De lezersbrieven! Over de politiek van de vermoeidheid, cryoconservering, het geheim van Joost Eerdmans, onvoorspelbare verkiezingen in de VS en het keer op keer herlezen van een mooie zin.
Sarah de Mul schrijft: ‘Terwijl de privatisering van het zorgsysteem de druk bij het individu legt, vullen vrouwen en gemarginaliseerde groepen de gaten op met onbetaalde mantelzorg, emotionele arbeid en precaire banen in de zorg, de schoonmaak en het onderwijs’.
Ik ben 93, woon alleen en zelfstandig. De enige zorg waar ik beroep op kan doen is 2,5 uur per week huishoudelijke hulp. Als je 93 bent, dan ben je natuurlijk moe en leef je steeds meer in slow motion. Maar daardoor is langzaam maar zeker al mijn vrije tijd opgeslokt door de gewone werkzaamheden die nodig zijn om mijzelf op de been te houden.
Na het lezen van Muls betoog besef ik: geen wonder dat ik ’s avonds uitgeput in bed stap. Ik heb geen tijd meer om uit te rusten. Door de politiek van de vermoeidheid ben ik mijn eigen onbetaalde mantelzorger geworden.
Jeanne Vink-van Wijngaarden, Oldenzaal
In het Volkskrant Magazine stond dit weekend een prachtig verhaal van Frank Westerman over cryoconservering, het invriezen van je lichaam om in de toekomst weer tot leven te komen. In een wereld waarin je ruimtereizen kunt maken of rondkijken in de 22ste of 23ste eeuw. De belofte van aanbieders is dat je als cryonaut verantwoord ontdooit.
Een paar dagen later verscheen het bericht over supermarkten waar de vriezers door een hack opeens niet meer werkten. Etenswaren ontdooiden en moesten worden weggegooid.
Het zal wel leedvermaak zijn, maar ik kreeg opeens het beeld van een ingevroren Elon Musk en Peter Thiel die na hun invriesmoment opeens door een hack ontdooiden en worden weggegooid. Onbruikbaar materiaal.
Willem Muste, Groningen
Briefschrijver Tiny Rutten vraagt of iemand kan uitleggen wat het geheim van Joost Eerdmans is. Tiny haalt de reeks partijen aan waar Joost zich (tijdelijk)mee heeft verbonden.
Tijdens zijn studie bestuurskunde in Rotterdam en Leiden heeft Joost Eerdmans dezelfde opleiding genoten als bijvoorbeeld Melanie Schultz van Haegen en ondergetekende (allen uit dezelfde jaargang). Wij hebben les gehad van professor-politici als Uri Rosenthal, Roel in ‘t Veld en Pim Fortuyn.
Bestuurskunde is een kwart rechten, een kwart sociologie en psychologie, een kwart politicologie en een kwart economie en organisatiekunde. Joost heeft in ieder geval geleerd hoe politiek bestuur werkt, hoe je debatteert en met informatie manipuleert, hoe sociale systemen en kiezers werken en hoe de overheid functioneert.
Wanneer je dan besluit om van de politiek je beroep en loopbaan te maken, dan worden partijen en (tijdelijke) overtuigingen eerder voertuigen van de eigen ambitie. Begonnen bij de JovD, heeft Joost dicht genoeg bij Pim Fortuyn gewerkt om veel van hem te hebben opgepikt. Het is een slimme jongen, goed onderlegd en hij heeft een donkere, gecultiveerde, aansprekende stem.
Is dat het geheim van Eerdmans? Joost mag het weten.
Willem Reek, Eindhoven
Je kunt van Vladimir Poetin zeggen wat je wil, maar de resultaten van de verkiezingen in Rusland zijn veel minder onvoorspelbaar dan die in Amerika.
Theo Duivenvoorden, Haarlem
Een aangrijpend verhaal over het leven, het lijden en het te vroege heengaan van Volkskrant-journalist Arno Haijtema, dat ongetwijfeld tot reflecterende reacties leidt.
Ik kan er maar niet genoeg van krijgen daarin de laatste regels, zijn woorden, keer op keer te herlezen: ‘Wie, zoals ik, zich zonder trots maar evenmin zonder schaamte een ervaren reiziger (59) mag noemen in de verraderlijke werelden van burn-out en depressie, weet dat de lange weg van ineenstorting naar herstel wordt gemarkeerd door angst.’
Ik heb deze zin, misschien onbeschaamd, keer op keer herlezen en er vanuit mijn wereld op willen reageren. Maar telkens beletten stromen tranen mij het zicht op mijn anders zo drukbezochte toetsenbord.
Paul Pajzs, Bussum
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant