Twee weken nadat de vermiste Hajar dood in de Amsterdamse Amstel werd gevonden, blijft er veel onduidelijk over de toedracht. Moslima’s in een moskee dicht bij de wijk waar de 29-jarige Hajar woonde, maken zich zorgen.
Als Fatiha Haled (50) normaal gesproken naar de Al-Kabir Moskee gaat, voelt dat als een soort therapiesessie. Maar sinds de dood van Hajar voelt ze zich vooral beduusd, ook door hoe daarop is gereageerd in de samenleving. ‘Als een Nederlander het slachtoffer was geweest, was er oorlog in het land uitgebroken’, zegt ze. ‘Maar omdat Hajar Marokkaans of moslim is niet. Bij andere slachtoffers was er veel meer spanning en werd er gedemonstreerd.’
Het lichaam van de 29-jarige Hajar werd op 16 oktober in een koffer gevonden. Ze was toen al twee weken vermist. Om haar te herdenken werd in deze moskee, dicht bij De Pijp, de Amsterdamse wijk waar Hajar woonde, een djanazah gehouden – een islamitisch overlijdensgebed. Overigens is het onbekend of Hajar zelf moslim was.
Een week na het overlijdensgebed voor Hajar gaat het gesprek in de moskee aan de Weesperzijde opnieuw over haar. Het licht stroomt door de dakramen de gebedsruimte in, de zachte tapijten dempen het geluid van de fluisterende moslima’s. Sommigen zijn begonnen met individuele gebeden, anderen praten over Hajar.
En dan valt ook de vergelijking met de 17-jarige Lisa uit Abcoude, die in augustus 2025 ’s nachts van haar fiets werd getrokken en om het leven gebracht. ‘Bij Lisa ging het echt om Lisa’, zegt Israe Adami (18), die met haar nichtje Jasmin Attahiri (18) naar de moskee is gekomen. Mensen leken zich gemakkelijker met Lisa te identificeren, zo klinkt het. ‘Er wordt nu minder verslag gedaan over Hajar, maar meer over de situatie en wie het heeft gedaan. Dat vind ik erg.’
Hajar vertrok op zondag 4 oktober vanuit huis, in de ochtend stuurde ze verontrustende berichten naar haar zus. ’s Avonds informeerde de familie de politie. Pas op maandagavond werd de vermissing door de politie als ‘urgent’ aangemerkt en werd er actief naar haar gezocht. Later bleek dat Hajar al voor de melding was vermoord. Op 20 oktober werd een 23-jarige verdachte aangehouden.
In talkshows en op sociale media is de vraag of er minder maatschappelijke ophef en aandacht is dan bij andere vrouwelijke slachtoffers van moord. Zo is in een viraal videofragment van talkshow Renze te zien hoe columniste Yesim Candan de vraag stelt: ‘Waarom is Hajar niet net zo belangrijk als wat er met Lisa is gebeurd?’
In de podcast Belleman & Van Dop vroeg Pro-Kamerlid Songül Mutluer zich af of Hajars vermissing minder aandacht krijgt vanwege haar naam. Op TikTok en Instagram wordt hier massaal op aangeslagen.
Ook Lorena Sosa, verbonden aan de Universiteit Utrecht en expert in intersectionele discriminatie en gendergerelateerd geweld, stipt de lauwe maatschappelijke reactie aan. ‘Als het slachtoffer wit was geweest, zou er dan heviger zijn gereageerd?’, zegt ze in een telefonische toelichting. Zij vermoedt dat deze moord minder maatschappelijke ophef veroorzaakt dan die op Lisa wegens Hajars achtergrond. ‘Ik heb geen enkele protestbeweging gezien zoals we die bij Lisa zagen.’
Twee Amsterdamse vrouwenorganisaties kondigden wel een wake aan. De tocht zou eindigen bij de RAI, de laatste plek waar Hajar levend is gezien op beveiligingscamera’s. De wake werd echter afgeblazen, omdat de familie liet weten behoefte te hebben aan rust. Die boodschap is niet overal terechtgekomen, waardoor bij sommigen de indruk is ontstaan dat er geen ruimte was voor een publieke steunbetuiging.
In de moskee vinden sommige vrouwen ook dat de politie niet snel genoeg heeft gehandeld. ‘Ze namen haar niet serieus’, zegt Fatima (67) meermaals. Met haar kohl omlijnde ogen kijkt ze ernstig voor zich uit. ‘Ik vind het zo erg.’ Nog voordat het in het nieuws kwam, had ze al ‘via via’ gehoord dat Hajar vermist was – familie van Hajar zou ook naar de moskee gaan.
Een oudere vrouw, die anoniem wil blijven maar Hajars familie zegt te kennen, vindt ook dat de politie sneller had moeten reageren. ‘Ze doen hun best, maar het was al te laat. Dit was een crisissituatie, ze wisten al dat ze vermist was.’
Op de vraag waarom haar vermissing niet meteen als urgent werd aangemerkt, wijst de politie op een verklaring. Daarin staat dat Hajar al vaker verdwenen was, maar ‘altijd weer’ terugkwam. Tegelijkertijd zegt de politie de redenen om haar vermissing de volgende dag als ‘urgent’ aan te merken niet verder toe te lichten ‘omwille de privacy van de nabestaanden’.
Wat overheerst in de moskee is een gevoel van onveiligheid. Aicha Annous (29) doet voor het gebed haar witte hoofddoek om. ‘Toen ik het nieuws op TikTok zag, kreeg ik er meteen stress van.’ Ze vluchtte zelf een aantal jaar geleden uit Syrië en herkent zich in Hajar – wier naam Arabisch is en wijst op een migratieachtergrond. ‘Ik ben naar Nederland gekomen voor veiligheid. Maar nu voel ik me als Arabische vrouw onveilig.’
De moord jaagde Israe Adami en Jasmin Attahiri de stuipen op het lijf. Een paar dagen terug rende een man op hen af. Althans, dat dachten ze. De nichtjes schrokken: zou hij ze iets aandoen? ‘We renden mijn huis in.’ Waarschijnlijk was de man aan het hardlopen. Adami vervolgt: ‘We gingen gelijk uit van slechte intenties. Je denkt terug aan wat er met Hajar is gebeurd.’
Ook Safia El Hayni (59), wier met kraaltjes gedecoreerde paarse hoofddoek glinstert in het daglicht, herkent dit gevoel. ‘We hebben allemaal dochters’, zegt ze. ‘De stad moet gewoon veilig zijn.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant