is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
‘Kinderen en kleinkinderen zijn de grote winnaars’, meldde het NOS Journaal over de op handen zijnde verhoging van de pensioenuitkeringen in het nieuwe stelsel. Ongeveer twee miljoen Nederlanders gaan er per 1 januari fiks op vooruit dankzij de gestegen rente en hogere beurskoersen.
De gepensioneerde winkelmedewerkers krijgen er 22 procent bij, de metaalbewerkers 12,5 procent en de ambtenaren 14 procent, dankzij de gestegen rente en beurskoersen. Er was een korte inventarisatie gedaan onder pensionado’s in het Nationaal Onderwijsmuseum in Dordrecht.
‘Ben nu ook al tevreden over mijn pensioen. Krijg ik er 100 à 150 euro per maand bij? Dat is leuk. Voor de kinderen of kleinkinderen misschien’, zei de ene medewerker. ‘Ja, misschien nog een stedentrip. En anders vinden de kinderen het wel mooi’, aldus een ander.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Pensioenuitkeringen zijn er blijkbaar niet voor de gepensioneerden zelf, maar voor hun nageslacht. Het is bizar dat in Nederland het pensioengeld niet gaat naar de mensen die dat het hardst nodig hebben, maar naar degenen die eigenlijk niet weten wat ze ermee moeten doen, behalve het aan hun kinderen te geven. Veel van die mensen behoren tot de 2,5 miljoen mensen – ongeveer een kwart van de belastingplichtigen – die belasting betalen over hun vermogen in box 3.
Ze zijn langzamerhand een ongrijpbare groep geworden. Hoe meer er politiek wordt geknutseld met vermogenswinst- en vermogensaanwasbelasting, hoe moeilijker het wordt om ze ook daadwerkelijk te belasten. Deze week oordeelde de Raad van State vernietigend over het plan van het kabinet voor de vermogenswinstbelasting. Het is zo slecht dat het bijna als een daad van sabotage moet worden gezien van elk plan om vermogen te belasten.
Het gevolg is dat de nieuwe regeling weer een of twee jaar later zal worden ingevoerd, als dit kabinet waarschijnlijk allang een zachte dood is gestorven en de volgende formatie al is begonnen. En dan begint het hele debat weer opnieuw, zeker met een VVD als storende factor.
En de oplossingen zijn zo simpel. Zo kan de oude vermogensbelasting van voor 2001 in ere worden hersteld. Hef jaarlijks 1 procent belasting over kleine vermogens en 2 procent over grote vermogens, zoals spaargeld, aandelen en ander vermogen. Ook box 3 van na 2001 kan weer in zijn oude glorie worden hersteld. Zolang de rente en koerswinst boven het fictieve rendement van 4 procent lagen, klaagde niemand erover. Integendeel, want het pakte voordelig uit.
Maar toen de rente daar vanaf 2017 tijdelijk onder kwam, diende een deel van de vermogenden meteen een claim in. En ze haalden hun gelijk bij de Hoge Raad, die bepaalde dat belasting betalen over rendement dat niet was genoten, in strijd was met het eigendomsrecht. De regering had deze nederlaag tandenknarsend kunnen accepteren, het te veel betaalde geld restitueren en afwachten tot de rente weer zou stijgen – zoals nu is gebeurd.
Nu eten vermogenden van twee walletjes. Als de rente laag is, krijgen ze hun geld terug van de belastingen, als die hoog is kunnen ze kinderen en kleinkinderen fêteren.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant