AZ ontvangt donderdag in de Europa League grootmacht Juventus, met onder anderen de in Alkmaar opgeleide Teun Koopmeiners. Opleiden en verkopen is het lot van AZ, weet Pantelis Hatzidiakos (29), die nu bij PAOK Saloniki voetbalt.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Jarenlang had centrale verdediger Pantelis Hatzidiakos genoten van AZ, van de wedstrijden, de sfeer en het topsportklimaat, toen hij aanklopte bij technisch directeur Max Huiberts. ‘Ik was altijd bij AZ geweest, een fijne, geweldige, familiaire club. Nu zei ik tegen Max dat ik hoe dan ook een stap wilde zetten in de zomer. Ik kende alles en iedereen, en bleef te veel in mijn comfortzone.’
Ook buiten Nederland is het verhaal van AZ genoegzaam bekend. AZ is de familiaire, relatief kleine club uit het stadje Alkmaar met al die zelf opgeleide profs, dit seizoen soms acht bij de aftrap. En dan komt donderdag Juventus op bezoek in de Europa League, met zijn mondiale reputatie en profs van overal, tot Teun Koopmeiners aan toe, die dan weer uit die opleiding van AZ komt.
Hij ontmoet broer Peer, met wie hij deze maand trouwens een kinderboek uitbrengt, losjes gebaseerd op hun leven als prof.
Opleiden is niet altijd de pijler geweest onder het bestaan van AZ. De vorige directeur Robert Eenhoorn zei onlangs: ‘Ik weet nog dat ik opmerkte dat we spelers gingen verkopen, waarop Marco van Basten zei: ‘Ja, maar wie dan?’ Later is de situatie veranderd. We wisten gewoon welk bedrag we er ieder jaar uit haalden. Wij konden op een gegeven moment onze beste jeugd behouden, en die kreeg een bepaalde waarde.’
Daarop volgden transfers, en later weer solidariteitsbijdragen van doorverkochte spelers. ‘Steeds meer AZ-spelers werden overal en nergens verkocht, al die gelden gingen omhoog.’ Opleiden is nu een kwestie van beleid, visie en strategie.
En iedereen heeft daarin zijn verhaal. Hatzidiakos is geboren op Rhodos en emigreerde op zijn 14de naar Nederland, waar zijn Nederlandse moeder clubs aanschreef om haar talentvolle zoon onder de aandacht te brengen. In een koffiebarretje in het centrum van Thessaloniki praat hij over zijn loopbaan.
‘De combinatie van twee landen is goed geweest voor mij. De emotie en de Griekse passie, plus het georganiseerde van Nederland, met de opleiding. Zo ben ik voetballer geworden. Emotie, hard werken.’
‘Het vertrouwen van AZ was er altijd. Dat zie je nu ook bij Mexx Meerdink, met wie ze geduld hebben.’ Hatzidiakos behoorde tot een lichting met Calvin Stengs, Myron Boadu, Teun Koopmeiners, Owen Wijndal, Tijjani Reijnders en Guus Til. ‘De club geeft vertrouwen aan spelers. Ik had in mijn eerste seizoen in het eerste elftal een mindere tijd, waarin veel fans niet blij met mij waren. Maar er bleef altijd vertrouwen vanuit de leiding.’
Hij herinnert zich een gesprek met toenmalig trainer Arne Slot. ‘Hij zei dat ik heel fit moest terugkomen van vakantie. In dat geval kreeg ik een kans. Er is een test bij AZ: vier keer vier. Vier minuten zo hard mogelijk lopen, daarna twee minuten rust, en dat vier keer. Als ik dat kon, kon ik zijn spel spelen. Ik had een half jaar weinig meegedaan en vermoedde dat ik verhuurd zou worden. Maar ik brak mijn eigen record op die vier keer vier.
‘Arne gaf me veel vertrouwen. Nadat Ron Vlaar geblesseerd was geraakt, kwam ik erin. Het ging hartstikke goed. Ik scoorde soms en kreeg een oproep voor het nationale team van Griekenland.’
Zo kan het gaan. Hatzidiakos profiteerde optimaal van het topsportklimaat bij AZ, op elk front.
‘Inspanningsfysioloog Niels Kok bijvoorbeeld is een stille kracht. Achter de schermen praat hij veel met spelers. Ik ben zo vaak met hem in discussie gegaan. Wij dachten dat het niet kon, wat hij allemaal wilde: heel veel trainen, telkens naar de gym. Hij zal ook fouten hebben gemaakt, omdat we soms met lood in de benen liepen. Maar op de lange termijn hebben veel spelers stappen gemaakt.’
Hatzidiakos werkte ook onder de huidige trainer Leeroy Echteld, destijds een assistent voor wie iedereen door het vuur ging.
‘Hij zegt altijd de waarheid. Hij maakt soms expres een beetje ruzie voor de training, een dag voor de wedstrijd. Hij is oprecht. Hij zegt het alleen om jou beter te maken. Hij kan je afmaken en ophemelen. Soms is het hard, soms doet het pijn. Maar stiekem vanbinnen weet je dat het zo moet. En als hij zag dat je het moeilijk had, kwam hij na de training even met je praten. Hij gaf dan even een knuffel.’
AZ heeft in de eredivisie de koppositie verloren, na een paar matige duels tegen andere topploegen. In de Europa League zijn twee van de drie wedstrijden gewonnen. Hatzidiakos heeft nog geregeld contact met de AZ-spelers, van wie hij velen goed kent. Ze zijn vrienden. ‘Ik heb goede gesprekken met Wouter Goes, over verdedigen, over situaties, over hoe het leven gaat, over de kritiek die hij kreeg.’
Goes ging volgens critici te ver in zijn benadering van tegenstanders. ‘Hij vond dat zelf ook, maar hij deed het omdat hij zo gepassioneerd is om te winnen. Dat zie je niet vaak in Nederland. In Nederland hebben we het over goed voetballen, over leuk voetballen. Heb je lekker gevoetbald? Dat is de standaardvraag in Nederland. Goes wil lekker voetballen, maar ook winnen. Die combinatie is het best. Lekker voetballen, om te winnen.’
AZ probeert ook dat gevoel te ontwikkelen in de opleiding, waar dat in Zuid-Europa al behoort tot de basis van profsport. In Italië bijvoorbeeld, waar Juventus voetbalt en waar Hatzidiakos speelde bij Cagliari, maar ook in Griekenland, waar hij nu actief is bij PAOK, uit Thessaloniki.
Winnen met PAOK, daar draait het om. ‘Op de training bij ons is alles competitief. Als je een partij wint, krijg je drie punten. De trainer houdt alles bij. Wie als laatste eindigt, moet 100 euro of zo betalen.’
Het zijn de nieuwe ervaringen die hem louteren sinds zijn vertrek bij AZ in 2023. Eerst Cagliari, daarna FC Kopenhagen, nu PAOK. Drie landen, overal een andere sfeer. ‘In Griekenland is er veel meer emotie dan in Kopenhagen, dat meer lijkt op Nederland. Al is het bij de derby Brøndby - Kopenhagen net alsof je in Zuid-Europa bent.
‘Ik ben trots op mijn lijst met mooie clubs. AZ en Kopenhagen lijken op elkaar, al is Kopenhagen veel groter. Je moet daar winnen en Europees voetbal halen, liefst Champions League. Je moet iedere tegenstander in de ogen kijken. Wij zijn Kopenhagen, wij zijn de besten. En onze zoon is daar geboren.
‘Maar het tweede jaar was moeilijker, door de Champions League. De trainer wisselde niet zo veel spelers, en dat hakte erin bij sommigen. Uiteindelijk haalden we nog Europees voetbal.
‘De hele ervaring was geweldig: kampioen, beker gewonnen, Champions League gespeeld. Daarvan droomde ik als kind. In mijn carrière heb ik Conference League gespeeld, Europa League én Champions League.’
Eerst was hij bij Cagliari. Hij had nog een jaar verbintenis bij AZ. ‘Max Huiberts wilde een nieuw contract aanbieden. Hij zei dat ik goed was voor de jonge jongens; ik kende de club en de visie. Achteraf snap ik het beter dan toen. Maar Max hielp mee, want hij begreep dat ik mijn horizon wilde verbreden. Hij vond de prijs die Cagliari bood niet genoeg, maar hij werkte mee.’
Tijjani Reijnders, 2023, AC Milan, 24,8 miljoen euro
Guus Til, 2019, Spartak Moskou, 18 miljoen euro
Teun Koopmeiners, 2021, Atalanta, 17,9 miljoen euro
Myron Boadu, 2021, Monaco, 17 miljoen euro
Calvin Stengs, 2021, Nice, 15 miljoen euro
Jayden Addai, 2025, Como, 14 miljoen euro
Owen Wijndal, 2022, Ajax, 10 miljoen euro
Ernest Poku, 2025, Leverkusen, 10 miljoen euro
Ridgeciano Haps, 2017, Feyenoord, 6 miljoen euro
Derrick Luckassen, 2017, PSV, 5 miljoen euro
Pantelis Hatzidiakos, 2023, Cagliari, 2,7 miljoen euro
Aantekening: Reijnders zat eerder in de opleiding van FC Twente en PEC Zwolle en kwam pas relatief laat naar AZ.
AZ verkocht ook nog tal van andere opgeleide spelers in het laatste decennium, onder wie Mees Hoedemakers (Cambuur), Thijs Oosting (Willem II), Joris Kramer (NEC), Ferdy Druijff (Rapid Wien), Thomas Ouwejan (Schalke 04), Myron van Brederode (KV Mechelen), Maxim Dekker (Willem II), Sem Westerveld (Zaragoza) en Zico Buurmeester (Leganés).
Bronnen: AZ en Transfermarkt.com (bedragen).
Hatzidiakos vertrok, voor ruim 2,5 miljoen euro. ‘Mensen kennen Cagliari niet zo goed, maar dat is echt een grote club.’ Kampioen van Italië in 1970, met Gigi Riva als sterspeler.
‘Ik was positief verbaasd. De fans, de mensen op straat, de club, het leven, de supporters over het hele eiland Sardinië verspreid. We speelden in de laatste speelronde bij Sassuolo. Vijfduizend mensen van ons. Monza, hetzelfde. Terwijl ons eigen stadion klein is. Sommigen gingen mee vanaf Sardinië, maar anderen woonden in de buurt van de plek waar we speelden. Sardijnen van oorsprong.’
In zijn tweede jaar volgde verhuur aan Kopenhagen, en nu woont hij in Thessaloniki, in het land van zijn vader. ‘Ik heb het er weleens met vrienden over. Ik heb een jaar in Sardinië gewoond. Dat had ik normaal nooit gedaan, in een andere baan. Ik heb twee jaar in Kopenhagen gewoond, voor mij de beste stad in Europa. Die cultuurverandering is zo interessant: mensen leren kennen, en verschillende talen spreken.
‘Het is geweldig om mee te maken, en bovendien is het tijdelijk. Een van mijn kwaliteiten is dat ik graag betrokken ben bij het team en teamgenoten wil helpen. Ook omdat het een voordeel is voor een centrale verdediger. Als het team loopt, ben je een goede verdediger. Het zit ook in mijn karakter om mensen te helpen.’
Het zou dan ook helemaal niet gek zijn als Hatzidiakos ooit nog eens terugkeert bij AZ, in welke functie dan ook.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant