is redacteur van de Volkskrant.
De mevrouw leek me de 60 voorbij, maar ze had, zo meende ik te zien, meer apps op haar telefoon dan levensjaren. Ze had zeker meer apps op haar telefoon dan boodschappen op de band. Elke keer veegde ze met haar wijsvinger over weer een andere app, in de hoop dat het pinapparaat bij de kassa van de Lidl daarop zou reageren. Maar hoe dichtbij of ver weg ze haar telefoon ook hield, de rotapparaten legden geen contact.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Minstens drie keer keek de mevrouw verontschuldigend in mijn richting. Ik probeerde haar een blik van verstandhouding toe te werpen: ik kom ook nog uit De Andere Tijd mevrouw, ik bedien mijn rottelefoon ook met mijn wijsvinger, die fijne duimenmotoriek van het digitale prachttijdperk zit net zomin in mijn duimen als in de uwe.
De kassière vond het prima dat de mevrouw meerdere apps uitprobeerde om te betalen, de rij achter ons was ook geduldig, op één snuivende dikke kerel met een dun bruin baardje na.
Na twee minuten van vergeefse pogingen zei de mevrouw: ‘Goed, dan maar cash voor deze keer.’
De kassière had het blauwe eurobiljet nog niet in ontvangst genomen of de mevrouw zei tegen me: ‘Sinds die cyberstoring van vorige maand heb ik met veel apps problemen. Hebt u daar ook zo’n last van?’
Ik zei: ‘Ik heb ook zonder cyberstoringen al veel problemen met apps, maar ik heb niet zoveel apps als u.’
De mevrouw keek mij verbaasd aan: ‘En dan bent u nog wel jonger dan ik en dan bent u nog wel man.’
Ik zei: ‘Mijn moeder is dertig jaar ouder dan ik en die is ook vrouw en die is ook veel handiger met apps dan ik.’
De dikke kerel met het dunne bruine baardje in de rij begon nu hard te snuiven. De kassière keek me aan en vroeg: ‘Hebt u ook de Lidl plus-app?’ Ik was blij dat ik die niet had.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant