‘Wat goed is, komt snel.” Een ooit door de sportjournalist Joris van den Bergh bedachte uitdrukking, die je weinig meer hoort, maar nog niets aan geldigheid heeft ingeboet. En zeker opgaat voor een groot talent dat bij Ajax dit seizoen is opgestaan: Abdellah Ouazane, een 17-jarige Marokkaans-Nederlandse jongen uit Amsterdam, die helaas al heeft gekozen voor het nationale Marokkaanse elftal.
Míchel, de nieuwe Ajax-trainer, gaat zuinig met hem om en heeft hem dit seizoen nog geen hele wedstrijd laten spelen. Ook Ruud Gullit, voetbalanalist bij Ziggo, vindt dat beter. De supporters van Ajax begrijpen het wel, maar toch voel je hun ongeduld. Ouazane is niet zomaar een leuk talentje, maar een wereldtalent in wording – en wie wil de eerste sporen daarvan missen? Bovendien, Johan Cruijff was bij zijn debuut in Ajax ook pas 17 en Lamine Yamal mocht zelfs al als 15-jarige meespelen bij FC Barcelona.
Wereldtalent in wording? Dat zijn nogal grote woorden, waarvan ik veel spijt zal krijgen als Ouazane de weg inslaat van een ook ooit bejubeld talent, Mohamed Ihattaren. Hij is nu 24 jaar en een aardige speler bij Fortuna Sittard, maar zijn grote talent heeft hij verkwanseld in een wild privéleven. Bondscoach Koeman vroeg hem voor het Nederlands elftal, Ihattaren leek er voor te voelen maar bedankte later toch voor de eer.
Ik heb me laten vertellen dat Ouazane uit een rustig ouderlijk nest komt en zorgvuldig begeleid wordt. In interviews zegt hij geen gekke dingen en, afgezien van een potloodstreepje-achtig snorretje, lijkt hij nog niet overdreven veel met zijn uiterlijk bezig. Goed, de grote verleidingen komen nog, maar hopelijk kan hij die weerstaan doordat hij zich bewust is van de zeldzaamheid van zijn talent.
Wat maakt hem als voetballer zo bijzonder? Hij is een aanvallende middenvelder (nu even linksbuiten), dribbelt razendsnel en heeft in beide benen een sterk schot. Zijn doelpunten voltrekken zich in een flits: vlekkeloze aanname, in vloeiende bewegingen langs verdedigers en vervolgens een schot dat inslaat als een drone – je beseft pas dat hij gescoord heeft als de bal al in het net ligt.
Het lijkt allemaal vanzelfsprekend, maar dat is schijn. Ouazane speelt met het achteloze zelfvertrouwen dat bij de groten hoort. Vergelijk hem eens met die arme Marcos Leonardo, 23 jaar en voor 20 miljoen door Ajax in Saoedi-Arabië als spits gekocht. Hij lijkt het vertrouwen in zichzelf verloren. Elke opgelegde kans mist hij en verder houdt hij zich zo onzichtbaar mogelijk uit angst te worden aangespeeld. Na afloop wordt hij als een verdrietig jongetje opbeurend omhelsd door zijn trainer. Als hij eerder wordt vervangen, moet hij vanaf de bank wanhopig toezien hoe zijn opvolger, Tolu, met een enkele voetbeweging triomfantelijk scoort. De camera zoomt meedogenloos op Leonardo in.
Zaterdagavond speelt Ajax een belangrijke thuiswedstrijd tegen AZ. Laten we hopen dat bij AZ de geblesseerde Kees Smit weer kan meedoen. Hij is 20 jaar en op het middenveld óók een groot talent: een speler met veel techniek en overzicht. Ouazane contra Smit – wat willen we als voetballiefhebbers nog meer? Ik had ze graag naast elkaar gezien in Oranje.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie