Tv-recensie Ferd Grapperhaus en Aran Bade spraken plechtig over dingen die ze niet wisten. Mogelijk knappen ze op van een bezoek aan Raven, gelegenheidsboer in Boerderij van Dorst.
Presentatrice Maila Ahmad (rechts) in Turks-Koerdistan.
Het jaarlijkse debat over het Belastingplan sloeg Ron Fresen altijd over, vertelde hij bij Eva. Dat was doorgaans iets voor „pagina vijf in Het Financieele Dagblad”. Nu zat hij ervoor aan tafel. Dat fractieleider Henri Bontenbal ontbrak bij het Belastingplandebat vond hij niet vreemd. Eerdmans en BBB-voorman Henk Vermeer waren er bijvoorbeeld evenmin, waarbij Fresen laatstgenoemde overigens Henk Veerman noemde (die een voetballer van FC Volendam blijkt te zijn).
Bij Pauw & De Wit ging het ook over de presentielijst. Groepsgesprekken over Haagse politiek in talkshows hebben vaak iets weg van een beschonken nazit: herhaling, chaos en onnavolgbare redeneringen. Oud-minister Ferd Grapperhaus spant meestal de kroon. Als iemand hem probeert te onderbreken, gaat hij harder praten. Wil hij zelf iemand onderbreken, begint hij een zin net zo lang opnieuw totdat de ander zijn beurt opgeeft.
Ook Grapperhaus vond Bontenbals afwezigheid niet vreemd. Hij ging er stellig van uit dat de coalitieleiders op dat moment bijeen zaten om over hun „open huwelijk” naar een „bestendiger relatie” te praten. Politiek verslaggever Elodie Verweij wist daar niets van. Wás dit wel de reden? Grapperhaus: „Ik vínd dat dit de reden móét zíjn.” Tja. Wie wegens gebrekkige motivatie een verjaardag overslaat, víndt vast ook dat de reden móét zijn dat hij een oudere meneer heeft helpen oversteken en een kat uit een boom heeft gered.
Bij RTL Boulevard verscheen een andere grote mond in de gedaante van Aran Bade. Deze ‘entertainmentdeskundige’ spreekt immer op de plechtige toon van iemand die een grafrede houdt. Niet eens misplaatst: bekende mensen richting een spreekwoordelijk graf dragen behoort tot zijn werkzaamheden. Feitelijke privézaken openbaar maken is al onsmakelijk, de eindeloze speculaties blijven smakelozer. Bade onderwierp Marco Borsato aan een observatie en op ernstige toon sprak hij zijn sterke vermoeden uit dat de zanger vorig jaar kalmeringspillen slikte.
Types als Bade en Grapperhaus knappen mogelijk op van een bezoekje aan Boerderij van Dorst. Hier werken BN’ers onder leiding van de innemende en grappige Raven van Dorst al acht seizoenen lang aan een BN’er-gemeenschapsproject: de herinrichting van boerderijgrond. Elke gast valt als een blok voor de fijne relativeringen van Van Dorst. Gisteren waren zangeres Sophie Straat en oud-commando Dai Carter aan de beurt. Tussen het appels plukken en bouwen van een wormenhotel door stopte Carter een worm in zijn mond. „Wat heb je nou te bewijzen man”, aldus Van Dorst. Toen Straat zich afvroeg of haar eventuele kind wel op een misschien niet zo fijne vader zat te wachten, hing het volgens Van Dorst allemaal af van Straats vermogen om een toekomstige vader „te beoordelen op zijn karakter en zijn zaad”.
Bij Droomland Koerdistan (HUMAN) viel weinig te relativeren. In deze mooie zesdelige documentaire reist de Nederlandse Maila Ahmad, kind van de Koerdische diaspora, door historisch Koerdistan: een land zonder staat, verdeeld over Turkije, Irak, Iran en Syrië. In Turkije ontmoette ze een Koerd die zich nog maar „half mens” voelde sinds de Turkse overheid het dorp van zijn jeugd had vernietigd. Toen de cameraploeg per ongeluk een militair object filmde, nam de politie een deel van de crew mee. De Koerdische naam van een van hen deed de Turkse alarmbellen rinkelen en de rest van de dag werden ze gevolgd door politie in burger. Een Koerdische komiek sprak minder gewichtig dan Grapperhaus en Bade, maar wel over groot leed: „Hopelijk komen we ooit van die grenzen af en kunnen we herenigd worden. Met die overtuiging vallen we elke dag in slaap.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie