De Democraten liggen op koers voor een historische monsterzege bij de tussentijdse verkiezingen. Controle over de Senaat is al binnen, het Huis van Afgevaardigden kan ze haast niet meer ontgaan. Dit is méér dan een politieke ommezwaai. Amerikanen rekenen af met het tijdperk van Donald Trump.
is correspondent Verenigde Staten van de Volkskrant. Hij doet verslag vanuit Austin, Texas.
De nacht begon met een kraker. Weinig Democraten hadden South Carolina, een oerconservatief staatje middenin de broeierige Amerikaanse Deep South, bovenaan hun wensenlijstje. En toch. Toen de eerste resultaten dinsdagnacht binnenstroomden, voltrok zich uitgerekend daar het eerste wonder van de midterms: South Carolina is tegen verwachting in blauw gekleurd. Opeens leek alles mogelijk.
Dit zou weleens méér dan een slechte avond voor Republikeinen kunnen worden, concludeerden conservatieve zenders gelijk. Hier dreigde een slachtpartij. En zo geschiedde.
Democraten stevenen deze tussentijdse verkiezingen af op een historische monsterzege. Luttele uren na het sluiten van de eerste stembussen, zelfs nog vóór de laatste kiezers in het uiterste westen hun stemmen hebben uitgebracht, is al duidelijk dat een meerderheid in het Congres hen niet meer kan ontgaan.
De Senaat is reeds binnen. Naast South Carolina wonnen de Democratische kandidaten in alle swingstates waar het tellen is voltooid: Ohio, Iowa, Kansas, North Carolina en zelfs, wellicht de grootste klapper van de avond, het Amerikaanse kroonjuweel Texas.
Als eerste Democraat sinds 1988 werd daar, iets na 22.00 uur lokale tijd, de 37-jarige predikant James Talarico tot winnaar uitgeroepen. Van de voorspelde nek-aan-nekrace kwam weinig terecht: Talarico versloeg zijn tegenstander Ken Paxton met bijna 20 procentpunten.
Het is een duizelingwekkende veroveringstocht voor een partij die anderhalf jaar geleden nog in de grootste crisis van haar bestaan werd gestort. Donald Trump, een veroordeelde oud-president met openlijk autocratische plannen, versloeg vicepresident Kamala Harris met een absolute meerderheid. Trump veroverde terrein in vrijwel elke kiezersgroep. De partij leek het eigen land niet langer te begrijpen.
Nu oogt de Amerikaanse zwaai naar links groter dan Trumps zege toen. En de Democratische meerderheid in de Senaat kan nog verder uitdijen.
In de swingstates Maine, Iowa en Alaska wordt nog hard geteld. Ook het Huis van Afgevaardigden lig op koers om blauw te kleuren. Hier streven de marges, nu al, de meest optimistische Democratische dagdromen voorbij: The New York Times voorspelt dat zij in het Huis mogelijk de grootste overwinning sinds 1982 tegemoet gaan.
De overmacht van dit Democratische succes kan door Republikeinen haast niet anders worden opgevat dan als oorverdovend alarmsignaal: Amerikanen zijn klaar om af te rekenen met het tijdperk-Trump.
Hoe snel deze uitslagen nu binnenkomen is daarbij een teken op zichzelf. Dit had dagen kunnen duren. Na de midterms van 2022, onder president Joe Biden, werd de definitieve uitslag – Democraten verloren het Huis, maar behielden de Senaat – pas duidelijk na acht zenuwslopende dagen. Zo krap waren de marges. Elke stem moest worden geteld.
Hoe anders is het nu.
Vooraf klonken door heel het land zorgen of Trump bij een verlies de slag wel zou accepteren, zoals hij in 2020 immers ook niet deed. De president zaaide maandenlang twijfel. Maar tegen zulk overwicht valt ook voor hem niets te beginnen. In gesprek met The New York Times zegt de president de uitslagen ‘absoluut’ te zullen accepteren.
Wat betreft South Carolina leek bij hem de verbazing het zelfs te winnen van zijn teleurstelling. ‘Terwijl ik met jullie praat, zie ik de uitslagen’, aldus de president tegen de journalisten. ‘Wauw, dat is ongelofelijk.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant