Congreslid Haley Stevens is uit de Democratische Partij in Michigan gezet, en zal er nooit meer inkomen. Dat is het resultaat van de storm die ze ontketende door in de cruciale Senaatsrace in haar thuisstaat openlijk partij te kiezen voor de Republikein Mike Rogers en de Democraat Abdul El-Sayed te laten vallen.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
Haley Stevens en Abdul El-Sayed hebben al weken ruzie over Israël: Stevens is een hartstochtelijk verdediger van Israël en de linkse El-Sayed is een even hartstochtelijk criticus, die vindt dat Israël in Gaza genocide pleegt. Volgens The New York Times draait de affaire vooral om ‘gevoelige ego’s’ en ‘gekwetste gevoelens’. The Guardian citeerde maandag de leider van de Democraten in Washington, Chuck Schumer, die sprak van ‘een afzichtelijk verraad’.
Stevens was El-Sayeds tegenstander bij de Democratische primaries van augustus. Ze verloor die verkiezingen met een verschil van minder dan een procentpunt, en El-Sayed werd de Democratische kandidaat-senator voor Michigan. Volgens haar tegenstander heeft Stevens haar verlies nooit helemaal kunnen verkroppen. Stevens was boos en teleurgesteld en El-Sayed had zaterdag genoeg van haar aanvallen, die volgens hem herhalingen waren van kwesties die ze drie maanden geleden al had aangevoerd in de primaries.
De ruzie explodeerde zondag. De Democratische Partij had een kerkdienst uitgezocht voor een verzoening, maar El-Sayed had zich zaterdag boos laten ontvallen dat Stevens daar beter niet meer kon komen. Dat had Stevens weer boos gemaakt: in een andere kerk in Detroit verscheen zij plots aan de zijde van Republikein Mike Rogers. Tijdens de kerkdienst verscheen een schokkende mededeling van Stevens op X, waarin ze zei dat ze niet langer El-Sayed steunde voor de senaatszetel, maar Rogers.
Niemand was daarop voorbereid. Zaterdagavond had Stevens nog gezegd de Democratische kandidaat te steunen. Maar zei ze tegen CNN: toen ze zondagochtend wakker werd, wist ze het zeker: ze koos toch voor Rogers. Dat ze deze Republikein onlangs nog had uitgemaakt voor een ‘handtekeningenzetter voor de gevaarlijke agenda van Donald Trump’ deed voor haar niet meer ter zake.
De Democraten reageerden woedend. Curtis Hertel, voorzitter van de Democratische Partij in Michigan, verklaarde op X dat Stevens geen lid meer was van de afdeling in de staat. ‘Noch zal ze dat in de toekomst worden’, aldus Hertel.
Hij heeft niet duidelijk gemaakt of Stevens al formeel is weggestuurd en op welke precieze gronden dat moet gebeuren. Stevens zelf heeft volgehouden dat haar steunbetuiging niet betekent dat ze afscheid heeft genomen van de partij.
Onder haar Democratische collega’s in het Congres gaan stemmen op om Stevens de fractie uit te gooien. Fractieleider Hakeem Jeffries heeft gezegd dat een besluit over ‘passende vervolgstappen’ na de midterms van dinsdag zal worden genomen.
Een royering zou hoogstens symbolisch zijn: omdat Stevens meedeed aan de voorverkiezingen voor de Senaat, liet zij herverkiezing voor haar zetel in het Huis van Afgevaardigden schieten. Medio januari zal zij daarom het Congres verlaten.
Democraten die tot zondag bondgenoten waren van Stevens, stuurden volgens Politico berichten aan het kamp van El-Sayed waarin ze vroegen hoe ze konden helpen. Zeker de helft van Stevens’ personeel in het Congres stapte meteen op, onder wie Justin German, haar stafchef, die acht jaar voor haar werkte. Hij plaatste een oproep online om op de Democraat El-Sayed te stemmen, net als hijzelf, en het gros van zijn staf.
Een peiling van The New York Times en Siena University in New York geeft El-Sayed maandag nog steeds een voorsprong van 11 procentpunten op de Republikein Rogers. Politico meldde dat El-Sayed na Stevens’ ommezwaai binnen vier uur bovendien ruim 1,2 miljoen dollar had binnengehaald voor zijn campagne, een recordbedrag. Dat zou erop kunnen wijzen dat niet minder, maar juist meer mensen El-Sayed nu steunen.
Een verbale knokpartij kon de Democratische Partij niet gebruiken, daags voor de midterms, de tussentijdse verkiezingen die beslissend kunnen zijn voor wie de meerderheid in de Amerikaanse Senaat en het Huis van Afgevaardigden krijgt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant