werkt sinds 2012 voor de Volkskrant als journalist en columnist.
Drie nieuwsberichten op een dag. Nieuwsbericht één: het vermogen van de vijfhonderd rijkste Nederlanders, leden van de zogenoemde Quote 500, groeide in een jaar tijd met 10 procent, terwijl de Nederlandse economie in dezelfde periode met slechts 1,8 procent toenam. De vermogensongelijkheid nam dus toe.
Nieuwsbericht twee: de rijkste 0,1 procent van de planeet stoot meer CO₂ uit dan de armste 50 procent, aldus een klimaatanalyse van Oxfam Novib. Dit betekent dat een beetje inwoner van Bloemendaal gemiddeld 400 keer zoveel bijdraagt aan de extreme droogte, hitte en overstromingen als een van die 3,5 miljard sloebers die tot het armste deel van de wereldbevolking behoren.
Nieuwsbericht drie: uit een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) blijkt dat een aanzienlijke groep Nederlanders zich achtergesteld voelt ten opzichte van anderen en vindt dat de politiek bovendien te weinig doet om die toenemende ongelijkheid op te lossen, om die groeiende kloof te dichten.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Drie berichten dus die samen een kraakheldere, causale reeks van gebeurtenissen vormen: er zijn steeds meer superrijken, hun gezamenlijke voetafdruk leidt tot steeds meer maatschappelijke problemen en omdat bepaalde politici maar blijven weigeren die kakkers zwaarder te belasten, bijvoorbeeld via een hogere vermogens- of erfbelasting, voelt een aanzienlijke groep Nederlanders zich structureel achtergesteld.
Het klinkt zo duidelijk, zo overtuigend en zo oplosbaar (tax the rich!). Helaas ontbreekt de logica die dit soort columns vaak zo overtuigend maakt, in de echte wereld vrijwel volledig. In die echte wereld is het namelijk niet de groeiende vermogenskloof waardoor zoveel Nederlanders zich achtergesteld voelen, zo ontdekte het SCP. Nee, het ene deel van de achtergestelden (namelijk het witte deel) gelooft er heilig in dat ze zich ellendig voelen omdat asielzoekers worden voorgetrokken op de woningmarkt, terwijl het andere deel (het niet-witte deel) zeker weet dat zij op basis van etnische stereotyperingen worden achtergesteld.
‘Door die gespiegelde ervaringen ontstaat een soort vijandigheid’, zei SCP-onderzoeker Emily Miltenburg dinsdag in deze krant. ‘Ze hebben het idee dat ze tegenover elkaar staan, terwijl ze in hun onvrede voor een groot deel juist zij aan zij staan. Dat heeft iets tragisch.’
Het is inderdaad diep tragisch dat al die achtergestelden geloven dat het niet de superrijken zijn die de toekomst van de planeet vergallen, dat het niet hun techbedrijven zijn die democratieën instabiel maken en hun reisgedrag dat de klimaatverandering versnelt, maar dat de schuld voor alle ellende juist ligt bij de mensen die vorige week zijn ingetrokken in de sociale huurwoning even verderop in de straat.
En naast tragisch is het ook gewoon kwaadaardig, want uiteindelijk is dit wat je krijgt wanneer populistische politici jaar na jaar in talkshows mogen beweren dat de ergste maatschappelijke problemen helemaal niet zo complex, gelaagd en ingewikkeld zijn, maar juist heel simpel. Maakt u zich vooral niet druk over box 3, erfbelasting of al die andere ingewikkeldheden, want de schuld voor uw problemen ligt in werkelijkheid gewoon bij de ander; bij de buitenlanders, de woke media en die verderfelijke linkse elite.
Laat die andere elite, de financiële, daarom met rust, want daar heeft Eelco Heinen toch meer verstand van dan u. En iedereen die zich daarna alsnog zorgen maakt over de groeiende ongelijkheid, kan ik geruststellen, want gelijkheid betekent al lang niet meer dat je iedereen gelijk hoeft te behandelen. Nee joh, ben je gek. Het betekent dat u altijd gelijk heeft.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant