De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. De laatste races van het jaar zitten erop en het is tijd om conclusies te trekken over het World Superbike-, World Supersport- en World Sportbike-seizoen 2026.
Het WorldSBK-seizoen zit erop en ik kan nou niet zeggen dat ik ervan genoten heb. Vooral de World Superbike-klasse was erg saai. Ik durf wel te zeggen dat het de saaiste was die ik ooit heb meegemaakt. Het was natuurlijk enorm knap wat Nicolò Bulega en ook zijn teamgenoot Iker Lecuona dit jaar presteerden. Of eigenlijk wat alle Ducati-coureurs presteerden. Maar als één team – in dit geval Aruba.it Racing – Ducati – alle 36 races in één seizoen wint, is dat niet goed voor een kampioenschap. Je wist voor de start eigenlijk de uitslag al en dat is natuurlijk niet goed. Ook was het voor mij wel even wennen om een World Superbike-seizoen te hebben zonder Michael van der Mark, die sinds 2015 een vaste rijder in dit kampioenschap was. Als de World Superbike-races in het verleden saai waren, had je altijd nog een Nederlander om te volgen. Gelukkig lijkt er met Twan Smits volgend jaar weer een vaste Nederlander in de World Superbike te rijden. Leuk!
Ook werd dit jaar maar weer duidelijk hoe bijzonder de prestaties van Toprak Razgatlioglu met BMW de afgelopen seizoenen waren. Al is de Ducati dit jaar nog beter geworden dan voorgaande jaren, ik denk dat dit nogmaals bevestigt hoe sterk Razgatlioglu in de World Superbike was. Maar de conclusie is wel dat er echt iets moet veranderen in de World Superbike om fans naar de races op tv te laten blijven kijken en bezoekers naar het circuit te blijven trekken.
Gelukkig waren de World Supersport- en World Sportbike-races over het algemeen wel leuk om te zien. De World Supersport was vaak spannend, met veel verschillende winnaars. Toch miste ik in deze klasse ook wel een Nederlander, zoals in voorgaande jaren met Bo Bendsneyder en Glenn van Straalen. Het lijkt er sterk op dat er ook in 2027 geen Nederlander in de World Supersport racet. Wel zijn er de Nederlandse teams, waarvan EAB Racing Team na twintig jaar nu is gestopt. Een team dat een begrip is geworden in de motorsport. Het team heeft een aantal zware jaren gehad met meerdere sterfgevallen binnen het team, waaronder oprichter Ferry Schoenmakers. Ik wil iedereen die bij het EAB Racing Team betrokken is geweest enorm bedanken voor al het moois dat zij hebben geleverd in de motorsport.
Pata Yamaha Ten Kate Racing ging voor de wereldtitel met Can Öncü en dat was ook begrijpelijk, aangezien de Turk vorig jaar als tweede was geëindigd in het wereldkampioenschap. Ondanks een vierde plek in de eindstand werd het een teleurstellend jaar voor het team uit Nieuwleusen. In 2021 begon Ten Kate Racing met een Yamaha-team in de World Supersport. Ieder jaar eindigde er een coureur van het team als eerste of tweede in de eindstand. Nu is een vierde plek teleurstellend, zeker als je kijkt naar hoe veel races van Öncü verliepen. Maar toch kwam het meest opvallende nieuws van het seizoen vorige week, toen duidelijk werd dat het er sterk op lijkt dat Ten Kate Racing niet verdergaat als Yamaha-team, maar in zee gaat met het Chinese QJ Motor.
Toch bleek maar weer dat de World Supersport momenteel het platform is voor rijders die het niet redden in de Moto2. In de laatste negen seizoenen werd er acht keer een coureur met een achtergrond in de Moto2 wereldkampioen in de World Supersport. Dat was nu met Albert Arenas ook het geval. Ik denk daarom dat het voor Zonta van den Goorbergh een hele mooie stap zou zijn om naar de World Supersport te gaan. Na vijf jaar Moto2 lijkt zijn plafond te liggen bij posities tussen de tiende en vijftiende plek. En daar is niets mis mee, want dat is een mega hoog niveau. Rijders als Andrea Locatelli, Nicolò Bulega en Stefano Manzi deden het niet veel beter in de Moto2 en zij werden ook wereldkampioen in de World Supersport. Ik denk dat het een mooie kans is voor Van den Goorbergh.
De Nederlandse kansen lagen in de nieuwe World Sportbike-klasse. En dat werd aan het begin van het seizoen ook bevestigd. Loris Veneman won de tweede race en Jeffrey Buis de derde. Ook Kas Beekmans was in de voorste gelederen te vinden. Echter werd het gedurende het jaar alleen maar minder. Na de tweede ronde in Assen stond er geen Nederlander meer op het podium. Veneman en Buis hadden regelmatig pech en kampten met blessures. Beekmans moest vroegtijdig stoppen vanwege budgettaire problemen. Kortom, wat zo mooi had kunnen worden, eindigde in een teleurstellend seizoen voor de Nederlanders. Buis werd de beste Nederlander met een achtste plek in de eindstand, terwijl hij vier van de zestien races miste.
De World Sportbike is de vervanger van de World Supersport 300, de klasse die mede verdween omdat het er te gevaarlijk was. Ik moet wel zeggen dat er in deze nieuwe klasse niet veel is veranderd. Kijk maar eens naar de hoogtepunten van de races van afgelopen weekend. Veel incidenten en ook gevaarlijke inhaalacties. Eigenlijk is het een soort World Supersport 300, maar dan op een hogere snelheid en met kopgroepen van tien in plaats van twintig rijders. Het is nog steeds erg hectisch. Dat Veneman zes keer buiten zijn eigen schuld bij een crash betrokken raakte, zegt eigenlijk alles. Ook de wereldtitel werd eigenlijk beslist door een incident, toen David Salvador door een andere rijder ten val kwam. De World Sportbike-races zijn vermakelijk om naar te kijken, maar ik weet niet of deze manier van racen de oorspronkelijke opzet is geweest. Ook is het erg lastig om de compleet verschillende motoren goed op elkaar af te stellen. Het karakter van de motoren is zo verschillend dat het soms lastig is om tegen elkaar te racen en dit voor onvoorspelbare situaties zorgt. Mede doordat een aantal motoren enorm geknepen moet worden. Iedere motor reageert heel anders bij het aanremmen, qua bochtensnelheid en bij het accelereren.
En ook qua wereldtitel is er weinig veranderd, want MTM Kawasaki was al uiterst succesvol in de World Supersport 300, met twee wereldtitels van Buis en één van Adrian Huertas. En nu gaan ze er in de nieuwe Sportbike-klasse gewoon mee door, nu hun Spaanse rijder Xavi Artigas de eerste wereldtitel in deze nieuwe competitie pakte. Ik wil het Belgische MTM Kawasaki-team van harte feliciteren met de wereldtitel. Knap gedaan!
Tot volgende week,
Asse Klein