samen is samen”, aldus Berendse. Hij en Livay vertaalden ‘Die with a Smile’ als ‘De pijp uit met een lach’.
Alternatief: Make Up Your Mind (RTL 4) – voor meer (en méér) levensvreugde.
Wanneer weet je dat het einde nabij is? Als Magere Hein je op de schouder tikt? Of als Joris Linssen je belt om een boswandeling te maken?
In Leven tot het laatst boswandelen Joris Linssen en Anita Witzier afzonderlijk met iemand „in de palliatieve levensfase” en een dierbare – uiteindelijk komen die samen bij een parkbankje en lezen ze elkaar een brief voor. Alles van montage tot muziek wordt ingezet om je aan het huilen te krijgen.
„’Palliatieve fase’ heeft een hele negatieve klank”, zegt Dominique Prins-König tegen Linssen. In 2018 kreeg ze bezoek van „Misses P”, zoals Prins-König haar Parkinson is gaan noemen. Maar in het bos met Linssen is ze allerminst terneergeslagen. „Hoe progressiever de ziekte, hoe progressiever mijn levenslust.” Ze tatoeëerde „Carpe Fucking Diem” op haar onderarm. „Pluk de verdomde dag?”, vraagt Linssen. Ja, want als je tijd beperkt is, is die des te waardevoller – dat leerde ze van haar jong overleden broertje.
Inmiddels geeft ze yogales aan andere „parkies”. Op de boswandeling met Linssen doet ze de „Parkinzonnegroet”, een aangepaste yoga-oefening die ze heeft verzonnen. Het format is dwingend. Toch raak je geïnspireerd door het optimisme van Prins-König. „Als die donkere wolk er niet was, had ik misschien gedacht: wat ontbreekt er nog in mijn leven?” Aan het eind, bij Prins-Königs brief aan haar zoon, slaagt het programma toch in zijn missie. „Ik kan mijn brief in vier woorden samenvatten”, leest ze voor. „Ik hou van je.” Zij verheft een ietwat exploitatief format tot iets ontroerends en krachtigs.
Postmortem: Er is televisie na de dood. In Ik mis je (EO) vertellen nabestaanden op begraafplaatsen over hun overleden geliefden. Toch een troostende gedachte.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie