Filmstunts Een goede stuntman- of vrouw verricht de meest ingewikkelde acties én zorgt dat het er goed uitziet op camera. In een driejarige opleiding leert een Franse stuntschool de kneepjes van het vak.
Twee studenten van de Action Training Formation verrichten de ‘menselijke fakkel’-stunt.
Zonder zekering de lucht in stappen vanaf een platform op tien meter hoogte, in elkaar geslagen worden met een stok of jezelf in brand steken. Bij het idee alleen al zou elke rationele hersencel in opstand moeten komen. Maar wie stuntman of -vrouw wil worden, moet leren om tegen dat instinct in te gaan.
En dat keer op keer: voor hun opleiding aan de Franse stuntacademie moeten leerlingen een stunt „herhalen, herhalen en nog eens herhalen”, zegt fotograaf Franck Renoir (54), die de school twee jaar volgde. Tot de zenuwen van staal zijn, de ademhaling onder controle en ze de nauwgezette choreografie met hun ogen dicht kunnen doen.
De school huurt omvangrijke plekken waar grote groepen tegelijk stunts kunnen oefenen.
Al veertig jaar traint Action Training Formation de volgende generatie stuntmensen. Elk jaar beginnen honderdvijftig studenten aan de driejarige parttime opleiding. De groep bestaat onder meer uit brandweerlieden, soldaten, politieagenten en circusartiesten, somt Renoir op, maar ook veel ambitieuze jongeren die het willen maken in de filmwereld. „Ze kicken op de adrenaline, de actie, de sport.” Zelf moet hij er niet aan denken.
Aan het begin van de opleiding ligt de focus op traditionele vechtsporten om de lichaamsbewegingen onder controle te krijgen. Ook leren de studenten hoe ze geloofwaardig moeten slaan én geslagen worden. Doen alsof is moeilijker dan het klinkt: de leerlingen moeten ook hun gezichtsspieren zo kunnen samentrekken alsof ze net een klap hebben gekregen. „De truc is om tegelijkertijd lucht in de wangen te blazen en je hoofd te bewegen.”
Gedurende de studie worden de stunts steeds ingewikkelder.
De stunts worden gedurende de opleiding steeds ingewikkelder, zoals overreden worden door een auto, brandend van een dak springen of koprollend de trap af denderen. Pijn is nooit de bedoeling, maar ook niet uitgesloten. Dat weerhoudt de leerlingen niet. In de twee jaar tijd dat Renoir de school volgde, heeft hij maar één keer een leerling zien huilen. „Maar ze huilde niet om de pijn, maar omdat ze niet verder mocht.”
Stuntwerk blijft secondewerk, merkte ook de fotograaf. Terwijl het glas door de lucht suisde, probeerde Renoir een man vast te leggen die door een raam vloog. Een „halve seconde” voor het moment van impact, gingen kleine explosieven in de hoeken van het raam af. „Van de zevenhonderd foto’s die ik heb gemaakt, is eentje gelukt.”
Naast stuntwerk krijgen de studenten ook acteerles.
Op de indrukwekkendste foto zijn een paar figuren te zien die wankelen door een vlammenzee. Het is de favoriete stunt van Renoir: de menselijke fakkel. „Ik stond op zo’n tien meter afstand en voelde de enorme hitte.”
De leerlingen dragen vuurbestendige pakken en smeren hun hoofd in met een speciale gel die de huid afkoelt. In het beschermende hoofddeksel blijft een piepkleine ademruimte over. Het is van groot belang de stress en de adem onder controle te houden, anders kun je flauwvallen. Medeleerlingen staan klaar met brandblussers en natte dekens.
In hun beschermende maskers (links) hebben de studenten weinig ademruimte; voorafgaand aan de stunt verrichten ze ademoefeningen (rechts).
„Daarna was ze in een soort trance”, zegt Renoir over een foto van een vrouw die na de oefening nogal uitgeblust oogt. Niet omdat ze net iets doodengs meemaakte, trouwens. „Voor haar was dit het ultieme doel: ze vond het zó cool!”
De substantie op de beschermende pakken van de studenten zorgt ervoor dat de vlammen slechts enkele seconden duren.
De mooiste fotografie en de beste tips geselecteerd door de fotoredactie
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie