Home

Het is een verademing dat premier Rob Jetten uit vrije wil het theater bezoekt

schrijft voor de Volkskrant over cabaret, stand-upcomedy en musical.

De eerste recensie van William Shakespeares liefdestragedie Romeo en Julia door Theater Oostpool kwam het afgelopen weekend niet van NRC of de Volkskrant, maar van het Instagramaccount van minister-president Rob Jetten. Na een overvolle dag vergaderen over onder meer zijn belastingplan had Jetten vrijdagavond met zijn partner Nicolás Keenan en de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Rianne Letschert, de première bijgewoond van dit toneelstuk, onder regie van Char Li Chung, in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag.

Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Els de Grefte, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof of Anna van Leeuwen stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.

Jetten stond op de foto met de hele cast en schreef lovend over de voorstelling: ‘Ruim vier eeuwen na dato is Shakespeare nog altijd actueel: kies voor verbinding in plaats van vijandschap, ook als je omgeving je het tegenovergestelde leert. Trots op onze Nederlandse cultuursector die dit soort grote producties van eigen bodem mogelijk maakt.’

Onder het bericht vormde zich al snel – je verwacht het niet – een stroom zure commentaren, zoals: ‘Het hele land staat in de fik, en meneer gaat lekker naar een voorstelling’, ‘Niet handig om dit te plaatsen. De burgers verwachten momenteel iets heel anders van hun premier!’ en ‘Hoop tekst om te zeggen dat je heerlijk gratis naar het theater bent geweest.’

Nu is het vrij makkelijk om cynisch te doen over zo’n theaterbezoek met pr-moment, maar persoonlijk vond ik het een verademing: een minister-president die uit vrije wil een toneelpremière bezoekt en het belang erkent van theater voor de samenleving. Dit zou normaal moeten zijn, maar in Nederland zijn we op dit vlak niet heel rijkelijk bedeeld geweest in, laten we zeggen, de afgelopen 25 jaar.

Hoe mooi zou het zijn als Jettens theaterbezoek de komende tijd navolging krijgt. Ik fantaseer alvast even verder: Henri Bontenbal naar Theater Rotterdam, Dilan Yeşilgöz naar ITA! De politiek en het theater zouden elkaar zoveel meer kunnen voeden. Zeker nu er zoveel voorstellingen spelen die zich midden in maatschappelijke debatten positioneren.

Kijk alleen al naar de premières van afgelopen week. In de Romeo en Julia-bewerking van Theater Oostpool worden de beroemde jonge geliefden door racisme en islamofobie uit elkaar gedreven. Hetzelfde weekend ging in Amsterdam Vonnis van Bellevue Lunchtheater in première. In dit nieuwe stuk wordt de rector van een middelbare school (Betty Schuurman) in het nauw gedreven als de ouders van een leerling met migratieachtergrond haar school aanklagen.

Bij Theater Rotterdam en Bureau Vergezicht ging Romana Vrede in première met haar monoloog Een groter verhaal, een slimme mix van stand-upcomedy en toneel, waarin Vrede de thema’s klimaat, kolonialisme en kapitalisme op ‘sublieme’ wijze aan elkaar schijnt te knopen.

Zelf zag ik vorig weekend The Drama van Theater Oostpool. In dit scherpe toneelstuk van schrijver Marieke de Zwaan en regisseur Florian Myjer woont het publiek een symposium bij in een debatcentrum, waarin diverse sprekers zich buigen over klassenverschillen in de samenleving. Als toneelstuk is The Drama niet perfect, maar het zit wel vol met heerlijk satirische scènes en acteerprestaties. De komische performance van Eelco Smits als een excentrieke antropoloog die niet zo bedreven is in het spreken voor publiek, zal ik niet snel vergeten.

Ik raad de politici van links tot rechts aan om na een lange werkdag een van deze voorstellingen te bezoeken; ter ontspanning én ter inspiratie voor hun beleid.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next