Mijn Ouders Voor deze serie sturen lezers een foto in van hun ouders. Deze keer stuurde Erik Kooijmans (1955) een foto van zijn moeder Adriana Wilhelmina ‘Molly’ Roukens (1926-2024) en vader Jan Willem Kooijmans (1918-1996).
Molly en Jan op Balikpapan in september 1947.
„Onze ouders leerden elkaar kennen in oktober 1945 op het eiland Morotai in de Molukken. Molly, geboren op Celebes, was als negentienjarige uit een Japans interneringskamp gekomen. Daar waren haar ouders gestorven, veel te jong, en heeft zij, zorgend voor haar twee jongere zusjes, het kamp overleefd.
Jan was in 1941 afgestudeerd als indoloog in Utrecht, en werd als in juni 1945, vlak na de bevrijding van Nederland, uitgezonden naar Nederlands-Indië als lid van de BB [de naoorlogse civiele beschermingsorganisatie]. Zijn eerste opdracht was de zorg voor de ex-geïnterneerden op Morotai. Daar maakten zij kennis met elkaar. Enkele maanden hierna scheidden hun wegen zich al: Jan werd naar Tarakan op Borneo gestuurd, en Molly werd als oorlogswees naar een pleeggezin in Nederland gezonden. In een jarenlange correspondentie van honderden brieven tussen afgelegen Dajakdorpen en Nederland, werden zij geleidelijk aan verliefd op elkaar. In 1947 besloten zij, nog steeds per brief, om „met de handschoen” te trouwen [huwelijksvoltrekking waarbij één van de partners niet aanwezig kan zijn]. Hierdoor kon Molly vervolgens per boot terugkeren in Nederlands-Indië en werden de twee herenigd. Toen pas, als echtpaar, gaven zij elkaar hun eerste zoen.
Deze foto, de eerste die van hen samen is gemaakt, werd genomen op het vliegveld van Balikpapan, meteen na aankomst van Molly uit Batavia.
Onze ouders hebben een heel gelukkig huwelijk gehad. Al liep dat niet altijd van een leien dakje. Jan moest na de overdracht van de soevereiniteit een nieuwe baan zien te vinden in Indonesië, waar zij wilden blijven wonen. Hun eerste dochtertje overleed op eenjarige leeftijd bij een ongeluk tijdens mijn moeders zwangerschap van hun tweede kind, mijn oudste broer. Daarna zijn er nog vijf kinderen gekomen.
Wij zijn tot 1956 in Indonesië gebleven, alvorens definitief terug te keren naar Nederland. Jan vond een goede baan in Eindhoven, waar wijeen gelukkige jeugd hebben doorgebracht.
Mijn vader is 77 jaar geworden. Molly, tot op het laatst het zonnetje van de familie, stierf vlak voor haar 98ste verjaardag. Wij, de kinderen, hebben allen heel dierbare herinneringen aan onze ouders overgehouden. Zij hebben ons geleerd echt van vals te onderscheiden en altijd positief te blijven.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie