AZ voetbalde zaterdag beter dan Ajax, maar Ajax brak met een negatieve traditie en won weer eens van de rivaal. Met 1-0. De achterstand op Feyenoord bedraagt nog een punt.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De opluchting bij Ajax, op de tribunes en op het veld, was typerend voor deze topper. De teleurstelling ook van AZ, dat in de laatste seconde nog een kans miste via Mexx Meerdink.
Het voetbal van Ajax was best dramatisch te noemen, in grote delen van de wedstrijd. Maar ja, wel gewonnen. Wel twee punten dichter bij koploper Feyenoord, dat nu vijf punten meer heeft dan AZ, dat slechts vijfde staat. Hoe ze hier een resultaat pakten, de Amsterdammers, een zege zelfs, daarover zullen ze zelf vermoedelijk ook verbaasd zijn. Het spel was vrij armoedig, met op het eind lukraak weggetrapte ballen.
In de ploeg van trainer Míchel zit wel een bepaalde mate van onverzettelijkheid, het best te zien bij Owen Wijndal, die nog steeds geen geweldenaar is als linksback, maar die strijdt tot de laatste druppel zweet. Dat het duel eindigde in 1-0, door een vroeg doelpunt van Tolu, mag AZ zich aanrekenen.
AZ controleerde de wedstrijd bijna volledig, op de openingsfase en de chaotische slotfase na, met de middenvelders Peer Koopmeiners en Dave Kwakman als uitblinkers. Het aantal kansen van AZ was echter minimaal. De Alkmaarders behaalden in de laatste vier competitieduels één punt, tegen Cambuur, en scoorden in drie topduels tegen Feyenoord, FC Twente en Ajax niet eenmaal. Dat is toch alarmerend voor de ploeg van de nieuwe spits van Oranje, Mexx Meerdink.
Ajax - AZ is bijna altijd pittig en bewogen, al is het maar omdat de clubs elkaars rivalen zijn in Noord-Holland en omdat het op papier veel kleinere AZ de laatste jaren veel beter is in de onderlinge duels. Van de laatste elf wedstrijden in competitie en KNVB-beker had AZ er zeven gewonnen van Ajax, met vier gelijke spelen. Het was nogal een opvallende balans.
Dat moest een keer anders, vonden ze bij Ajax, dat de laatste weken klom naar de tweede plaats in de stand van de eredivisie, zonder goed te voetballen. Het spel was zelfs zeer matig, op de openingsfase na. Slechts één kans in de eerste helft, maar wel meteen een doelpunt, na de mooiste aanval van Ajax. Abdellah Ouazane zette de bal met links voor en Toluwalase Arokodare, in de volksmond Tolu, kopte op imponerende wijze raak. De eenvoud waarmee de 1,97 meter lange spits een duel won van Mees de Wit, was ontzagwekkend.
Ouazane zorgde nog wel voor wat mooie momenten. De jongen van 17 is een fenomeen in de dop. Zoals hij een balletje liet lopen met een schijnbeweging, of zoals hij een verre uittrap van Marc Ter Stegen meteen controleerde, het is fenomenaal, creatief en inventief. Maar het is ook begrijpelijk dat hij niet altijd in de basisploeg staat. Zijn spel verzandde nogal na een minuut of twintig. Het was soms te vrijblijvend, met legio balverlies. Hij kreeg een domme gele kaart, terwijl AZ steeds beter was. Eigenlijk controleerde AZ het duel volledig na de treffer, maar de ploeg van trainer Leeroy Echteld kreeg vrijwel geen kansen. Dat was toch opvallend. AZ is bezig met een mindere periode.
Intussen was uitblinker van dit seizoen bij Ajax, Julian Brandt, al geblesseerd uitgevallen, en vervangen door Oscar Glouck. AZ was ook beter na rust, en dacht een strafschop te krijgen nadat Valdemar Byskov de bal van dichtbij tegen de arm van Aaron Bouwman schoot. Geen strafschop, vond Lindhout. Daarvoor was best iets te zeggen, maar het is elke week anders met de besluiten van de arbitrage, omdat het interpretatie is. Het was voor Ajax een kwestie van tegenhouden, zonder dat AZ veel afdwong. Trainer Míchel Sánchez schakelde zelfs naar een speelwijze met twee spitsen, met invaller Marcos Leonardo naast Tolu.
In de slotfase vielen de van blessures herstelde Steven Berghuis en Daley Blind in, wat Ajax in elk geval in staat stelde de bal iets beter in de ploeg te houden. Oscar Gloukh had het duel in de slotfase, toen AZ alles naar voren gooide, kunnen beslissen, maar hij schoof de bal naast. En Meerdink kreeg een paar kansjes.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant