is televisierecensent voor de Volkskrant.
Bij de 75ste verjaardag van televisie in Nederland is al uitgebreid stilgestaan. Maar jeugdtelevisie bleef daarbij wat onderbelicht. Gelukkig mocht dit ondergeschoven kindje zaterdag ook de klassen rond, in een speciale aflevering van het sketchprogramma Welkom bij… (NTR), dat kinderen op geestige wijze geschiedenislessen bijbrengt.
In Welkom bij 75 jaar jeugd-tv was Pippi Langkous (onuitstaanbaar stuiterig gespeeld door Eva Crutzen) te gast bij presentator Dorien (Plien van Bennekom). Kibbelend keken ze naar liefdevolle sketchversies van jeugd-tv-hoogtepunten als De stratemakeropzeeshow en Theo en Thea. Lekker absurdistische programma’s vol poep, pies en seks, gemaakt vanuit de overtuiging dat kinderen best tegen een stootje kunnen. En allemaal ver voor mijn tijd, helaas.
Is er nog iets over van die mentaliteit? Niet veel, klinkt het regelmatig. ‘Als ik nu naar kindertelevisie kijk, vind ik het vaak óf heel verantwoord, óf juist hysterisch als een shot suiker’, zei Crutzen vorige week in deze krant. ‘Gelukkig worden er nog steeds toffe dingen gemaakt, zeker bij de NPO, maar je moet er soms wel even naar zoeken.’
Zaterdagmiddag besloot ik een poging te doen. Ik trok mijn pyjama aan, pakte een bakje chips en ging eens goed zitten voor wat hedendaagse jeugdtelevisie.
Op jeugdzender Nickelodeon viel ik midden in de Halloween-special van de Amerikaanse sitcom That Girl Lay Lay. Hedendaagser wordt het niet: het meisje Lay Lay is een tot leven gekomen AI-chatbot.
That Girl Lay Lay is veel meer dan een shot suiker: het is alsof je aan een infuus met pure ranja ligt. Elke zin is een geschreeuwde grap, steevast gevolgd door een lachband. En dan is er nog de onnavolgbare nasynchronisatie, vol teksten die geen mens ooit heeft uitgesproken: ‘Laten we het op een lopen zetten! Het is maar een oudemanspook! Hij is vast krakkemikkig!’ Absurdistisch, dat wel, maar vermoedelijk per ongeluk.
Een beetje misselijk zapte ik naar NPO 3. Daar presenteerde Emma Wortelboer de lekker brutale spelshow Pokerface (BNNVara), waarin kinderen sterke verhalen vertellen en BN’ers moeten bepalen of ze jokken. Een goed concept, met een fijn vleugje Praatjesmakers. De jonge Ali verkondigde trots dat hij ooit water met aarde als cola verkocht aan de kinderen uit zijn buurt. Hij bleek niet te liegen.
Wortelboer was later die middag ook te zien in Gillen en schrikken (BNNVara), waarin ze met copresentator Jurre Geluk spookhuizen optuigt voor BN’ers. Dat is best vermakelijk, vooral omdat de twee niet te voorzichtig omspringen met hun kijkers. Geluk verkleedde zich bijvoorbeeld als ‘molmens’ en deed alsof hij de baby uit de zwangere buik van Wortelboer knaagde.
Gillen en schrikken en Pokerface zijn vermoedelijk geen programma’s die over 75 jaar voorbijkomen in een compilatie van jeugd-tv-hoogtepunten. Maar samen met het heerlijk tegendraadse Welkom bij 75 jaar jeugd-tv lieten ze wel zien dat eigenzinnigheid gelukkig niet alleen iets van vroeger is.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant